Serwisy internetowe Uniwersytetu Warszawskiego
Nie jesteś zalogowany | zaloguj się
Kierunki studiów > Wszystkie studia > Logopedia ogólna i kliniczna > Logopedia ogólna i kliniczna, stacjonarne drugiego stopnia

Logopedia ogólna i kliniczna, stacjonarne drugiego stopnia (S2-LOG)

Drugiego stopnia
Stacjonarne, 2-letnie
Język: polski

Studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku logopedia ogólna i kliniczna to studia realizowane od 2014 roku przez Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego we współpracy z I Wydziałem Lekarskim Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Studia mają charakter interdyscyplinarny, łączą bowiem wiedzę z zakresu językoznawstwa, nauk medycznych i psychologii. Program studiów stworzony został z połączenia dorobku dziedzin nauk humanistycznych, nauk medycznych i nauk o zdrowiu, nauk społecznych.

Studia przeznaczone są dla absolwentów studiów logopedycznych pierwszego stopnia oraz absolwentów studiów medycznych pierwszego stopnia w zakresie rehabilitacji słuchu i procesu komunikatywnego (audiofonologii).

Absolwent studiów II stopnia na kierunku logopedia ogólna i kliniczna uzyskuje wiedzę w zakresie:

1. lingwistycznych podstaw logopedii, w tym:

  • fonetyki, fonologii, patofonetyki
  • kultury języka
  • metodologii badań językowych
  • klasyfikacji, opisu, analizy, interpretacja charakterystycznych zachowań językowych rejestrowanych w poszczególnych zaburzeniach mowy i języka

2. psychologicznych podstawach logopedii, w tym:

  • metodologii badań psychologicznych i ilościowego opracowania wyników badań
  • zachowań pozajęzykowych, rozwoju intelektualnego, emocjonalno-społecznego pacjentów z poszczególnymi zaburzeniami rozwojowymi lub nabytymi
  • neuropsychologii

3. medycznych podstaw logopedii, w tym:

  • neurologii, audiologii, foniatrii, dysfagii

4. zaburzeń mowy i zasad postępowania logopedycznego, w tym:

  • zaburzeń mowy w afazji i dyzartrii
  • zaburzeń mowy i jej rozwoju u osób z wadą słuchu, z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, z niepełnosprawnością intelektualną, z zaburzeniami uwarunkowanymi korowo
  • diagnozy i terapii logopedycznej

Studenci kierunku logopedia ogólna i kliniczna mają możliwość prowadzenia badań w zakresie:

  • wykorzystania badań przesiewowych i logopedycznych technik diagnostycznych w celu rozpoznania złożonych cech zaburzeń rozwoju mowy i języka u osób w różnym wieku
  • współpracy z lekarzem, psychologiem i pedagogiem w celu ustalania metod i trybu postępowania terapeutycznego w zakresie komunikacji (werbalnej i niewerbalnej).

Absolwenci drugiego stopnia studiów na kierunku logopedia ogólna i kliniczna zdobywają umiejętności w zakresie:

  • nawiązywania w procesie terapeutycznym kontaktu emocjonalnego z pacjentem i jego rodziną, motywowania pacjenta i jego najbliższego środowiska do podjęcia działań usprawniających
  • nawiązywania współpracy z innymi specjalistami (planowanie i prowadzenie kompleksowej terapii), m.in. lekarzami, psychologiem, pedagogiem, nauczycielem
  • oceny rodzaju oraz zakresu zaburzenia mowy i języka w: afazji, dyzartrii, niedosłuchach, zaburzeniach ze spektrum autyzmu i zaburzeniach korowych
  • doboru metod, narzędzi i technik w diagnozowaniu i terapii osób z zaburzeniami mowy i języka – rozwojowymi lub nabytymi.

