Mentoring Studencki - Wspólny Kierunek 4030-MSWS(KS)-OG
Mentoring studencki to zajęcia, które łączą rozwój osobisty uczestników z realnym wsparciem społeczności akademickiej. Zajęcia składają się z dwóch głównych części: warsztatowej i praktycznej mentoringowej.
W części warsztatowej (łącznie 14h dyd.) osoby uczestniczące przygotowywane są do pełnienia roli osoby mentorskiej. Rozpoczyna ją spotkanie informacyjno-organizacyjne (2h dyd., online), przedstawiające cele i założenia działań mentoringowych oraz zasady uczestnictwa. Warsztaty obejmują szkolenie rozwijające kompetencje komunikacyjne (8h dyd., stacjonarnie), w tym umiejętność empatycznego budowania relacji, asertywnego dialogu oraz wzmacniania pewności siebie. Omówione zostanie także, jak korzystać ze swoich mocnych stron w pracy z mentee, aby wspierać budowanie relacji oraz świadomie kształtować ścieżkę rozwoju.
Osoby uczestniczące zapoznają się z różnymi formami wsparcia dostępnymi na Uniwersytecie Warszawskim (2h dyd., online), w tym w UCBS, a także z typowymi wyzwaniami, z jakimi mogą spotkać się osoby rozpoczynające studia. Dodatkowo pogłębiona zostanie wiedza o roli osoby mentorskiej oraz formach wsparcia mentoringowego (2h dyd., online), zarówno na uczelni, jak i poza nią.
W części praktycznej (18h dyd.) osoby mentorskie będą regularnie, w formie online i offline, współpracować z 3 osobami studiującymi na pierwszym roku. Osoby mentorskie pełnią rolę przewodników dla osób mniej doświadczonych. Głównym celem relacji mentorskiej jest ułatwienie startu na uczelni oraz wsparcie w pierwszym okresie studiów.
Działania mentorskie obejmują m.in.:
– wsparcie w poznaniu struktury i funkcjonowania Uniwersytetu Warszawskiego oraz UCBS,
– pomoc w organizacji studiów, w tym poruszaniu się pomiędzy różnymi lokalizacjami zajęć,
– wsparcie w kwestiach administracyjnych (np. rejestracja na zajęcia, korzystanie z USOS),
– wsparcie w adaptacji do życia akademickiego oraz funkcjonowania w Warszawie,
– motywowanie do angażowania się w życie uczelni,
a także wsparcie w przygotowaniu do pierwszej sesji egzaminacyjnej poprzez:
– dzielenie się doświadczeniem w zakresie organizacji nauki i planowania pracy,
– pomoc w identyfikacji wymagań kursowych,
– wspieranie w budowaniu strategii uczenia się i zarządzania czasem,
– kierowanie do właściwych form wsparcia.
Działania te mają charakter wspierający i doradczy, z wyłączeniem bezpośredniego nauczania treści przedmiotowych.
Zwiększony nakład pracy (5 ECTS) wynika ze specyfiki działań mentorskich realizowanych w środowisku międzywydziałowym oraz rozproszonym przestrzennie, wymagającym wsparcia osób studiujących w organizacji procesu kształcenia obejmującego zajęcia prowadzone w różnych lokalizacjach oraz o zróżnicowanej specyfice dydaktycznej.
Uczestnictwo w zajęciach pozwala na rozwijanie kompetencji interpersonalnych, organizacyjnych i umiejętności odpowiedzialnego wspierania innych. Osoby mentorskie rozwijają umiejętność rozwiązywania problemów, dbania o dobrostan własny i innych oraz refleksji nad własnym rozwojem.
Dla osób mentorskich i mentee organizowane będą również spotkania networkingowe oraz dodatkowe warsztaty.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Po zaliczeniu przedmiotu osoba studiująca zna:
● mechanizmy kształtowania się poczucia własnej wartości i samooceny,
● podstawowe techniki asertywnej i empatycznej komunikacji,
● swój styl komunikacji, w tym swoje mocne strony i wie jaki ma to wpływ na budowanie relacji międzyludzkich,
● strukturę organizacyjną jednostki dydaktycznej, w której studiuje oraz formy wsparcia zapewniane w jednostce osobom studiującym,
● ogólnouniwersytecki system wsparcia osób studiujących na Uniwersytecie Warszawskim,
● podstawowe zasady programów mentoringowych, w tym specyfikę roli mentora i mentee.
