Języki i kultury w Europie 4100-1SJiKwE

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z podstawowymi koncepcjami edukacji różnojęzycznej i wielokulturowej oraz uwarunkowaniami prawnymi, społecznymi i edukacyjnymi związanymi z tym obszarem. W toku zajęć omawiane są dokumenty i inicjatywy europejskie (np. Europejska karta języków regionalnych i mniejszościowych, programy Rady Europy i Komisji Europejskiej), polityki językowe wybranych państw oraz działania instytucji wspierających wielojęzyczność i różnorodność kulturową. Studenci uczą się analizować przykłady rozwiązań edukacyjnych, identyfikować wyzwania wynikające z obecności uczniów o zróżnicowanych profilach językowych i kulturowych oraz wypracowywać propozycje rozwiązań dydaktycznych. Ważnym elementem kursu jest refleksja nad własnymi doświadczeniami językowymi i kulturowymi w kontekście pracy w środowisku szkolnym. Zajęcia mają charakter interaktywny – obejmują dyskusje, pracę projektową i prezentacje zespołowe.

Koordynatorzy przedmiotu

Janina Zielińska

Rodzaj przedmiotu

obowiązkowe

Tryb prowadzenia

Ogólnie:

w sali

W cyklu 2025Z:

w sali i w terenie

W cyklu 2026Z:

w sali i w terenie

Efekty uczenia się

Wiedza
• Zna podstawowe dokumenty i regulacje prawne dotyczące polityki językowej i edukacji w Europie (K_W08).
• Zna instytucje europejskie i krajowe wspierające wielojęzyczność i różnorodność kulturową (K_W08).
• Rozumie uwarunkowania edukacyjne i społeczne związane z obecnością języków narodowych, regionalnych i mniejszościowych w systemach edukacyjnych wybranych państw (K_W08).
• Zna przykłady europejskich programów i inicjatyw promujących naukę języków i edukację międzykulturową (K_W08).

Umiejętności
• Potrafi analizować i porównywać polityki językowe wybranych państw europejskich, wskazując ich konsekwencje dla praktyki szkolnej (K_U04).
• Potrafi identyfikować wyzwania związane z obecnością uczniów migrantów, uczniów dwujęzycznych i uczniów mniejszościowych w szkole oraz proponować rozwiązania dydaktyczne (K_U04).
• Potrafi opracować prezentację lub projekt zespołowy dotyczący językowej i kulturowej różnorodności w wybranym kraju lub regionie (K_U12).
• Potrafi dokonać autorefleksji nad własnymi doświadczeniami językowymi i kulturowymi oraz ich znaczeniem dla przyszłej praktyki nauczycielskiej (K_U04, K_U12).

Kompetencje społeczne
• Jest gotów do krytycznej oceny treści dotyczących polityk językowych i programów edukacyjnych, odnosząc je do własnej praktyki zawodowej (K_K01).
• Wykazuje otwartość i gotowość do akceptowania uczniów o zróżnicowanych profilach językowych i kulturowych (K_K01).
• Jest przygotowany do współpracy zespołowej przy analizie i rozwiązywaniu problemów związanych z edukacją w środowisku wielojęzycznym (K_U12, K_K01).

Kryteria oceniania

Metody i kryteria oceniania:
Podstawą zaliczenia zajęć są:
• obecność na zajęciach,
• przygotowanie do zajęć: znajomość zalecanych pozycji bibliograficznych (broszury, artykuły, strony internetowe), przygotowanie wymaganych prezentacji, złożenie dokumentacji z zajęć,
• aktywność (udział w dyskusjach i refleksji),
• prezentacje związane z tematyką zajęć.
Kryteria zaliczenia zajęć:
Obecność na wszystkich zajęciach jest obowiązkowa. Dopuszcza się jedną nieobecność w cyklu siedmiu zajęć w semestrze. Pozostałe nieobecności muszą zostać odrobione poprzez uczestnictwo w zajęciach innej grupy (za zgodą prowadzącego) lub wykonanie dodatkowej pracy.
Aby zaliczyć przedmiot, należy uzyskać ocenę pozytywną ze wszystkich prac podlegających ocenie.