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku logopedia ogólna i kliniczna jest przygotowany jako logopeda do pracy w placówkach oświatowych (pod warunkiem uzyskania odpowiednich uprawnień pedagogicznych np. podczas studiów pierwszego stopnia):

  • w przedszkolach powszechnych, integracyjnych i specjalnych
  • w szkołach powszechnych, integracyjnych, specjalnych i artystycznych
  • w poradniach specjalnych i artystycznych
  • w poradniach psychologiczno-pedagogicznych
  • w gabinetach logopedycznych

oraz w placówkach służby zdrowia:

  • na oddziałach otolaryngologii, audiologii i foniatrii
  • na oddziałach neonatologii
  • w punktach doboru aparatów słuchowych
  • w ośrodkach wczesnej interwencji dla dzieci z zaburzeniami rozwojowymi
  • w placówkach szkolno-pedagogicznych dla dzieci z zaburzeniami słuchu.

Po ukończeniu studiów drugiego stopnia absolwent może podjąć kształcenie w szkołach doktorskich.

W ramach studiów studenci realizują praktyki logopedyczne w wymiarze 120 godzin w placówkach oświatowych (poradniach psychologiczno-pedagogicznych, przedszkolach i szkołach), w placówkach służby zdrowia (szpitalach, poradniach przyszpitalnych) i innych jednostkach organizacyjnych (gabinetach logopedycznych, żłobkach, fundacjach itp.).

Aktualny program studiów na rok akademicki 2019/2020 znajduje się TUTAJ.

Zajęcia na kierunku logopedia ogólna i kliniczna realizowane są zarówno w budynkach dydaktycznych Uniwersytetu Warszawskiego (Kampus Główny i okolice), jak również Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (Kampus Banacha oraz Kampus Lindleya).

Przyznawane kwalifikacje:

Magisterium na kierunku logopedia ogólna i kliniczna

Dalsze studia:

studia trzeciego stopnia, studia podyplomowe

Warunki przyjęcia

dyplom licencjata lub równoważny i sprawdzian predyspozycji

Efekty kształcenia

Uwaga, istnieje więcej niż jedna wersja tego pola. Kliknij poniżej i wybierz wersję, którą chcesz wyświetlić:

Kierunek studiów: Logopedia ogólna i kliniczna, studia II stopnia

Efekty kształcenia dla programu:

Absolwent:

