Gramatyka opisowa języka węgierskiego II 3320-ZGJW78C

Absolwent zna i rozumie:
– w zaawansowanym stopniu zjawiska zachodzące w obszarach języka oraz terminologię używaną w opisie języka oraz rozumie jej źródła oraz zastosowania (K_W01),
– w stopniu zaawansowanym pojęcia z zakresu językoznawstwa ogólnego oraz gramatyki, stylistyki, historii języka kierunkowego/węgierskiego (K_W02),
– w sposób usystematyzowany metodologię badań nad językiem i kierunki badań w językoznawstwie (K_W03)

Absolwent potrafi:
– posługiwać się w sposób zaawansowany ujęciami teoretycznymi, paradygmatami badawczymi i pojęciami właściwymi dla językoznawstwa (K_U01),
– samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje kompetencje badawcze kierując się wskazówkami opiekuna naukowego (K_U13),

Absolwent jest gotów do:
– samodzielnego podnoszenia poziomu swojej wiedzy i umiejętności językowych w zakresie języka węgierskiego rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia, śledzi procesy zachodzące w języku (K_K01),
– wykorzystania swoich kompetencji społecznych i językowych w zakresie komunikacji w języku węgierskim, potrafi je wykorzystać we współdziałaniu i pracy w zespole i przyjmować w niej różne role (K_K04).

Warunkiem otrzymania zaliczenia jest uczestnictwo w min. 51% zajęć oraz pozytywne wyniki śródsemestralnych testów kontrolnych.
Metody oceny pracy studenta:
- praca na zajęciach (obecność i aktywność)
- testy kontrolne

Progi punktowe uwzględniane przy wystawianiu ocen:
51–60%: dostateczny
61–70%: dostateczny plus
71–80%: dobry
81–90%: dobry plus
91–100%: bardzo dobry

Literatura obowiązkowa:
– Keszler Borbála, red. 2000, Magyar Grammatika, Budapest. Rozdz. Szintagmatan, 347–366; Mondattan, 367–551.
– Hegedűs Rita, 2004, Magyar nyelvtan. Formák, funkciók, összefüggések. Budapest. Części: Funkciók, 155–220; Összefüggések 221–302.