Metody oceniania
1. Prezentacja zespołowa – projekt dotyczący językowej i kulturowej różnorodności w Europie (waga: 60%).
o Forma: grupy 3–4-osobowe.
o Weryfikowane efekty: K_U12, K_U04, K_K01.
o Praca indywidualna – karta samooceny i analizy wybranych aspektów polityki łów.
2. językowej i edukacyjnej prezentowanych państw (waga: 40%).
o Weryfikowane efekty: K_W08, K_U04, K_K01.
Kryteria oceny
Część grupowa – prezentacja (maks. 30 pkt = 60%)
• Terminowość wykonania zadania – 2 pkt
• Zgodność z instrukcją i wytycznymi formalnymi – 3 pkt
• Jakość prezentacji na zajęciach – 5 pkt
• Jakość merytoryczna – 5 pkt
• Dobór źródeł – 5 pkt
• Jakość slajdów – 5 pkt
• Jakość podsumowania (quiz dla słuchaczy) – 5 pkt
Część indywidualna – praca pisemna (maks. 20 pkt = 40%)
• Terminowość złożenia na platformie – 2 pkt
• Zgodność z instrukcją – 1 pkt
• Jakość opisu projektu i własnego wkładu – 2 pkt
• Jakość samooceny – 3 pkt
• Analiza wybranych aspektów polityki językowej i edukacyjnej – 8 pkt
• Dobór i opis źródeł – 2 pkt

Skala punktowa
Liczba punktów Ocena
0–29 pkt 2,0 (niedostateczny)
30–34 pkt 3,0 (dostateczny)
35–38 pkt 3,5 (dostateczny plus)
39–42 pkt 4,0 (dobry)
43–46 pkt 4,5 (dobry plus)
47–50 pkt 5,0 (bardzo dobry)

Uwaga końcowa
W przypadku niedostarczenia pracy w terminie lub uzyskania oceny niedostatecznej student ma prawo do poprawy w uzgodnionym terminie lub podczas sesji poprawkowe
Zasady korzystania ze sztucznej inteligencji (AI)

Korzystanie z narzędzi AI jest możliwe wyłącznie za zgodą prowadzącego i po wcześniejszym zatwierdzeniu zakresu ich zastosowania.
Dopuszczalne zastosowania obejmują:
• korektę językową tekstów (gramatyka, stylistyka, ortografia),
• generowanie ilustracji do prezentacji – pod warunkiem, że zasadniczą część materiału stanowią samodzielnie opracowane treści oraz autentyczne zdjęcia.
Wykorzystanie narzędzi AI bez zgody prowadzącego i wcześniejszego uzgodnienia będzie traktowane jako naruszenie zasad samodzielności, co skutkuje uznaniem pracy za niesamodzielną i oceną niedostateczną.

Literatura

Część I. Ogólna
1. Council of Europe. (2020). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, teaching, assessment – Companion volume. Strasbourg: Council of Europe.
2. Eurydice. (2023). Kluczowe dane dotyczące nauczania języków w szkołach w Europie 2023/2024. Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej.
3. Instytut Badań Edukacyjnych. (2015). Polityka językowa w Europie. Raport IBE. Warszawa: IBE.
4. Komisja Europejska. (2021). Przewodnik po programie Erasmus+. Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej.
5. Rada Europy. (1992). Europejska karta języków regionalnych lub mniejszościowych. Strasburg: Rada Europy.
6. Rada Europy. (1995). Konwencja ramowa o ochronie mniejszości narodowych. Strasburg: Rada Europy.
7. Rada Europy. (2003). Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie (ESOKJ). Warszawa: CODN (wyd. polskie).

Część II. Państwa
Konfederacja Szwajcarska
• Federal Department of Home Affairs. (2021). Languages and culture in Switzerland. Bern: FDHA.
• Grin, F. (1999). Language policy in multilingual Switzerland: Overview and recent developments. Language Problems and Language Planning, 23(2), 95–117.
Republika Francuska
• Judge, A. (2007). Linguistic policies and the survival of regional languages in France and Britain. London: Palgrave Macmillan.
• Ministère de l’Éducation nationale et de la Jeunesse. (2022). Repères et références statistiques sur les enseignements, la formation et la recherche. Paris: MENJ.
Republika Federalna Niemiec
• Extra, G., & Yağmur, K. (2004). Urban multilingualism in Europe: Immigrant minority languages at home and school. Clevedon: Multilingual Matters.
• Federal Ministry of Education and Research (BMBF). (2022). Education and Research in Figures. Berlin: BMBF.
Rzeczpospolita Polska
• Główny Urząd Statystyczny. (2022). Polska w liczbach 2022. Warszawa: GUS.
• Kublik, A. (2018). Polityka języakowa i edukacyjna w Polsce po 1989 roku. Kwartalnik Pedagogiczny, 63(2), 45–60.
Wielkie Księstwo Luksemburga
• Horner, K., & Weber, J. J. (2008). The language situation in Luxembourg. Current Issues in Language Planning, 9(1), 69–128.
• Service de Coordination de la Recherche et de l’Innovation pédagogiques et technologiques (SCRIPT). (2020). L’éducation au Luxembourg: chiffres clés. Luxembourg: Ministère de l’Éducation nationale.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
• Coleman, J. A. (2006). English-medium teaching in European higher education. Language Teaching, 39(1), 1–14.
• Department for Education. (2022). Education statistics in the UK. London: DfE.

