Brazylia - między literaturą a historią 3305-BMLH-SEM-MGR

Efekty uczenia się dla specjalności portugalskiej
Absolwent zna i rozumie
S3K_W01 — specyfikę przedmiotową i metodologiczną właściwą dla studiowanego kierunku, którą jest w stanie rozwijać twórczo i stosować w działalności profesjonalnej, terminologię z zakresu studiowanego kierunku na poziomie rozszerzonym.
S3K_W02 — powiązania filologii iberyjskiej z innymi dziedzinami nauk humanistycznych i społecznych.
S3K_W03 — podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności intelektualnej i prawa autorskiego oraz konieczność zarządzania zasobami własności intelektualnej.
S3K_W05 — terminologię, teorię i metodologię z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiów iberystycznych.
S3K_W06 — współczesne dokonania ośrodków i szkół badawczych, obejmujące wybrane obszary dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiów iberystycznych.
Absolwent potrafi
S3K_U01 — wykorzystać nabyte umiejętności badawcze, obejmujące krytyczną analizę wytworów kultury i zjawisk społecznych w Portugalii, syntezę różnych idei i poglądów, dobór metod i konstruowanie narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników, pozwalające na oryginalne rozwiązywanie złożonych problemów w zakresie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiów iberystycznych.
S3K_U02 — samodzielnie zdobywać wiedzę w zakresie studiowanego kierunku i poszerzać umiejętności badawcze oraz podejmować autonomiczne działania zmierzające do rozwijania zdolności i kierowania własną karierą zawodową.
Absolwent jest gotów do
S3K_K01 — współdziałania w grupie, przyjmując w niej różne role.
S3K_K02 — rozstrzygania dylematów związanych z wykonywaniem przyszłego zawodu.
S3K_K03 — krytycznej oceny własnej wiedzy i umiejętności, rozumie także potrzebę ciągłego doskonalenia się i rozwoju;
S3K_K04 — aktywnego uczestnictwa w kulturze studiowanego regionu korzystając z różnych form i mediów oraz potrafi pracować w zespole pełniąc różne role.
Efekty uczenia się dla specjalności brazylijskiej
Absolwent zna i rozumie
S4K_W01 — specyfikę przedmiotową i metodologiczną właściwą dla studiowanego kierunku, którą jest w stanie rozwijać twórczo i stosować w działalności profesjonalnej, terminologię z zakresu studiowanego kierunku na poziomie rozszerzonym.
S4K_W02 — powiązania filologii iberyjskiej z innymi dziedzinami nauk humanistycznych i społecznych.
S4K_W03 — podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności intelektualnej i prawa autorskiego oraz konieczność zarządzania zasobami własności intelektualnej.
S4K_W04 — zjawiska naukowe i kulturalne w Brazylii , a zwłaszcza ma pogłębioną wiedzę o powiązaniach nowych badań i trendów z zakresu studiowanego kierunku z innymi dyskursami humanistycznymi.
S4K_W05 — terminologię, teorię i metodologię z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiów iberystycznych.
S4K_W06 — współczesne dokonania ośrodków i szkół badawczych, obejmujące wybrane obszary dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiów iberystycznych.
Absolwent potrafi
S4K_U01 — wykorzystać nabyte umiejętności badawcze, obejmujące krytyczną analizę wytworów kultury i zjawisk społecznych w Brazylii, syntezę różnych idei i poglądów, dobór metod i konstruowanie narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników, pozwalające na oryginalne rozwiązywanie złożonych problemów w zakresie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiów iberystycznych.
S4K_U02 — samodzielnie zdobywać wiedzę w zakresie studiowanego kierunku i poszerzać umiejętności badawcze oraz podejmować autonomiczne działania zmierzające do rozwijania zdolności i kierowania własną karierą zawodową.
Absolwent jest gotów do
S4K_K01 — współdziałania w grupie, przyjmując w niej różne role.
S4K_K02 — rozstrzygania dylematów związanych z wykonywaniem przyszłego zawodu.
S4K_K03 — krytycznej oceny własnej wiedzy i umiejętności, rozumie także potrzebę ciągłego doskonalenia się i rozwoju.
S4K_K04 — aktywnego uczestnictwa w kulturze studiowanego regionu korzystając z różnych form i mediów oraz potrafi pracować w zespole pełniąc różne role.

