Chanoyu II: japońska droga herbaty 3600-JA-CHJDHII-OW
Konwersatorium dotyczy zjawiska chanoyu w japońskiej historii i kulturze. Poruszane będą tematy związane z materialnymi i niematerialnymi aspektami drogi herbaty; sztuką, estetyką, etykietą, myślą filozoficzną. Studenci opracowują i omawiają problemy takie jak: tworzenie się kultury chanoyu, rozwój kanonów estetycznych i podanie odpowiadających im przykładów ze świata herbaty (architektura, ceramika, kaligrafia, lakownictwo etc.). Na podstawie tekstów źródłowych i praktycznych doświadczeń śledzimy jak owe przykłady mogą być znakami zawartych w naukach drogi herbaty ideałów. Omawiamy związki kultury herbaty z naukami mistrzów zen i innymi nurtami filozoficzno-religijnymi, a także to, jak wymienione wyżej zagadnienia wpływają na jednostkę i społeczne interakcje. W trakcie zajęć studenci będą mieli okazję zapoznać się z materiałami na temat kultury herbaty: klasycznymi tekstami dotyczącymi badanego zjawiska, jak i współczesnymi artykułami z tej dziedziny, oraz dopracować podstawowe praktyczne umiejętności adepta chanoyu.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Studenci potrafią przedstawić z wykorzystaniem terminologii tej dziedziny podstawowe zagadnienia z historii, estetyki i filozofii japońskiej drogi herbaty. W toku zajęć studenci mają też okazję doświadczyć herbaty w jej tradycyjnym otoczeniu, usiąść i praktykować na matach tatami, co sprawia, że swobodniej są w stanie korzystać z japońskiej tradycyjnej przestrzeni, potrafią zachować się zgodnie z etykietą obowiązującą gościa podczas spotkania herbacianego, łatwiej i z większą świadomością wchodzą w relacje wpisane w japońskie tradycyjne środowisko kulturowe. Konieczność uczenia się elementów od starszych doświadczonych kolegów rozwija umiejętność współpracy i komunikacji, zajęcia wymagające szczególnego skupienia, wysiłku fizycznego jak i mentalnego hartują ducha, natura drogi herbaty zaś wzbudza w studentach otwarcie na drugiego, współczucie, wzajemne zrozumienie i poczucie więzi.
Absolwent zna i rozumie:
[K_W06] sztukę i estetykę Japonii,
[K_W10] w stopniu zaawansowanym metody analizy i interpretacji różnych wytworów kultury właściwe dla rodzimych tradycji Japonii.
Absolwent potrafi:
[K_U06] zastosować wiedzę z zakresu problematyki społeczno-kulturowej Japonii w typowych sytuacjach profesjonalnych, z uwzględnieniem wskazywania specyfiki kulturowej i zastosowania rozwiązań z zakresu komunikacji międzykulturowej,
[K_U17] współdziałać i pracować w grupie oraz nawiązywać kontakty z przedstawicielami różnych kultur, a także prowadzić dialog międzykulturowy.
Absolwent jest gotowy do:
[K_K05] dostrzegania wartości społeczno-kulturowych Japonii, z których może czerpać dla osobistego rozwoju i efektywnej komunikacji międzykulturowej.
Kryteria oceniania
Kryteria oceny:
1. Zaliczenie pisemne (w formie testu)
2. Zaliczenie praktyczne (w formie spotkania herbacianego)
3. Krótki esej w języku japońskim (w wyjątkowych przypadkach w języku angielskim) dotyczący treści zajęć
4. Ocena ciągła (przygotowanie do zajęć i aktywność)
5. Kontrola obecności (dopuszczalne dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze, wymagane nadrobienie materiału omówionego/przećwiczonego na zajęciach)
Możliwe zaliczenie w terminie zerowym.
Praktyki zawodowe
Nie ma
Literatura
Okakura Kakuzō (przełożyła Maria Kwiecieńska), Księga herbaty, PIW, Warszawa 1986.
Sōshitsu Sen XV (przełożyła Anna Zalewska), O duchu herbaty, Wydawnictwo jeżeli p to q, Poznań 2007.
A Chanoyu Vocabulary – Practical Terms for the Way of Tea, Tankōsha, Kyōto 2007.
Varley Paul, Kumakura Isao (red.), Tea In Japan, Essays on the History of Chanoyu, University of Hawaii Press, Honolulu 1989.
Sen Sōshitsu XV (trans. V. Dixon Morris), The Japanese Way of Tea: From Its Origins in China to Sen Rikyū, University of Hawaii Press, Honolulu 1998.
Urasenke Chadō Textbook, Sen Genshitsu & Sen Sōshitsu (red.), Tankōsha, Kyoto 2011.
I inne materiały przygotowane przez prowadzącego w danym semestrze.