Dramat i teatr kondycji ludzkiej 2.0. Od Szekspira do Norwida 3700-AL-DT2.0-qTM

„Dramat kondycji ludzkiej 2.0. Od Szekspira do Norwida” to kurs, który traktuje teatr nie jako muzeum form, lecz jako żywe laboratorium myślenia o człowieku. Zbudowany wokół jasno określonego ciągu tematów, prowadzi uczestników przez kluczowe momenty nowożytnego dramatu, pokazując, jak scena staje się miejscem konfrontacji z najważniejszymi pytaniami egzystencjalnymi. Zajęcia rozpoczynają się od wprowadzenia, które wyznacza perspektywę całego kursu: dramat jako narzędzie badania kondycji ludzkiej. Następnie uczestnicy zanurzają się w świat William Shakespeare – analizując jego współczesność, komizm, tragizm i dramat historyczny. Szekspir nie jest tu pomnikiem literatury, lecz partnerem w dialogu: jego teksty ujawniają napięcia między jednostką a wspólnotą, władzą a moralnością, losem a wolnością.
Kolejne spotkania przenoszą nas do Włoch i Francji, gdzie teatr XVI i XVII wieku nabiera nowych form i funkcji. Od włoskich eksperymentów scenicznych, przez narodziny opery, po francuski neoklasycyzm – dramat ukazuje się jako przestrzeń dyscypliny i reguły, ale też jako pole subtelnej gry namiętności. Twórczość Pierre Corneille’a, Molière’a i Jeana Racine’a analizowana jest zarówno syntetycznie, jak i poprzez konkretne dzieła: „Cyd”, „Skąpiec”, „Don Juan” czy „Brytanik”. Każdy z tych tekstów odsłania inny wymiar ludzkich wyborów – między honorem a uczuciem, rozumem a namiętnością, normą a buntem.
W dalszej części kursu uczestnicy śledzą przemiany teatru europejskiego XVIII wieku oraz angielskiej sceny doby Restauracji, by następnie wejść w przestrzeń romantyzmu. Ten etap stanowi punkt zwrotny: dramat przestaje być wyłącznie formą estetyczną, a staje się wyrazem głębokiego niepokoju egzystencjalnego i metafizycznego. Analiza „Fausta” Johanna Wolfganga von Goethe oraz „Zbójców” Friedricha Schillera pozwala uchwycić napięcie między dążeniem do absolutu a ograniczeniami ludzkiej natury.
Równolegle kurs wprowadza w świat polskiego romantyzmu. Teksty Adama Mickiewicza, Zygmunta Krasińskiego i Juliusza Słowackiego stają się przestrzenią refleksji nad historią, wspólnotą i losem jednostki uwikłanej w dramat dziejów. „Nie-boska komedia”, „Irydion”, „Samuel Zborowski” czy „Król Duch” ukazują teatr jako miejsce starcia idei – politycznych, religijnych i filozoficznych.
Kulminacją kursu jest twórczość Cyprian Kamil Norwid, którego dramaty i miniatury teatralne stanowią jedno z najbardziej oryginalnych świadectw refleksji nad człowiekiem i sztuką. Norwid zamyka ten ciąg nie jako epilog, lecz jako otwarcie – jego teatr zapowiada nowoczesne pytania o sens komunikacji, obecności i roli artysty.
Integralną częścią kursu jest także filozofia. Lektura „Krytyki czystego rozumu” Immanuela Kanta stanowi intelektualne zaplecze dla analizowanych dramatów, pozwalając głębiej zrozumieć granice poznania i doświadczenia.
Każde zajęcia opierają się na lekturze konkretnego tekstu dramatycznego, co wymaga systematycznej pracy, ale też otwiera przestrzeń dla pogłębionej dyskusji. Kurs kończy się podsumowaniem i zaliczeniem, które nie jest jedynie formalnością, lecz próbą syntezy zdobytej wiedzy i własnych przemyśleń.
To propozycja dla tych, którzy chcą czytać dramat jako zapis zmagań człowieka z samym sobą, światem i tym, co przekracza jego rozumienie.
Szacunkowa całkowita liczba godzin pracy studenta wynosi ok. 240 godzin, w tym: udział w zajęciach zorganizowanych (60 godzin), przygotowanie do zajęć (lektury, oglądanie materiałów – ok. 120 godzin) oraz praca własna związana z zaliczeniem (ok. 60 godzin).