Sztuka w kulturze Chorwacji 3005-LIC1-SWCH
Celem konwersatorium jest przedstawienie najważniejszych tendencji w sztuce powstającej na obszarze Chorwacji od starożytności po współczesność oraz refleksja nad ich znaczeniem dla kształtowania się kultury tego kraju, z uwzględnieniem jego regionalnego zróżnicowania. Program zajęć obejmuje ujęte w porządku historycznym zagadnienia dotyczące architektury, malarstwa, rzeźby, muzyki, sztuki użytkowej, fotografii, filmu oraz performansu. Chorwackie przykłady reprezentujące te dziedziny twórczości artystycznej zostaną omówione w kontekście sztuki europejskiej i światowej. Konwersatorium ma nie tylko zaznajomić jego uczestników z chorwackim kanonem artystycznym jako istotnym elementem tamtejszej tradycji kulturowej, lecz także wyposażyć ich w podstawowe narzędzia analizy dzieł sztuki.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
Student/ka zna i rozumie:
- zjawiska sztuki chorwackiej w ich historycznym rozwoju oraz relacje między sztuką a przemianami społecznymi, kulturowymi i politycznymi w Chorwacji;
- procesy kształtowania chorwackiej tożsamości artystycznej oraz jej reprezentacje w dziełach sztuki;
- funkcjonowanie systemu symbolicznego w Chorwacji oraz jego uwarunkowania historyczne i polityczne widoczne w produkcji artystycznej;
- główne nurty i epoki w sztuce chorwackiej oraz ich miejsce w kontekście europejskim;
- terminologię i narzędzia metodologiczne historii i teorii sztuki wraz z umiejętnością ich zastosowania do analizy dzieł;
- złożoność interpretacji dzieł i epok artystycznych oraz ich zróżnicowane odczytania w refleksji humanistycznej;
- relacje między sztuką a debatą intelektualną współczesnej humanistyki, ze szczególnym uwzględnieniem chorwackiego obszaru kulturowego.
Student/ka potrafi:
- krytycznie analizować i interpretować dzieła sztuki chorwackiej w kontekście ich uwarunkowań historycznych, społecznych i kulturowych;
- stosować metody historii i teorii sztuki do rozwiązywania problemów badawczych dotyczących sztuki chorwackiej;
- brać udział w debacie naukowej oraz komunikować się specjalistycznie na temat współczesnej humanistyki i zjawisk artystycznych Chorwacji;
- identyfikować i analizować główne tendencje artystyczne w Chorwacji w ujęciu diachronicznym i współczesnym;
- interpretować dzieła sztuki, wskazując ich konteksty, inspiracje i zależności stylistyczne oraz kulturowe.
Kryteria oceniania
Warunki zaliczenia:
- aktywne uczestnictwo w zajęciach, obejmujące udział w dyskusjach oraz samodzielną refleksję nad omawianymi zagadnieniami. Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze; przekroczenie tego limitu wiąże się z koniecznością napisania krótkiej pracy na temat zagadnień omawianych na opuszczonych zajęciach;
- zaliczenie dwóch testów otwartych: jednego w pierwszym, drugiego w drugim semestrze. Ocena końcowa stanowi średnią arytmetyczną z obu testów. Aktywny udział w zajęciach może wpłynąć na podwyższenie oceny końcowej.
Rozkład pracy studenta/studentki:
- uczestnictwo w zajęciach: 60 godzin = 2 ECTS
- przygotowanie do zajęć: 30 godzin = 2 ECTS
- przygotowanie do testów zaliczeniowych: 20 godzin = 1 ECTS
Korzystanie ze sztucznej inteligencji:
Zasady wykorzystywania przez studentów/studentki narzędzi sztucznej inteligencji podczas pisania pacy zaliczeniowej określają zapisy § 3 i 4 uchwały nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 roku. W związku z tym, że jedną z podstawowych umiejętności zdobywanych na kierunkach studiów organizowanych na Wydziale Polonistyki jest sprawne i profesjonalne posługiwanie się polszczyzną pisaną, a w szczególności stylem naukowym, zabrania się wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji do przygotowania, korekty i redakcji tekstów. Studenci/studentki mogą posługiwać się narzędziami SI tylko w sytuacjach, w których prowadzący dopuszcza ich użycie.
Literatura
Podstawowa literatura w języku polskim:
Arnold Hauser, Społeczna historia sztuki i literatury, Warszawa 1974.
Arthur C. Danto, Po końcu sztuki. Sztuka współczesna i zanik granic tradycji, Kraków 2013.
Ernst Hans Gombrich, O sztuce, Poznań 2013.
Hans-Georg Gadamer, Aktualność piękna. Sztuka jako gra, symbol i święto, Warszawa 1993.
John Berger, Sposoby widzenia, Warszawa 2008.
Pierre Bourdieu, Reguły sztuki. Geneza i struktura pola literackiego, Kraków 2001.
Roger Scruton, Piękno. Krótkie wprowadzenie, Łódź 2018.
Roland Barthes, Mitologie, Warszawa 2000.
Theodor W. Adorno, Teoria estetyczna, Warszawa 1994.
Umberto Eco, Sztuka, Kraków 2006.
Wojsław Molè, Sztuka Słowian południowych, Wrocław 1962.