Historia literatury węgierskiej-od średniowiecza do oświecenia 3320-ZHLW-32W
Wykład przedstawia każdą kolejną epokę w kontekście kultury europejskiej, akcentując jej wpływ na kulturę i literaturę węgierską. Przez pryzmat życia i twórczości najwybitniejszych pisarzy ukazuje specyfikę literatury węgierskiej.podkreślając zarazem analogie. Odwołuje się do tekstów dostępnych w polskim przekładzie, ale również - w miarę potrzeb - do tekstów oryginalnych, tłumaczonych na poziomie filologicznym i objaśnianych przez wykładowcę.
Wykład prowadzony przez cały rok obejmuje m.in. życie i twórczość: Janusa Pannoniusa, Pétera Bornemiszy, Bálinta Balassiego, Jánosa Rimayego, Mártona Szepsi Csombora, Miklósa Zrinyego, Istvána Gyöngyösiego, Franciszka II Rakoczego, Ferenca Faludiego, Lőrincza Orczego, Györgya Bessenyeiego, Benedeka Virága, Pála Ányosa, Ferencza Kazinczyego, Jánosa Batsányego, Mihálya Fazekasa, Sándora Kisfaludiego i Mihálya Csokonaiego Vitéza.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Wymagania (lista przedmiotów)
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Po zaliczeniu wykładu oraz związanych z nim ćwiczeń, przewidzianych w programie II roku studiów I stopnia w Katedrze Hungarystyki UW, student ma uporządkowaną wiedzę z zakresu historii literatury węgierskiej od zarania po koniec epoki Oświecenia. Potrafi przedstawić trendy oraz najważniejsze aspekty dorobku pisarzy węgierskich wspomnianych epok, analizuje ich utwory dostępne w polskim tłumaczeniu, objaśnia specyfikę gatunków literackich, operując fachową terminologią, identyfikuje kanon cytatów z danej epoki.
absolwent zna i rozumie:
- najważniejsze zjawiska zachodzące w obszarach historii literatury,oraz elementarną terminologię używaną w opisie literatury, kultury i historii oraz rozumie jej źródła oraz zastosowania (K_W05)
- w sposób usystematyzowany metodologię badań nad literaturą i kierunki badań w literaturoznawstwie (K_W06)
- specyfikę i złożoność historii literatury węgierskiej, a wiedzę w tym zakresie potrafi odnieść do procesów i faktów z historii Węgier w kontekście europejskim (K_W07)
absolwent potrafi:
- rozpoznać różne rodzaje wytworów kultury (literatura, sztuka) oraz przeprowadzić ich krytyczną analizę i interpretację z zastosowaniem typowych metod (K_U03)
- z wykorzystaniem różnych źródeł i sposobów - wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informację niezbędną do udziału w zajęciach (K_U04)
- wykorzystać umiejętności badawcze, obejmujące formułowanie i analizę problemów badawczych, dobór metod i narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników w zakresie niezbędnym do udziału w dyskusji na zajęciach i przygotowania własnych prac (K_U05)
stosować merytoryczne argumentowanie, z wykorzystaniem poglądów innych autorów oraz potrafi formułować wnioski (K_U06)
- samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje kompetencje badawcze kierując się wskazówkami opiekuna naukowego (K_U13)
Kryteria oceniania
Na wykładzie obecność obowiązkowa (dopuszczalne max. 3 nieusprawiedliwione nieobecności)
Na bieżąco - kontrola obecności. Na zakończenie rocznego cyklu dydaktycznego egzamin pisemny lub ustny
Egzamin sprawdza znajomość materiału podanego w toku wykładu oraz towarzyszących mu lektur, omawianych na ćwiczeniach.
Warunkiem podejścia do egzaminu jest zaliczenie ćwiczeń z HLW II w obu semestrach
Literatura
T.Klaniczay, J.Szauder, M.Szabolcsi: Historia literatury węgierskiej. Zarys, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966
J.Snopek: Węgry. Zarys dziejów i kultury, Warszawa 2002
Antologia poezji węgierskiej, PIW, Warszawa 1975
A.Lange i A.Tom: Panteon literatury wszechświatowej. Węgry, Warszawa 1921
T.Klaniczay: Renesans Manieryzm Barok, PWN, Warszawa 1986
Mały słownik pisarzy węgierskich, Warszawa 1972