Repertuar teatru. Szyld, misja, polityka 3700-AL-RTSMP-OG

Przedmiot poświęcony jest repertuarowi jako kluczowemu obszarowi myślenia o teatrze – miejscu, w którym krzyżują się estetyka, instytucja i rzeczywistość społeczna. Punktem wyjścia zajęć jest wspólna lektura tekstów dramatycznych oraz innych materiałów (esejów, manifestów, adaptacji, reportaży), zarówno klasycznych, jak i współczesnych. Każdy z nich traktowany jest jako potencjalny „materiał sceniczny”, a głównym pytaniem staje się: dlaczego ten tekst miałby trafić na scenę właśnie teraz – i w jakim teatrze?
Repertuar nie jest tu rozumiany jako neutralny spis tytułów, lecz jako świadoma strategia. „Szyld” oznacza publiczny wizerunek teatru: to, jak jest rozpoznawany przez widzów, krytykę i środowisko. „Misja” dotyczy celów artystycznych i społecznych instytucji: komu i czemu teatr chce służyć, z jakimi tematami i tradycjami wchodzi w dialog. „Polityka” odnosi się do decyzji ideowych, estetycznych i organizacyjnych, które kształtują repertuar – także wtedy, gdy teatr deklaruje apolityczność.
W trakcie zajęć analizowane będą konkretne przykłady polskich scen repertuarowych. Teatr Narodowy w Warszawie i jego programowe powroty do kanonu (m.in. w dyrekcji Jerzego Grzegorzewskiego czy Jana Englerta), Stary Teatr w Krakowie jako miejsce sporów o klasykę i współczesność (od Konrada Swinarskiego i Jerzego Jarockiego po dyrekcję Jana Klaty), Teatr Powszechny w Warszawie pod hasłem „teatr, który się wtrąca” (Paweł Łysak), Teatr Wybrzeże w Gdańsku (dyrekcje Zygmunta Hübnera, Stanisława Hebanowskiego, Maciej Nowaka i Adama Orzechowskiego), Teatr Śląski w Katowicach (dyrekcja Roberta Talarczyka) jako scena regionalnej i tożsamościowej debaty czy Teatr Polonia Krystyny Jandy – oparty na wyraźnym autorskim wyborze tematów i relacji z publicznością.
Szczególna uwaga poświęcona zostanie dyrektorom i dyrektorkom, dla których układanie repertuaru było (i jest) centralnym elementem sprawowania funkcji: Kazimierz Dejmek, Zygmunt Hübner, Adam Hanuszkiewicz, Paweł Miśkiewicz, Jan Klata czy Maja Kleczewska. Repertuar będzie analizowany jako efekt indywidualnej wizji, ale też negocjacji z zespołem, widownią i kontekstem polityczno-ekonomicznym.
Zajęcia mają charakter seminaryjny i dyskusyjny; możliwe są wspólne wyjścia do teatru i rozmowy o aktualnych spektaklach. Kurs adresowany jest do osób zainteresowanych dramaturgią, historią i współczesnością teatru oraz krytycznym myśleniem o instytucjach kultury.