- Rozpoznaje, definiuje i opisuje normy i standardy językowo komunikacyjne.
- Rozpoznaje i opisuje kulturowe, etyczne i pragmatyczne aspekty komunikacji interpersonalnej.
- Rozpoznaje, opisuje i klasyfikuje jednostki gramatyczne i leksykalno-semantyczne języka-polskiego.
- Wymienia kryteria klasyfikacji zaburzeń i opóźnień rozwoju systemu językowego i mowy. Klasyfikuje zaburzenia mowy.
- Rozpoznaje i opisuje zaburzenia mowy: afazję, dyzartrię, niedokształcenie mowy w związku ze zróżnicowanymi przyczynami: niedosłuchem, mózgowym uszkodzeniem i/lub dysfunkcją, upośledzeniem umysłowym, autyzmem.
- Identyfikuje i opisuje objawy językowe i pozajęzykowe charakterystyczne dla zaburzonego rozwoju mowy i nabytych zaburzeń mowy.
- Charakteryzuje metody korygowania wad wymowy, stymulowania rozwoju mowy u dzieci z opóźnieniami i zaburzeniami w jej opanowaniu oraz metody wykorzystywane w reedukacji osób z afazją.
- Charakteryzuje strukturę i funkcjonowanie placówek sprawujących opiekę logopedyczną – oświatowych i służby zdrowia.
- Rozpoznaje objawy neurologiczne, zespoły neurologiczne i choroby neurologiczne u osób w wieku dorosłym i starszym; opisuje etiologię i objawy udaru niedokrwiennego, udaru krwotocznego, guza mózgu; charakteryzuje metody diagnostyczne stosowane w neurologii.
- Definiuje upośledzenie umysłowe, zaburzenia zachowania, zaburzenia osobowości, zaburzenia nastroju, zaburzenia nerwicowe, zaburzenia odżywiania się itd.; rozróżnia badania psychiatryczne, zasady diagnostyki, badania dodatkowe oraz docenia rolę badań psychologicznych w diagnozie psychiatrycznej.
- Opisuje budowę krtani, zaburzenia aparatu ruchowego krtani i patologię głosu; rozpoznaje schorzenia gardła i jamy ustnej oraz schorzenia krtani; charakteryzuje metody foniatrycznego badania krtani.
- Wymienia szczegółowo przyczyny uszkodzeń słuchu oraz konsekwencje tego uszkodzenia dla rozwoju i funkcjonowania człowieka; opisuje audiometrię mowy; charakteryzuje urządzenia techniczne wykorzystywane w wychowaniu słuchowo-językowym osób z ubytkiem słuchu; wymienia zasady działania implantów ślimakowych, posiada aktualny stan wiedzy w zakresie technologii implantów ślimakowych.
- Prezentuje stan wiedzy na podstawie literatury przedmiotu, opisuje badania własne, formułuje wnioski z badań; zestawia literaturę przedmiotu oraz opracowuje spis treści, odsyłacze, przypisy, aneksy.
- Przeprowadza wywiad logopedyczny; prowadzi obserwację logopedyczną pacjenta, ocenia stan pacjenta; prowadzi notatki z obserwacji pacjenta.
- Samodzielnie planuje i przeprowadza diagnozę pacjenta z zaburzeniami mowy – rozwojowymi i nabytymi.
- Opracowuje i realizuje działania usprawniające, uwzględniające możliwości i potrzeby pacjenta; ocenia skuteczność stosowanych metod i weryfikuje je w zależności od efektów.
- Interpretuje objawy zachowań pacjenta oraz wyniki medycznych badań laboratoryjnych i aparaturowych stosowanych w diagnostyce medycznej.
- Potrafi pracować w zespole; współpracuje z lekarzem, psychologiem i pedagogiem w zakresie stawiania diagnozy oraz planowania i weryfikowania terapii logopedycznej.
- Nawiązuje empatyczny kontakt z pacjentem, przejawia pozytywną postawę w stosunku do osób przewlekle chorych; dostrzega, poprawnie analizuje i pomaga w skutecznym rozwiązywaniu trudności emocjonalno-społecznych pacjentów z zaburzonym rozwojem mowy lub z nabytymi zaburzeniami mowy; rozumie sytuację emocjonalno-społeczną pacjenta i jego rodziny.

Wymiar studiów w punktach ECTS: 120 ECTS; liczba semestrów: 4

Liczba punktów ECTS przypadająca na:
- zajęcia z zakresu nauk podstawowych: 108 ECTS
- zajęcia o charakterze praktycznym (w tym laboratoria i zajęcia projektowe): 71,5 ECTS
- zajęcia modułowe do wyboru: 54 ECTS

Informacja o praktykach z podaniem wymiaru i liczby punktów ECTS
Praktyki logopedyczne:

Praktyki logopedyczne odbywają się w gabinetach logopedycznych, poradniach psychologiczno-pedagogicznych i przedszkolach w wymiarze 120 godzin (6 ECTS) w formie śródrocznej: ciągłej i nieciągłej.

Celem praktyk logopedycznych jest poznanie przez studentów organizacji pracy różnych typów placówek logopedycznych (szkolnych i pozaszkolnych); metodyczne i pedagogiczne przygotowanie do samodzielnego prowadzenia terapii logopedycznej; nabycie umiejętności planowania, prowadzenia i dokumentowania działań logopedycznych.

Do obowiązków studenta w czasie praktyk należy m. in. hospitacja zajęć prowadzonych przez logopedę – opiekuna praktyki, współprowadzenie i prowadzenie samodzielnych zajęć w stopniu i zakresie uzgodnionym z logopedą – opiekunem praktyki, współuczestniczenie za zgodą opiekuna praktyki w procedurze diagnozy i terapii logopedycznej.

Plan studiów:

Kwalifikacja:

Ze szczegółowymi kryteriami kwalifikacji można zapoznać się na stronie: https://irk.oferta.uw.edu.pl/