Po zaliczeniu przedmiotu osoba studiująca potrafi:
● zbudować i pielęgnować relację mentorską,
● dobrać odpowiednie narzędzia komunikacyjne usprawniające porozumiewanie się,
● udzielać podstawowych informacji dotyczących toku studiów, rejestracji na zajęcia i innych czynności wykonywanych przez osoby studiujące za pomocą USOS, wsparcia udzielanego przez jednostkę i uczelnię osobom studiującym, szczególnie na I roku studiów, innych kwestii organizacyjnych,
● reagować na trudności zgłaszane przez mentee w sposób konstruktywny, adekwatny do własnych kompetencji oraz z poszanowaniem dobrostanu obu stron.
Po zaliczeniu przedmiotu osoba studiująca jest gotowa do:
● aktywnego wspierania mentee przy wykorzystaniu własnej wiedzy i umiejętności oraz przy wsparciu jednostek Uniwersytetu Warszawskiego,
● dbania o własne granice i dobrostan w relacji wspierania mentee,
● refleksji nad własnym rozwojem, priorytetami akademickimi i zawodowymi,
● budowania i rozwijania poczucia odpowiedzialności za społeczność akademicką,
● udziału w programach mentoringowych.
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest:
a. 100 % obecność na warsztatach dla mentorów (nieobecności usprawiedliwione należy zaliczyć uczestnicząc w szkoleniach z innymi grupami lub w formie wskazanej przez prowadzącego)
b. aktywny udział w warsztatach oraz wypełnienie pre i post testu podczas warsztatów
c. aktywny udział w relacji z mentee
d. przedłożenie opiekunowi programu mentoringowego portfolio osoby mentorskiej.
Ocena z przedmiotu jest zależna od sumy punktów uzyskanych z części warsztatowej i z części praktycznej - współpracy z mentee.
Ocena punktowa z części warsztatowej zależy od wyniku post testu (maksymalnie 20 punktów) i oceny aktywności podczas warsztatów (maksymalnie 20 punktów).
Ocena punktowa części praktycznej zależy od liczby punktów uzyskanej za portfolio mentora (maksymalnie 60 punktów), które obejmuje co najmniej:
I. regularnie uzupełniany wykaz czynności podejmowanych w ramach współpracy z mentee (w formie raportów cząstkowych) tzw. “Dziennik mentora”
II. pogłębiony opis min. 3 sytuacji/tematów, w których udzielono wsparcia mentee (kontekst i potrzeby mentee, sposób działania mentora/mentorki, efekty i refleksje dot. działań, odwołanie mentee do właściwych biur na wydziale i/lub jednostek UW jeśli miało miejsce), “Analiza zadań mentora”
III. opis największych wyzwań w roli mentora/mentorki w kontekście relacji z mentee (na czym polegała trudność? Jak mentor/mentorka zareagował/a? Jakie wnioski można z tego wyciągnąć?) “Wyzwania w roli mentora”
IV. autoewaluację mentora/mentorki (z czego mentor/mentorka jest zadowolony/a? Co mógłby/mogłaby zrobić inaczej? Czego nauczył/a się o roli pomocy i efektywnej komunikacji? W jaki sposób mentor/mentorka może wykorzystać zdobyte umiejętności i doświadczenia w dalszej ścieżce akademickiej i zawodowej?) “Autoewaluacja relacji mentoringowej”
punktacja:
100-96 5
95-91 4+
90-81 4
80-71 3+
70-60 3
Praktyki zawodowe
-
Literatura
Literatura rekomendowana w celu pogłębienia wiedzy i umiejętności zdobywanych podczas warsztatów oraz części praktycznej mentoringu studenckiego:
Eric Parsloe, Melville Leedham (2018) Coaching i mentoring Strategie. Taktyki. Techniki. Wydawnictwo PWN
Tony Stolzfus (2012) Sztuka zadawania pytań w coachingu. Jak opanować najważniejszą umiejętność coacha? Wrocław: Aetos Media
Michael Bungay Stanier (2017) Nawyk Coachingu. Mów mniej, pytaj więcej i stań się lepszym liderem. Łódź: Galaktyka
Rosenberg, M. B. (2022). Porozumienie bez przemocy. Warszawa: Czarna Owca
Stewart, J. (red.) (2021). Mosty zamiast murów. Podręcznik komunikacji interpersonalnej. Warszawa: PWN
McKay M., Davis M., Fanning P., (2021). Sztuka skutecznego porozumiewania się. Sopot: GWP Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne
Lorenz V., Berendt J. (2024). Alfabet empatii. Żyj w zgodzie ze sobą i innymi. Gliwice : Sensus