Uwaga do sylabusa
Pozycje bibliograficzne odnoszące się do poszczególnych państw mają charakter indykacyjny i powinny być uzupełniane przez grupy przygotowujące prezentacje na zajęciach.

W cyklu 2025Z:

Część II. Państwa
Konfederacja Szwajcarska
• Federal Department of Home Affairs. (2021). Languages and culture in Switzerland. Bern: FDHA.
• Grin, F. (1999). Language policy in multilingual Switzerland: Overview and recent developments. Language Problems and Language Planning, 23(2), 95–117.
Republika Francuska
• Judge, A. (2007). Linguistic policies and the survival of regional languages in France and Britain. London: Palgrave Macmillan.
• Ministère de l’Éducation nationale et de la Jeunesse. (2022). Repères et références statistiques sur les enseignements, la formation et la recherche. Paris: MENJ.
Republika Federalna Niemiec
• Extra, G., & Yağmur, K. (2004). Urban multilingualism in Europe: Immigrant minority languages at home and school. Clevedon: Multilingual Matters.
• Federal Ministry of Education and Research (BMBF). (2022). Education and Research in Figures. Berlin: BMBF.
Rzeczpospolita Polska
• Główny Urząd Statystyczny. (2022). Polska w liczbach 2022. Warszawa: GUS.
• Kublik, A. (2018). Polityka językowa i edukacyjna w Polsce po 1989 roku. Kwartalnik Pedagogiczny, 63(2), 45–60.
Wielkie Księstwo Luksemburga
• Horner, K., & Weber, J. J. (2008). The language situation in Luxembourg. Current Issues in Language Planning, 9(1), 69–128.
• Service de Coordination de la Recherche et de l’Innovation pédagogiques et technologiques (SCRIPT). (2020). L’éducation au Luxembourg: chiffres clés. Luxembourg: Ministère de l’Éducation nationale.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
• Coleman, J. A. (2006). English-medium teaching in European higher education. Language Teaching, 39(1), 1–14.
• Department for Education. (2022). Education statistics in the UK. London: DfE.

Uwaga do sylabusa
Pozycje bibliograficzne odnoszące się do poszczególnych państw mają charakter indykacyjny i powinny być uzupełniane przez grupy przygotowujące prezentacje na zajęciach.

W cyklu 2026Z:

Część II. Państwa
Konfederacja Szwajcarska
• Federal Department of Home Affairs. (2021). Languages and culture in Switzerland. Bern: FDHA.
• Grin, F. (1999). Language policy in multilingual Switzerland: Overview and recent developments. Language Problems and Language Planning, 23(2), 95–117.
Republika Francuska
• Judge, A. (2007). Linguistic policies and the survival of regional languages in France and Britain. London: Palgrave Macmillan.
• Ministère de l’Éducation nationale et de la Jeunesse. (2022). Repères et références statistiques sur les enseignements, la formation et la recherche. Paris: MENJ.
Republika Federalna Niemiec
• Extra, G., & Yağmur, K. (2004). Urban multilingualism in Europe: Immigrant minority languages at home and school. Clevedon: Multilingual Matters.
• Federal Ministry of Education and Research (BMBF). (2022). Education and Research in Figures. Berlin: BMBF.
Rzeczpospolita Polska
• Główny Urząd Statystyczny. (2022). Polska w liczbach 2022. Warszawa: GUS.
• Kublik, A. (2018). Polityka językowa i edukacyjna w Polsce po 1989 roku. Kwartalnik Pedagogiczny, 63(2), 45–60.
Wielkie Księstwo Luksemburga
• Horner, K., & Weber, J. J. (2008). The language situation in Luxembourg. Current Issues in Language Planning, 9(1), 69–128.
• Service de Coordination de la Recherche et de l’Innovation pédagogiques et technologiques (SCRIPT). (2020). L’éducation au Luxembourg: chiffres clés. Luxembourg: Ministère de l’Éducation nationale.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
• Coleman, J. A. (2006). English-medium teaching in European higher education. Language Teaching, 39(1), 1–14.
• Department for Education. (2022). Education statistics in the UK. London: DfE.

Uwaga do sylabusa
Pozycje bibliograficzne odnoszące się do poszczególnych państw mają charakter indykacyjny i powinny być uzupełniane przez grupy przygotowujące prezentacje na zajęciach.