Historia literatury włoskiej: Renesans i Barok 3321-Z2N20HLRB
Celem wykładu jest przedstawienie historii literatury włoskiej XVI i XVII wieku w kontekście przemian estetycznych, historycznych, językowych i kulturowych wczesnej nowożytności. Omawiane zjawiska ukazywane będą nie tylko jako kolejne etapy rozwoju literatury włoskiej, lecz także jako część szerszego procesu, w którym kultura włoska odgrywała rolę jednego z najważniejszych punktów odniesienia dla Europy. Szczególna uwaga zostanie poświęcona dziełom, autorom i formom piśmiennictwa, które współtworzyły europejski prestiż kultury włoskiej: refleksji nad językiem i normą literacką, modelom kultury dworskiej, nowożytnej myśli politycznej, wzorcom poezji, wielkim formom epickim, gatunkom dramatycznym, prozie narracyjnej oraz piśmiennictwu naukowemu. Wykład obejmuje także zjawiska, które przekształcają lub podważają renesansowe ideały harmonii, umiaru i naśladowania antyku, prowadząc ku estetyce manieryzmu i baroku.
Narzędzia SI mogą być wykorzystywane wyłącznie pomocniczo zgodnie z zasadami rzetelności akademickiej. Ich użycie nie zastępuje samodzielnej lektury tekstów źródłowych i opracowań.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza: absolwent zna i rozumie:
K_W02 metody analizy dzieł literackich;
K_W04 w sposób usystematyzowany historię literatury włoskiej doby Renesansu i Baroku (tendencje, prądy danej epoki, głównych autorów oraz ich twórczość);
K_W05 powiązania literatury włoskiej doby Renesansu i Baroku z procesami historyczno-kulturowymi;
Kryteria oceniania
Podstawą zaliczenia przedmiotu jest egzamin końcowy ustny. Egzamin obejmuje zagadnienia omawiane na wykładzie, znajomość wskazanych tekstów źródłowych oraz wybranej przez studenta/studentkę monografii zaakceptowanej przez osobę prowadzącą zajęcia.
Student/studentka jest zobowiązany/zobowiązana do samodzielnej lektury tekstów źródłowych wskazanych przez osobę prowadzącą oraz do przygotowania wybranej monografii. Ocenie podlega znajomość najważniejszych zjawisk, autorów i utworów literatury włoskiej XVI i XVII wieku, umiejętność sytuowania ich w kontekście historycznoliterackim oraz umiejętność omówienia przeczytanych tekstów z użyciem podstawowej terminologii literaturoznawczej.
Metody dydaktyczne:
wykład z elementami interaktywnymi, dyskusja kierowana, praca z wybranymi fragmentami tekstów źródłowych.
Literatura
Podręczniki i opracowania podstawowe:
1. Alberto Casadei, Marco Santagata, Manuale di letteratura italiana medievale e moderna, Roma–Bari, Laterza, 2007 ( wybrane rozdziały dotyczące XVI i XVII wieku).
2. Giulio Ferroni, Storia della letteratura italiana, Milano, Mondadori Università, 2012 (wybrane rozdziały dotyczące XVI i XVII wieku).
3. Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, red., Słownik terminów literackich, Wrocław, Ossolineum.
4. Hanna Kralowa, Piotr Salwa, Joanna Ugniewska, Krzysztof Żaboklicki, Historia literatury włoskiej, t. 1, Warszawa, Semper, 1997 (wybrane rozdziały).
5. Krzysztof Żaboklicki, Historia literatury włoskiej, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2019 (wybrane rozdziały).
Teksty źródłowe:
Wybór tekstów źródłowych obejmuje fragmenty najważniejszych dzieł literatury włoskiej XVI i XVII wieku, omawiane na zajęciach lub wskazane do samodzielnej lektury. Wśród omawianych autorów znajdują się m.in.: Pietro Aretino, Ludovico Ariosto, Giambattista Basile, Pietro Bembo, Benvenuto Cellini, Baldassarre Castiglione, Galileo Galilei, Giambattista Marino, Niccolò Machiavelli, Torquato Tasso oraz Giorgio Vasari. Szczegółowa lista tekstów obowiązujących do egzaminu jest podawana przez osobę prowadzącą zajęcia.