Zaliczenie seminarium odbywa się na podstawie systematycznej pracy osoby uczestniczącej nad projektem pracy magisterskiej, aktywnego udziału w zajęciach, udziału w dyskusjach seminaryjnych, prezentacji postępów badawczych oraz terminowego przygotowywania kolejnych etapów pracy.
Warunkiem zaliczenia kolejnych semestrów jest:
Semestr I:
• zdefiniowanie problemu badawczego planowanej pracy magisterskiej.
Semestr II:
• określenie tematu pracy magisterskiej;
• przygotowanie konspektu pracy zawierającego cel pracy, pytania badawcze, planowaną strukturę pracy oraz wstępną bibliografię.
Semestr III:
• przedstawienie fragmentu pracy magisterskiej o objętości co najmniej 12 stron.
Semestr IV:
• złożenie pracy magisterskiej.
Ocenie podlegają: regularność pracy, stopień zaawansowania projektu badawczego, umiejętność formułowania problemu badawczego, dobór metodologii i bibliografii, jakość prezentacji postępów pracy, aktywność w dyskusjach seminaryjnych oraz terminowe wywiązywanie się z zadań przewidzianych dla danego semestru.
Obecność na zajęciach jest obowiązkowa. Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze. Każda kolejna nieusprawiedliwiona nieobecność wymaga odrobienia w formie dodatkowego zadania uzgodnionego z prowadzącymi, np. krótkiego mini-projektu, prezentacji, omówienia lektury lub pisemnego opracowania zagadnienia związanego z tematyką seminarium.
W zakresie przygotowywania pracy magisterskiej, prac pisemnych, prezentacji oraz ewentualnego korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji osoby uczestniczące w seminarium zobowiązane są do przestrzegania zasad określonych w obowiązujących aktach prawnych Uniwersytetu Warszawskiego, w szczególności w wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia (https://dokumenty.uw.edu.pl/dziennik/DURK/Lists/Dziennik/Attachments/134/DURK.2023.98.UURK.98.pdf). Wykorzystanie systemów SI w przygotowaniu pracy dyplomowej wymaga uzgodnienia między opiekunem pracy a osobą przygotowującą pracę, a cele, zakres i sposoby użycia systemów SI powinny zostać czytelnie opisane w pracy, zwłaszcza we wstępie lub w części metodologicznej. Użycie systemów SI nie zwalnia osoby przygotowującej pracę z odpowiedzialności za jej treść, w szczególności za rzetelność źródeł, przestrzeganie praw autorskich oraz samodzielność analizy i wnioskowania.
Podstawą zaliczenia seminarium są szczegółowe zasady prowadzenia i zaliczania seminariów magisterskich obowiązujące na kierunku filologia iberyjska od roku akademickiego 2026/2027. Zgodnie z nimi seminarium służy przygotowaniu pracy magisterskiej, rozwijaniu kompetencji badawczych i metodologicznych, prezentacji projektów badawczych oraz dyskusji naukowej.

Pisanie akademickie i metodologia pracy badawczej:
Eco, Umberto. Como se faz uma tese em Ciências Humanas. Lisboa: Editorial Presença, 2015.
Rennicke, Iiris et al. Manual de escrita acadêmica / académica em português: guia para a elaboração de teses e outros trabalhos escritos. Helsinki: Universidade de Helsinque, 2024.
Silva, Edna Lúcia da; Menezes, Estera Muszkat. Metodologia da pesquisa e elaboração de dissertação. 4. ed. Florianópolis: UFSC, 2005.

Narzędzia literaturoznawcze:
Bonnici, Thomas; Zolin, Lúcia Osana, org. Teoria literária: abordagens históricas e tendências contemporâneas. Maringá: Eduem, 2019.
Burzyńska, Anna; Markowski, Michał Paweł. Teorie literatury XX wieku. Podręcznik. Kraków: Znak, 2006.
Burzyńska, Anna; Markowski, Michał Paweł, red. Teorie literatury XX wieku. Antologia. Kraków: Znak, 2006.

Literatura przedmiotu z zakresu historii
Metodologia badan historycznych
• Marc Bloch, Pochwała historii, przeł. Wanda Jedlicka; przedmowa Witold Kula, PWN, Warszawa 1960 (wyd. 2, Wydawnictwo Marek Derewiecki, Kęty 2009)
• Edward H. Carr, Historia. Czym jest, przeł. Piotr Kuć, Zysk i S-ka, Poznań 1999
• Jerzy Topolski, Metodologia historii, PWN, Warszawa 1984
• Georg G. Iggers, Historiografia XX wieku, PWN, Warszawa 2010
• Marian Pawlak, Jerzy Serczyk, Podstawy badań historycznych. Skrypt dla studentów I roku, WSP, Bydgoszcz 1999
• Aleksander Świeżawski, Warsztat naukowy historyka. Wstęp do badań historycznych, WSP, Częstochowa 2001
• Jerzy Topolski, Wprowadzenie do historii, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2006
Źródła i opracowania ogólne
• Borys Fausto, História do Brasil, 10ª edição, São Paulo 2002
• Marcin Kula, Historia Brazylii, Warszawa: Ossolineum, 1987
• Celso Furtado, Formação econômica do Brasil, 30ª edição, São Paulo 2001.
• Brasil, 500 anos em documentos, (org.) Ivan Alves Filho, Rio de Janeiro: Mauad, 1999.
• Andrzej Dembicz, Filozofia poznawania Ameryki, CESLA, Warszawa 2006
• Rossano Pecoraro, Filosofia da História, ZAHAR, Rio de Janeiro, 2009.
• Edward Kołodziej, Ryszard Mrowiec, Ameryka Łacińska, Hiszpania i Portugalia w Źródłach Archiwum Akt Nowych do roku 1945, CESLA, Warszawa 1996;
• Jan Pitoń, „Polonia brazylijska w Archiwum Państwowym w Rio de Janeiro i archiwach innych stanów” [w:] Inwentarz zbioru archiwalnego ks. Jana Pitonia CM, red. M. Kubas-Paradowska, W. Krawczuk, Warszawa 1989;

Szczegółowa literatura przedmiotu i podmiotu, źródła oraz bibliografia będą dobierane w zależności od tematów badawczych wypracowanych przez osoby uczestniczące w seminarium. W pracy seminaryjnej wykorzystywane będą również zasoby bibliotek cyfrowych, archiwów i baz danych, w szczególności Biblioteca Brasiliana Guita e José Mindlin, Hemeroteca Digital Brasileira, SciELO Books oraz Domínio Público.