Meteofascynacje Środkowoeuropejczyków (w kontekstach literackich słowackich, czeskich i słoweńskich) 3005-LICFAK-L-METEO

Przekonanie o wpływie pogody, klimatu zarówno na pojedynczego człowieka, jak i całe społeczeństwo jest tak głęboko zakorzenione w potocznej świadomości, że promieniuje na złożone konceptualizacje kultury. Klimat, pogoda, czynniki atmosferyczne są nie tylko tematem literackim, pojawiającym się w licznych utworach z różnych epok. Jako toposy czy metafory bywają także nośnikiem znaczeń charakteryzujących daną kulturę, jej wyróżników. Przestają wówczas pełnić rolę tła i stają się autonomicznym elementem dzieła literackiego, nabitym znaczeniami miejscem reprezentacji. Jako takie służą do manifestowania szczególnego kulturowego związku z określoną przestrzenią geo-klimatyczną, postrzeganą z jednej strony w jej typowości, z drugiej zaś w jej zmienności, cykliczności i transformacjach pod wpływem uwarunkowań atmosferycznych, a nie tylko ludzkich działań. Ponadto, obserwacja zróżnicowanych kulturowo toposów i metafor meteorologicznych pozwala prześledzić stosunek danej społeczności/kultury do natury. Pozwala także potraktować literaturę jako źródło wiedzy o czynnikach i zmianach klimatycznych (w potocznym przekonaniu determinujących wrażliwość/mentalność człowieka), a nawet prześledzić, jak zmieniało się samo rozumienie zjawisk atmosferycznych i klimatu na przestrzeni dziejów.