Leibniz - nauka i metafizyka 3800-NZ-S7-26
Gottfried Wilhelm Leibniz (1646–1716) był nie tylko jednym z najwybitniejszych filozofów wszechczasów, lecz także polihistorem, rozwijającym różne dziedziny nauki. Tematem seminarium będą jego poglądy filozoficzne i naukowe, a celem – ukazanie rozległości i głębi myśli Leibniza.
Seminarium poświęcone będzie lekturze i analizie wybranych książek i krótszych tekstów Leibniza i o Leibnizu. Będzie nas interesować przede wszystkim metafizyka Leibniza, w tym m.in. jego monadologia, teodycea, teoria harmonii przedustawnej. Drugi zespół zagadnień, który będziemy poruszać, obejmuje teorię poznania Leibniza oraz relacje między jego epistemologią a metodą jego własnych badań naukowych. Spośród dokonań naukowych Leibniza interesować nas będzie przede wszystkim jego fizyka i matematyka (w tym spór z Clarkiem), a także biologia i geologia.
Postać Leibniza będziemy starali się zobaczyć na tle epoki, uwzględniając zarówno tradycję filozoficzną, do której nawiązywał, jak i poglądy jego polemistów. Przyjrzymy się też wybranym późniejszym interpretacjom myśli Leibniza.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
Nabyta wiedza:
Po ukończeniu zajęć student zna i rozumie:
– w pogłębionym stopniu metody interpretacji tekstu filozoficznego nowożytnego i współczesnego (K_W02)
– specjalistyczną terminologię filozoficzną z zakresu historii filozofii nowożytnej, metafizyki, filozofii nauki (K_W03)
– w pogłębionym stopniu poglądy filozoficzne G. W. Leibniza (K_W07)
– zależność między kształtowaniem się idei filozoficznych a zmianami w kulturze i społeczeństwie (K_W11)
Nabyte umiejętności:
Po ukończeniu zajęć student potrafi:
– samodzielnie analizować i interpretować teksty filozoficzne z filozofii nowożytnej i współczesnej, twórczo i innowacyjnie komentować i konfrontować tezy pochodzące z różnych tekstów (K_U01)
- analizować argumenty filozoficzne, identyfikować składające się na nie tezy i założenia, ustalać zależności logiczne i argumentacyjne między tezami (K_U03)
– potrafi przygotować wystąpienie ustne związane z tematyką zajęć (K_U07)
Nabyte kompetencje społeczne:
Po ukończeniu zajęć student:
– jest otwarty na dyskusję i nowe propozycje rozwiązań problemów z zakresu historii filozofii nowożytnej (K_K01)
– rozpoznaje braki w swojej wiedzy z zakresu historii filozofii nowożytnej i wie, jak znajdować możliwości usunięcia tych braków (K_K02)
Kryteria oceniania
Ocena zostanie wystawiona na podstawie przygotowania i wygłoszenia referatu lub przygotowania krótkiej pracy pisemnej z zakresu tematycznego seminarium oraz aktywności na zajęciach.
Dopuszczalna liczba nieobecności podlegających usprawiedliwieniu: 2 w semestrze
Literatura
Prace Leibniza w polskich tłumaczeniach:
- „Nowe rozważania dotyczące rozumu ludzkiego”, t. I-II, przeł. I. Dąmbska, Warszawa 1955.
- „Wyznanie wiary filozofa. Rozprawa metafizyczna. Monadologia. Zasady natury i łaski”, oprac. S. Cichowicz, Warszawa 1969.
- „Pisma z teologii mistycznej”, oprac. M. Frankiewicz, J. Perzanowski, Kraków 1994.
- „Korespondencja z Antoine’em Arnauldem, przeł. S. Cichowicz, J. Kopania, Warszawa 1998.
- „Wzorzec dowodów politycznych”, przeł. T. Bieńkowski, Wrocław 1969.
- „Pisma z metafizyki natury”, oprac. S. Blandzi, Toruń 1999.
- „Teodycea: O dobroci Boga, wolności człowieka i pochodzeniu zła”, przeł. M. Frankiewicz, Warszawa 2001.
- „Uwagi krytyczne o Spinozie”, przeł. L. Hess, Kraków 2011.
Opracowania:
- Antognazza M. R., „Leibniz. Biografia intelektualna”, Kraków 2018.
- Deleuze G., „Fałda. Leibniz a barok”, przeł. M. Janik, S. Królak, Warszawa 2014.
- Gordon M., „Leibniz”, Warszawa 1974.