Procesy narodowotwórcze w Europie Środkowo-Wschodniej w XIX i XX stuleciu 3620-PNESWZ

1. Cechy budujące nowoczesny naród formujace się w Renesansie i Oświeceniu wobec kształtowania się świadomości historycznej w odwołaniu do przeszłości (starożytności) i/ lub nastawieniu na przyszłość i ideę postępu.
2. Francuzi jako naród polityczny i kulturowy.
3. Polski naród szlachecki epoki Oświecenia jako naród polityczny i kulturowy.
4. Społeczności chłopskie i plebejskie, pozbawione warstw wyższych wobec uznania ich za narody - przed durgą połową XVIII wieku.
5. Narody kulturowe, które powstały w wyniku rozpadu dwóch wielkich organizmow politycznych Europy Środkowo-Wschodniej.
6. Rewolucja węgierska 1848 roku i jej typ narodu.
7. Dominujace i panujące narody Europy Środkowo-Wschodniej pierwszej połowy XIX wieku: Polacy, Niemcy, Rosjanie, Węgrzy.
8. Tożsamość osobista i społeczna wobec zagadnienia grupy etnicznej.
9. Członkowie przedindustialnej grupy etniczej i ich stanowisko wobec tworzenia instytucji mających na celu podtrzymanie etniczności.
10. Autoteliczność a grupa etniczna.
11. Przekonania przedindustrialnych grup etnicznych w Europie Środkowo-Wschodniej dotyczące pochodzenia od wspólnych przodków (w ramach poszczególnych grup).
12. Cechy charakteryzujące przedindustialną grupę etniczną: poczucie wojskowości, więzi nawykowe.
13. Cechy charakteryzujące zbudowaną przez S. Uwarowa w 1832 roku doktrynę oficjalnej narodowości: prawosławie, samodzierżawie, narodowość (ludowość).
14. Cechy charakteryzujące naród: więzi ideologiczne, silnie wykształcona tożsamość, autostereotypizacja.
15. Naród a pojęcie ojczyzny ideologicznej.