Antyk we współczesnym teatrze 3700-MSK-F-AWT
Kurs został zaprojektowany z myślą o studentach filologii klasycznej oraz kierunków pokrewnych, którzy chcą wykorzystać swoją wiedzę o antyku w analizie współczesnej kultury – w szczególności teatru. Zajęcia łączą perspektywę filologiczną i teatralną, pokazując, w jaki sposób dziedzictwo starożytne funkcjonuje dziś na scenie jako żywy, dynamiczny materiał interpretacyjny.
Podczas kursu uczestnicy poznają najważniejsze tendencje reinterpretacji antyku w teatrze XX i XXI wieku w Polsce i Europie. Analizie poddane zostaną zarówno klasyczne tragedie w nowych ujęciach inscenizacyjnych, jak i ich współczesne adaptacje, przekształcenia oraz dekonstrukcje. Szczególną uwagę poświęcimy temu, jak antyczne teksty i motywy są wykorzystywane do komentowania współczesnych problemów społecznych, politycznych i egzystencjalnych.
Istotnym elementem zajęć będą projekcje wybranych spektakli powstałych po II wojnie światowej, które umożliwią bezpośredni kontakt z różnorodnymi językami teatralnymi. Dzięki temu studenci będą mogli prześledzić zmiany w estetyce scenicznej, sposobach pracy z tekstem oraz w podejściu do aktora i widza. Analiza przedstawień pozwoli uchwycić, jak teatr jako medium performatywne przekształca sensy antycznych dzieł i wpisuje je w aktualny kontekst kulturowy.
W programie kursu uwzględniono twórczość wybitnych reżyserów europejskich i polskich, takich jak Peter Brook, Patrice Chéreau, Peter Stein, Klaus Michael Grüber, Peter Zadek, Luk Perceval, Dimiter Gotscheff, a także Grzegorz Jarzyna, Jerzy Grzegorzewski, Krzysztof Warlikowski, Jan Klata, Michał Zadara, Maja Kleczewska oraz Włodzimierz Staniewski. Ich realizacje stanowią przykład różnorodnych strategii pracy z antykiem – od prób rekonstrukcji i wierności wobec tradycji, po radykalne, często prowokacyjne reinterpretacje.
Kurs ma charakter analityczno-interpretacyjny i zakłada aktywny udział studentów w dyskusjach oraz analizach materiałów scenicznych. Uczestnicy rozwijają kompetencje w zakresie krytycznej analizy spektaklu, interpretacji tekstów dramatycznych oraz rozpoznawania intertekstualnych odniesień do tradycji antycznej.
Dodatkowym atutem zajęć są możliwe wyjścia do teatru, które pozwalają skonfrontować omawiane zagadnienia z aktualną praktyką sceniczną. Bezpośredni kontakt z przedstawieniem staje się punktem wyjścia do pogłębionej refleksji nad miejscem antyku w dzisiejszym teatrze.
Kurs ukazuje, że antyk nie jest zamkniętym rozdziałem historii kultury, lecz żywym źródłem inspiracji, które nieustannie powraca na scenę w nowych, często zaskakujących formach.
Szacunkowa całkowita liczba godzin pracy studenta wynosi ok. 120
godzin, w tym: udział w zajęciach zorganizowanych (30 godzin),
przygotowanie do zajęć (lektury, oglądanie materiałów – ok. 60 godzin) oraz praca własna związana z zaliczeniem (ok. 30 godzin).
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
- student potrafi zanalizować przedstawienie teatralne, wykorzystując różne metodologie
- student potrafi zanalizować funkcję przestrzeni, scenografii, kostiumów, użytych rekwizytów w przedstawieniu i w oparciu o te analizy dokonać interpretacji przedstawienia
- student potrafi wskazać antyczne wątki we współczesnym przedstawieniu, umie określić ich role i funkcje
- student nabywa szeroką wiedzę o teatrze współczesnym ze szczególnym uwzględnieniem najnowszych trendów w interpretowaniu klasyki
- student potrafi przeczytać tekst literacki metodą „close reading”
Kryteria oceniania
Zaliczenie na podstawie obecności i aktywnego uczestnictwa w zajęciach oraz na podstawie krótkiego tekstu (max 3 strony, 5400 znaków) na temat wybranego i uzgodnionego z prowadzącym aspektu „antycznego” w dowolnym przedstawieniu, filmie, słuchowisku.
Literatura
1. G. Sinko, Opis przedstawienia teatralnego, Wrocław 1982
2. C. Balme, Wprowadzenie do nauki o teatrze, przeł. Wojciech Dudzik i Malgorzata Leyko, Warszawa 2002
3. Anne Ubersfeld, Czytanie teatru I, przeł. Joanna Zurowska, Warszawa 2002
W zależności od wybory przez uczestników do każdego analizowanego spektaklu podane zostaną osobne lektury.