Otorynolaryngologia 3900-4O
Program zajęć obejmuje anatomię funkcjonalną i fizjologię struktur głowy i szyi oraz praktyczne podstawy badania otorynolaryngologicznego. Omawiane są najczęstsze choroby ucha, nosa i zatok przynosowych, jamy ustnej, gardła, krtani, tchawicy, przełyku, szyi i ślinianek, a także zagadnienia audiologii, otoneurologii, foniatrii, otorynolaryngologii dziecięcej i onkologii głowy i szyi. Szczególny nacisk położono na diagnostykę różnicową, właściwy dobór i interpretację badań dodatkowych, kwalifikację do leczenia zachowawczego i zabiegowego, rozpoznawanie stanów nagłych oraz praktyczne postępowanie w najczęstszych sytuacjach klinicznych.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty uczenia się
Wiedza: Student/Studentka po zaliczeniu seminarium zna i rozumie:
C.W31. zagadnienia z zakresu szczegółowej patologii narządowej, obrazy makro- i mikroskopowe oraz przebieg kliniczny zmian patomorfologicznych w poszczególnych narządach
F.W1. przyczyny, objawy, zasady diagnozowania i postępowania terapeutycznego w odniesieniu do najczęstszych chorób wymagających interwencji chirurgicznej, z uwzględnieniem odrębności wieku dziecięcego, w tym w szczególności:
- chorób kończyn i głowy,
- złamań kości i urazów narządów;
F.W2. wybrane zagadnienia z zakresu chirurgii dziecięcej, w tym traumatologii i otorynolaryngologii, oraz wady i choroby nabyte będące wskazaniem do leczenia chirurgicznego u dzieci
F.W3. zasady kwalifikacji do podstawowych zabiegów operacyjnych i inwazyjnych procedur diagnostyczno-leczniczych, zasady ich wykonywania i najczęstsze powikłania
F.W10. problematykę współcześnie wykorzystywanych badań obrazowych, w szczególności:
symptomatologię radiologiczną podstawowych chorób
F.W12. zagadnienia z zakresu laryngologii, foniatrii i audiologii, w tym:
1. przyczyny, przebieg kliniczny, metody leczenia, powikłania i rokowanie w chorobach ucha, nosa, zatok przynosowych, jamy ustnej, gardła i krtani,
2. choroby nerwu twarzowego i wybranych struktur szyi,
3. zasady postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w urazach mechanicznych ucha, nosa, krtani i przełyku,
4. zasady postępowania w stanach nagłych w otorynolaryngologii, w szczególności w duszności krtaniowej,
5. zasady postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w zaburzeniach słuchu, głosu oraz mowy,
6. zasady postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w nowotworach głowy i szyi;
Umiejętności: Student/Studentka po zaliczeniu seminarium potrafi:
F.U1. asystować przy typowym zabiegu operacyjnym, przygotowywać pole operacyjne i znieczulać miejscowo okolicę operowaną
F.U2. posługiwać się podstawowymi narzędziami chirurgicznymi
F.U3. stosować się do zasad aseptyki i antyseptyki
F.U4. zaopatrywać prostą ranę, zakładać i zmieniać jałowy opatrunek chirurgiczny
F.U9. zaopatrywać krwawienie zewnętrzne
F.U25. wykonywać podstawowe badanie laryngologiczne w zakresie ucha, nosa, gardła i krtani
F.U26. przeprowadzać orientacyjne badanie słuchu
Kompetencje społeczne:Student/Studentka po zaliczeniu seminarium jest gotów/jest gotowa do:
K_K1. nawiązania i utrzymania głębokiego oraz pełnego szacunku kontaktu z pacjentem, a także okazywania zrozumienia dla różnic światopoglądowych i kulturowych
K_K2. kierowania się dobrem pacjenta
K_K3. przestrzegania tajemnicy lekarskiej i praw pacjenta
K_K4. podejmowania działań wobec pacjenta w oparciu o zasady etyczne, ze świadomością społecznych uwarunkowań i ograniczeń wynikających z choroby
K_K6. propagowania zachowań prozdrowotnych
K_K7. korzystania z obiektywnych źródeł informacji
K_K9. wdrażania zasad koleżeństwa zawodowego i współpracy w zespole specjalistów, w tym z przedstawicielami innych zawodów medycznych, także w środowisku wielokulturowym i wielonarodowościowym.
Kryteria oceniania
Praktyczne efekty uczenia się są sprawdzane poprzez obserwację studenta, bieżącą ocenę wykonywanych zadań i umiejętności podczas zajęć klinicznych oraz udział w dyskusji.
Frekwencja i odrabianie nieobecności:
Obecność na seminariach i ćwiczeniach jest obowiązkowa. Dopuszcza się maksymalnie jedną usprawiedliwioną nieobecność w całym cyklu zajęć; może ona dotyczyć seminarium albo ćwiczeń (SEM – maks. 1, ĆW – maks. 1, przy czym łączny limit dla obu form zajęć wynosi 1). Każda nieobecność wymaga odrobienia. W pierwszej kolejności zajęcia należy odrobić z inną grupą, a jeżeli nie jest to możliwe organizacyjnie – w innej formie uzgodnionej z koordynatorem przedmiotu. Sposób i termin odrobienia ustala koordynator z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych jednostki. Sytuacje szczególne nieujęte w powyższych zasadach rozstrzyga koordynator przedmiotu.
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu końcowego jest zaliczenie seminariów i ćwiczeń.
Zaliczenie zajęć klinicznych odbywa się w formie pisemnej (pytania opisowe) lub ustnej i może obejmować weryfikację umiejętności praktycznych, w szczególności badania otorynolaryngologicznego. W przypadku nieuzyskania zaliczenia w pierwszym podejściu student ma prawo do ponownego podejścia. Brak zaliczenia zajęć klinicznych przed pierwszym terminem egzaminu jest równoznaczny z brakiem dopuszczenia do egzaminu.
Egzamin końcowy przeprowadzany jest w formie pisemnego testu obejmującego 60 pytań. Warunkiem zdania egzaminu jest uzyskanie co najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów.
Progi ocen:
94–100% – 5,0
85–93% – 4,5
76–84% – 4,0
68–75% – 3,5
60–67% – 3,0
0–59% – 2,0
Ocena końcowa z przedmiotu jest równoznaczna z oceną z egzaminu końcowego.
Literatura
Obowiązkowa:
Jurkiewicz D., Kwiatkowska M., Rapiejko P., Rot P.: „Otolaryngologia – podręcznik dla studentów”. Medical Education, Warszawa 2026.
Uzupełniająca:
Niemczyk K., Jurkiewicz D., Składzień J., Stankiewicz Cz., Szyfter W. (red.): „Otorynolaryngologia kliniczna”, tom I. MediPage, 2014 – wybrane rozdziały.
Niemczyk K., Jurkiewicz D., Składzień J., Stankiewicz Cz., Szyfter W. (red.): „Otorynolaryngologia kliniczna”, tom II. MediPage, 2015 – wybrane rozdziały.