Kultura popularna Słowenii 3005-KL4-KPOP-SLN
Konwersatorium jest poświęcone analizie procesu kształtowania się słoweńskiej kultury popularnej od XIX wieku na wybranych przykładach. Omówiona zostanie charakterystyka różnych form słoweńskiej kultury popularnej w odniesieniu do ich wzorców na tle regionalnym i globalnym. Przedstawione będą podstawowe teorie i pojęcia oraz rudymentarne narzędzia przydatne w badaniu kultury popularnej.
Celem zajęć jest ukazanie 1) współzależności między charakterem kultury a cywilizacyjnymi (technicznymi), gospodarczymi i społeczno-politycznymi realiami jej funkcjonowania; 2) historycznych i współczesnych form kultury popularnej w Słowenii; 3) roli i znaczenia tych form w procesie budowania tożsamości słoweńskiej kultury narodowej.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Student/ka będzie potrafił/a:
• Zdefiniować przedmiot i zakres badań kultury popularnej.
• Posługiwać się podstawowymi terminami i kategoriami badawczymi używanymi w analizach kultury popularnej, wykorzystywać teorie i metodologie z zakresu nauk o kulturze i religii służące do jej badania.
• Scharakteryzować najważniejsze gatunki kultury popularnej w Słowenii w kontekście tradycji i ich współczesnych uwarunkowań, społecznych, kulturalnych, politycznych, ideologicznych.
• Dokonać zaawansowanej analizy wpływu kultury popularnej na wykształcenie się tożsamości kulturowej Słoweńców.
• Scharakteryzować na przykładach z kultury popularnej fundamentalne problemy kulturowe, społeczne i tożsamościowe w Słowenii, funkcjonowanie sfery publicznej oraz systemu symbolicznego w tym kraju
• Wskazać wpływy regionalne i globalne w słoweńskiej kulturze popularnej.
• Dokonać interpretacji mechanizmów determinujących funkcjonowanie kultury popularnej.
• Wykorzystywać słownictwo specjalistyczne w zakresie kulturoznawstwa także w języku słoweńskim.
• Wskazać realizacje paradygmatów kulturowych na tle szerszych zjawisk historycznych.
• Poddać krytycznej analizie zjawiska kulturowe zachodzące w Słowenii oraz na podstawie posiadanej wiedzy oraz właściwie dobranych źródeł analizować i rozwiązywać złożone problemy badawcze z zakresu kultury popularnej z użyciem metod i narzędzi odpowiednich do zrozumienia danego zagadnienia.
• Brać udział w debacie naukowej oraz (posługując się specjalistyczną terminologią) komunikować się z otoczeniem na temat nowoczesnych metod badania kultury popularnej.
Kryteria oceniania
Ocena końcowa wystawiana jest na podstawie
a) oceny aktywnego uczestnictwa w dyskusji, dowodzącego umiejętności zastosowania podstawowych narzędzi służących do analizy zjawisk artystycznych oraz znajomości literatury przedmiotu;
b) oceny bieżącego przygotowanie do zajęć (lektura wskazanych tekstów i innych zadań domowych);
c) zaliczenia testu końcowego na podstawie wiedzy pozyskanej na zajęciach.
Osoba studiująca ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w każdym semestrze. Każda kolejna nieobecność musi być zaliczona w sposób wcześniej uzgodniony z prowadzącą. Nieobecność nie zwalnia z obowiązku nadrobienia znajomości materiału.
Rozkład pracy studenta:
● uczestniczenie w zajęciach: 60 h – 2 ECTS
● regularne przygotowywanie się do zajęć i przygotowanie prezentacji: 60 h - 2 ECTS
● przygotowanie do egzaminu 30 h – 1 ECTS
łącznie: 5 ECTS.
Sposób wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji w pracach pisemnych i prezentacjach zaliczeniowych określają zapisy § 3 i 4 uchwały nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 roku. W związku z tym, że jedną z podstawowych umiejętności zdobywanych na kierunkach studiów organizowanych na Wydziale Polonistyki jest sprawne i profesjonalne posługiwanie się polszczyzną pisaną, a w szczególności stylem naukowym, zabrania się wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji do przygotowania, korekty i redakcji tekstów. Podobne zastrzeżenie dotyczy również innych języków słowiańskich, które są nauczane w Instytucie Slawistyki Zachodniej i Południowej. Studenci mogą posługiwać się narzędziami SI tylko w sytuacjach, w których prowadzący dopuszcza ich użycie.
Praktyki zawodowe
Brak.
Literatura
-- W. Godzic, Telewizja jako kultura, Kraków: Rabid 2002.
-- Grafitarji: grafiti kot sodobni spomeniki = graffitists: as contemporary monument, red. B. Zrinski, L. Stepančič, Ljubljana: MGLC, 2004.
-- S. Zizek, Patrząc z ukosa. Do Lacana przez kulturę popularną, tłum. J. Margański, Warszawa: KR 2003.
-- A. Kłoskowska, Kultura masowa, Warszawa: PWN 1983.
-- P. Kowalski, (Nie)bezpieczne światy masowej wyobraźni. Studia o literaturze i kulturze popularnej, Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego
1996.
-- M. Krajewski, Kultury kultury popularnej, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM 2003.
-- Janez Bogataj, Slovenija praznuje: sodobne šege in navade na Slovenskem, Ljubljana: Mladinska knjiga, 2011.
- D. Strinati, Wprowadzenie do kultury popularnej, przeł. W. J. Burszta, Poznań 1998.
- T. Edensor, Tożsamość narodowa, kultura popularna i życie codzienne, przeł. A. Sadza, Kraków 2004.
- J. Storey, Studia kulturowe i badania kultury popularnej. Teorie i metody, przeł. i red. J. Barański, Kraków 2003.
- J. Szyłak, Poetyka komiksu. Warstwa ikoniczna i językowa, Gdańsk 2000.
- Slovenska kultura v XX. stoletju, red. Ženja Leiler, Aleš Berger, Ljubljana: Mladinska knjiga 2002.
- U. Eco, Superman w kulturze masowej. Powieść popularna: między retoryką a ideologią, przeł. Joanna Ugniewska, Warszawa 1996.
- A. Nacher, Rubieże kultury popularnej. Popkultura w świecie przepływów, Poznań 2012.
- FV. Alternativa osemdesetih / Alternative Scene of the Eighties, red. B. Škrjanec, Ljubljana: Mednarodni grafični likovni center, 2008.
Dodatkowa literatura, dotycząca konkretnych zjawisk z zakresu słoweńskiej kultury popularnej, zostanie dostosowana do zainteresowań uczestników i podana w toku zajęć.