Historia języka fińskiego 3320-ZLF71-HJF
Zagadnienia omawiane na zajęciach:
1. Pochodzenie języka fińskiego i etapy rozwoju fińskiego języka literackiego. Przegląd gatunków tekstów w latach 1540-1870.
2. Język Mikaela Agricoli i rozwój ortografii od czasów Agricoli po wiek XIX.
3. Rozwój ortografii - ćwiczenia.
4. Przekłady Biblii - porównywanie tekstów.
5. Cechy fonetyczne i morfologiczne.
6. Przegląd języka słowników i gramatyk.
7. Składnia i słownictwo.
8. Kształtowanie się języka prawnego - m.in. kodeks Królestwa Szwecji z 1734 roku i wpływ języka szwedzkiego na język fiński.
9. Rozwój języka prasy.
10. Język fiński w XIX wieku - wojna dialektów i kształtowanie się normy językowej.
11. Kształtowanie się normy językowej, język Kalevali.
12. Powtórzenie
13. Test końcowy
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Po ukończeniu zajęć student:
- zna i rozumie elementarne zjawiska zachodzące w obszarach języka oraz elementarną terminologię używaną w opisie języka oraz rozumie jej źródła oraz zastosowania (K_W01);
- ma podstawową wiedzę z zakresu językoznawstwa ogólnego oraz gramatyki, stylistyki, historii języka fińskiego (K_W02);
- ma elementarną wiedzę o metodologii badań nad językiem i kierunkach badań w językoznawstwie (K_W03);
- zna i rozumie elementarne zjawiska zachodzące w obszarach literatury, kultury i historii oraz elementarną terminologię używaną w opisie literatury, kultury i historii oraz rozumie jej źródła oraz zastosowania (K_W05);
- potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi, paradygmatami badawczymi i pojęciami właściwymi dla literaturoznawstwa i kulturoznawstwa (K_U02);
- potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje kompetencje badawcze kierując się wskazówkami opiekuna naukowego (K_U013).
Ponadto student:
- potrafi czytać i analizować stare fińskojęzyczne teksty literackie;
- zna i rozumie najważniejsze kierunki rozwoju fińskiej ortografii, morfologii i składni;
- zna najważniejsze teksty starofińskie;
- potrafi korzystać z elektronicznych baz starych tekstów fińskojęzycznych.
Kryteria oceniania
W trakcie zajęć przewidziane są do wykonania zadania, polegające na lekturze autentycznych tekstów starofińskich. Studenci nauczą się również korzystać z internetowych korpusów starych tekstów fińskojęzycznych.
Do uzyskania zaliczenia wymagana jest obecność na zajęciach, oddanie wszystkich wymaganych zadań oraz ocena z testu końcowego.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy.
Literatura
Podręcznik podstawowy: Lehikoinen, Laila – Kiuru, Silva 2006: Kirjasuomen kehitys. Helsingin yliopiston suomen kielen laitos.
Literatura dodatkowa:
Lehtinen, Tapani 2007: Kielen vuosituhannet: suomen kielen kehitys kantauralista varhaissuomeen. Helsinki: SKS.
Lehikoinen, Laila 2005: Suomea ennen ja nyt: suomen kielen kehitys ja vaihtelu. Helsinki: Finn Lectura.
Źródła internetowe:
Virtuaalinen vanha kirjasuomi: http://www.helsinki.fi/vvks/index.html
Vanhan kirjasuomen sanakirja (VKS): http://kaino.kotus.fi/vks/
Suomen kielen korpus: https://korp.csc.fi/