Komunikacja medyczna I 3900-1KM-N
Przedmiot ma na celu wprowadzenie do zagadnień z obszaru komunikacji medycznej, przede wszystkim w zakresie kształtowania umiejętności i postaw. Student nabywa kompetencje i umiejętności miękkie z obszaru: rozumienia zachowań własnych i innych osób, umiejętności wyrażania myśli i uczuć, umiejętności rozwiązywania konfliktów; komunikacji z innymi osobami w atmosferze zaufania, z uwzględnieniem indywidualnych i społecznych uwarunkowań. Kontekstem dla nabywanych umiejętności jest rola lekarza w komunikacji z pacjentem i jego rodziną oraz innymi członkami zespołu medycznego, z uwzględnieniem zróżnicowanych sytuacji medycznych i różnorodnych charakterystyk osób uczestniczących w procesie komunikacji.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty uczenia się
Wiedza: student zna i rozumie:
D.W6. pojęcie empatii oraz zwroty i zachowania służące jej wyrażaniu
D.W7. specyfikę i rolę komunikacji werbalnej (świadome konstruowanie komunikatów) i niewerbalnej (np. mimika, gesty, zarządzanie ciszą i przestrzenią)
Umiejętności: student potrafi:
D.U7. rozwijać i udoskonalać samoświadomość, zdolność do samorefleksji i dbałość o siebie oraz zastanawiać się z innymi osobami nad własnym sposobem komunikowania się i zachowywania
D.U9. opisywać i krytycznie oceniać własne zachowanie oraz sposób komunikowania się, uwzględniając możliwość alternatywnego zachowania
D.U10. stosować adekwatnie do sytuacji pytania otwarte, zamknięte, parafrazę, klaryfikację, podsumowania wewnętrzne i końcowe, sygnalizowanie, aktywne słuchanie (np. wychwytywanie i rozpoznawanie sygnałów wysyłanych przez rozmówcę, techniki werbalne i niewerbalne) i facylitacje (zachęcanie rozmówcy do wypowiedzi)
D.U12. rozpoznawać i analizować sytuacje trudne i wyzwania związane z komunikowaniem się, w tym płacz, silne emocje, lęk, przerywanie wypowiedzi, kwestie kłopotliwe i drażliwe, milczenie, wycofanie, zachowania agresywne i roszczeniowe, oraz radzić sobie z nimi w sposób konstruktywny
Kompetencje społeczne: student jest gotów do:
K_K1. nawiązania i utrzymania głębokiego oraz pełnego szacunku kontaktu z pacjentem, a także okazywania zrozumienia dla różnic światopoglądowych i kulturowych
Kryteria oceniania
Ocena ciągła aktywności oraz ocena realizacji zadań wykonywanych podczas ćwiczeń
Literatura
Frankel, R. M., Stein, T. (2001). Getting the most out of the clinical encounter: The four habits model. Journal of Medical Practice Management, 16(4), 184–191. https://doi.org/10.7812/tpp/99-020
Izdebski, Z, Mazur J., Furman, K., Kozakiewicz, A., Białorudzki M. (2023). Humanizacja procesu leczenia i komunikacja kliniczna pomiędzy pacjentem a personelem medycznym w czasie pandemii COVID-19. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. Rozdziały 1-3.
Rollnick, S., Miller, R. W., & Butler, C. C. (2025). Dialog motywujący w opiece zdrowotnej: Jak skutecznie pomagać pacjentom w zmianie stylu życia (S. Macieja, Tłum.: M. Kiljańska, Red. wyd. pol.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Części 2-6.
Silverman, J., Kurtz, S., Draper, J. (2018). Umiejętności komunikowania się z pacjentem. Kraków: Medycyna Praktyczna. Rozdział 1. (pozostałe rozdziały polecane jako uzupełniające)