Gry z konwencjami dyskursywnymi 3007-S1B2GK
Podczas warsztatów omawiane są wybrane konwencje dyskursywne rozumiane jako komponenty zróżnicowanych pod względem rodzaju tekstów literackich. Osoby studenckie zapoznają się z utworami, w których inne dyskursy (np. naukowy, filozoficzny, dziennikarski, polityczny, medyczny, religijny) stanowią immanentną częścią dyskursu literackiego, tworząc całość o charakterze hybrydycznym. Celem warsztatów jest próba praktycznego zastosowania wybranych konwencji dyskursywnych we własnych utworach literackich.
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025Z: | W cyklu 2026Z: |
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Wymagania (lista przedmiotów)
Założenia (lista przedmiotów)
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Osoba studencka zna i rozumie:
- znaczenie i wykorzystanie poszczególnych praktyk dyskursywnych
- zagadnienie hybrydyczności literatury i zasadność tworzenia tekstów hybrydycznych
- rolę poszczególnych dyskursów w kształtowaniu dyskursu literackiego
Osoba studencka potrafi:
- wskazywać cechy charakterystyczne poszczególnych dyskursów
- analizować poszczególne praktyki dyskursywne
- wykazywać zasadność wykorzystywania elementów konkretnych dyskursów w konkretnych dziełach literackich.
Osoba studencka jest gotowa do:
- samodzielnie tworzyć hybrydyczne teksty literackie
- wnikliwie analizować dyskursywne przeploty w dziełach literatury pięknej
Kryteria oceniania
Aktywność osób studenckich podczas zajęć, znajomość lektur, realizacja projektów tekstowych.
Kontrola obecności:
1. Osoba uczestnicząca w zajęciach ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze.
2. Jeśli osoba uczestnicząca w zajęciach ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie otrzymuje zaliczenia.
3. Jeśli osoba uczestnicząca w zajęciach chce usprawiedliwić nieobecności, musi w ciągu tygodnia udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim).
4. Osoba uczestnicząca w zajęciach ma obowiązek odrobić nadprogramowe usprawiedliwione nieobecności w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.
Podstawa: Regulamin studiów na Uniwersytecie Warszawskim:
a. pkt. 17 par. 2,
b. pkt. 5 par. 17,
c. par. 33.
Korzystanie z narzędzi SI tylko za zgodą prowadzącego.
Szacunkowy nakład pracy:
1 ECTS (30 godz.) – udział w zajęciach
1 ECTS (30 godz.) – przygotowanie do zajęć
2 ECTS (60 godz.) – przygotowanie tekstów
Literatura
Literatura przedmiotu:
Dyskurs jako struktura i proces, red. G. Grochowski, Warszawa 2001 (wybrane studia).
M. Dąbrowski, Dyskurs jako przedmiot komparatystyki [w:] tegoż, Literatura i konteksty. Rzeczy teoretyczne, Warszawa 2011.
P. Lejeune Wariacje na temat pewnego paktu. O autobiografii, red. R. Lubas-Bartoszyńska; tłum. W. Grajewski [et al.], Kraków 2001.
P. Lejeune, "Drogi zeszycie...", "drogi ekranie..." O dziennikach osobistych, tłum. A. Karpowicz, M. Rodak, P. Rodakowie; wybór, wstęp i oprac. P. Rodak, Warszawa 2010.
Formacje dyskursywne w kulturze, językach i literaturze europejskiej XX wieku, red. L. Rożek, Częstochowska 2005 (wybrane studia).
M. Foucault, Porządek dyskursu. Wykład inauguracyjny wygłoszony w Collège de France 2 grudnia 1970, tłum. M. Kowalska, Gdańsk 2002.
M. Głowiński, Literackość muzyki — muzyczność literatury [w:] Pogranicza i korespondencje sztuk, red. T. Cieślikowska, J. Sławiński, Ossolineum, Wrocław 1980.
J. Habermas, Filozoficzny dyskurs nowoczesności, tłum. M. Łukasiewicz, Warszawa 2003.
A. Hejmej, Muzyka w literaturze: perspektywy komparatystyki interdyscyplinarnej, Kraków 2012.
W. Kalaga, Mgławice dyskursu. Podmiot, tekst, interpretacja, Kraków 2001.
E. Kasperski, Trzy studia o dyskursie. Próba krytyki [w:] tegoż, Kategorie komparatystyki, Warszawa 2010.
B. Koper, Sublingualis. Problemy i poetyki dyskursu medycznego w literaturze polskiej po roku 1989, Gdańsk 2024.
Literatura a malarstwo - malarstwo a literatura. Panorama myśli polskiej XX wieku, red. G. Królikiewicz, Kraków 2009.
Polityka literatury: przewodnik Krytyki Politycznej, red. K. Dunin, Warszawa 2009.
E. Rewers, Teorie dyskursu i ich znaczenie dla badań nad literaturą, „Kultura i Społeczeństwo” 1995, nr 1.
E. Rewers, Praktyka jako badanie: nowe metodologie w humanistyce, [w:] Teoria, literatura, życie. Praktykowanie teorii w humanistyce współczesnej, red. A. Legeżyńska, R. Nycz, Warszawa 2012,