Antyk w dramacie nowożytnym 3700-MSK-F-ADN
Kurs poświęcony jest obecności i transformacjom tradycji antycznej w dramacie nowożytnym – zarówno polskim, jak i europejskim. Zajęcia oferują pogłębione spojrzenie na to, w jaki sposób twórcy różnych epok sięgają do mitów, struktur tragedii antycznej oraz archetypicznych postaci, aby reinterpretować je w kontekście zmieniającej się rzeczywistości społecznej, politycznej i kulturowej.
W trakcie kursu studenci zapoznają się z najważniejszymi trendami interpretacji antyku – od klasycystycznych prób naśladowania wzorców greckich i rzymskich, przez ich krytyczne przekształcenia w epoce nowoczesnej, aż po współczesne dekonstrukcje i eksperymenty formalne. Szczególny nacisk zostanie położony na analizę napięcia między tradycją a innowacją: jak dramatopisarze wykorzystują antyczne dziedzictwo, by komentować własną epokę.
Materiał obejmuje dzieła wybitnych autorów, takich jak Jean Racine, William Szekspir, Molier, Carlo Goldoni, Stanisław Wyspiański, T.S. Eliot, Bertolt Brecht, Paul Claudel, Friedrich Dürrenmatt, Jean Giraudoux, Heiner Müller czy Zbigniew Herbert. Ich twórczość stanowi punkt wyjścia do refleksji nad trwałością motywów antycznych oraz ich zdolnością do nieustannego odradzania się w nowych formach artystycznych.
Integralną częścią zajęć będą również projekcje wybranych inscenizacji dramatu antycznego i jego nowożytnych reinterpretacji, zwłaszcza tych powstałych po II wojnie światowej. Analiza spektakli pozwoli uchwycić, w jaki sposób teatr – jako medium performatywne – aktualizuje sensy antycznych tekstów i nadaje im nowe znaczenia w kontekście współczesnej wrażliwości.
Kurs ma charakter analityczno-interpretacyjny i zachęca do aktywnego udziału w dyskusjach. Studenci rozwijają umiejętność krytycznej lektury tekstów dramatycznych, interpretacji dzieł teatralnych oraz dostrzegania intertekstualnych powiązań między antykiem a nowoczesnością.
To propozycja dla osób zainteresowanych literaturą, teatrem i kulturą europejską, które chcą lepiej zrozumieć, dlaczego antyk wciąż pozostaje żywym i inspirującym źródłem dla twórców dramatu.
W trakcie analiz tekstów szczególny nacisk zostanie położony na umiejętność opisania sposobów wykorzystywania antycznej matrycy (mitu, gatunku, struktury) oraz celów, dla których te nawiązania do antyku zostały wykorzystane.
Szacunkowa całkowita liczba godzin pracy studenta wynosi ok. 120
godzin, w tym: udział w zajęciach zorganizowanych (30 godzin),
przygotowanie do zajęć (lektury, oglądanie materiałów – ok. 60
godzin) oraz praca własna związana z zaliczeniem (ok. 30 godzin).
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Student w zakresie wiedzy:
K_W01 Zna podstawową terminologię nauk humanistycznych i rozumie ich rolę w kulturze
K_W05 Zna podstawowe metody analizy i interpretacji tekstów kultury
Student w zakresie umiejętności:
K_U01 selekcjonować oraz dokonać krytycznej oceny informacji pochodzących z różnych źródeł naukowych, popularnonaukowych, publicystycznych i innych
K_U02 dokonywać analizy dzieł sztuki oraz tekstów naukowych i materiałów źródłowych za pomocą odpowiednich narzędzi badawczych
Student w zakresie kompetencji społecznych:
K_K03 jest gotów do poznawania nowych metod badawczych
K_K04 ma kompetencje w zakresie wyboru najwłaściwszych środków służących do realizacji wskazanych zadań
Kryteria oceniania
Zaliczenie na podstawie obecności i aktywnego uczestnictwa w zajęciach oraz na podstawie krótkiej pracy pisemnej (max 3 strony, 5400 znaków po II semestrze) na temat wybranego i uzgodnionego z prowadzącym aspektu „antycznego” w dowolnym dramacie nowożytnym.
Literatura
1. A. Nicoll, Dzieje dramatu (wiele wydań)
2. A. Nicoll, Dzieje teatru (wiele wydań)
3. J. L. Styan, Współczesny dramat w teorii i scenicznej praktyce
W zależności od wyboru przez uczestników do każdego analizowanego spektaklu czy dramatu podane zostaną osobne lektury.
|
W cyklu 2026Z:
1. A. Nicoll, Dzieje dramatu (wiele wydań) |