seminarium magisterskie I: Znaczenie dobrostanu ucznia i nauczyciela w edukacji językowej 3304-2D1W-SM-030

W zakresie wiedzy Student/ka :
- zna i rozumie w pogłębionym stopniu założenia paradygmatu OECD dotyczące dobrostanu w edukacji oraz potrafi powiązać je z historią rozwoju psychologii humanistycznej i pozytywnej w glottodydaktyce.
- posiada zaawansowaną wiedzę na temat mechanizmów neurobiologicznych (w tym wpływu stresorów i hormonów na hipokamp) rządzących procesem afektywnego przyswajania języka obcego.
- szczegółowo charakteryzuje zjawisko lęku językowego (Foreign Language Anxiety) oraz identyfikuje czynniki ryzyka prowadzące do zawodowego wypalenia nauczycieli.
- zna nowoczesne modele, techniki i narzędzia wspierające budowanie dobrostanu, w tym zasady wdrażania strategii mindfulness, oceniania kształtującego, autonomizacji ucznia oraz organizacji inkluzywnej i ergonomicznej przestrzeni klasowej.
W zakresie umiejętności Student/ka:
- potrafi samodzielnie zdiagnozować poziom lęku językowego i dobrostanu w grupie kursowej oraz dobrać adekwatne techniki i ćwiczenia wspierające odporność psychiczną (resilience) uczących się.
- umie krytycznie przeanalizować i zmodyfikować standardowe materiały dydaktyczne (podręczniki, testy) w taki sposób, aby ich realizacja na lekcji stymulowała doświadczenie flow i minimalizowała przebodźcowanie (w tym Technology-Induced Anxiety).
- potrafi samodzielnie zaprojektować scenariusz lekcji języka obcego, w którym cele ściśle lingwistyczne są harmonijnie zintegrowane z celami afektywnymi (np. budowaniem poczucia sprawstwa lub technikami uważności brain breaks).
- potrafi zastosować alternatywne, konstruktywne formy ewaluacji (np. informację zwrotną opartą na strategii green pen), które wspierają u ucznia nastawienie na rozwój (Growth Mindset).
W zakresie kompetencji społecznych Student/ka:
- wykazuje stałą wrażliwość na sygnały emocjonalne płynące od uczestników procesu grupowego i jest gotowy/a do elastycznego reagowania na sytuacje kryzysowe w klasie z zachowaniem empatii i szacunku.
- jest gotowy/a do wdrażania zasad inkluzywności i akceptacji wobec neuroróżnorodności w grupie, dbając o to, by każdy uczestnik czuł się bezpiecznie i był współodpowiedzialny za atmosferę zajęć.
- dba o jakość własnego dobrostanu psychicznego i higienę pracy, wykazując dojrzałą postawę autorefleksyjną w zakresie własnych zasobów emocjonalnych i limitów w pracy dydaktycznej.
- potrafi w konstruktywny i nieraniący sposób komunikować się oraz współpracować z innymi w sytuacjach presji zadaniowej, wykorzystując zasady asertywności i języka empatii.

Metody oceniania : systematyczna praca nad wybranymi zagadnieniami prowadząca do redakcji częściowej pracy magisterskiej.
Kryteria oceniania:
- Student/ka poprawnie i samodzielnie objaśnia założenia OECD dotyczące dobrostanu oraz bezbłędnie wskazuje, jak te idee łączą się z wybranymi założeniami psychologii humanistycznej lub pozytywnej w historii nauczania języków.
- Student/ka wykazuje dobrą znajomość procesów neurobiologicznych; potrafi poprawnie opisać funkcję hipokampu w procesie zapamiętywania oraz mechanizm, w jaki wysoki poziom kortyzolu (stresu) blokuje przyswajanie struktur językowych.
- Student/ka szczegółowo i wszechstronnie charakteryzuje objawy oraz źródła lęku językowego (Foreign Language Anxiety) w klasie, a także trafnie identyfikuje co najmniej trzy kluczowe czynniki ryzyka prowadzące do wypalenia zawodowego nauczycieli.
- Student/ka prawidłowo opisuje zasady działania takich narzędzi jak mindfulness, ocenianie kształtujące czy ergonomia klasy, trafnie wyjaśniając, w jaki sposób wspierają one inkluzywność oraz autonomię uczącego się.
- W sytuacjach stresowych (np. obrona projektu przed grupą, praca pod presją czasu) student/ka konsekwentnie unika języka raniącego lub oceniającego; komunikuje się asertywnie, stosując komunikaty typu „Ja” oraz zasady konstruktywnej współpracy.

Aden, J. (2014). De la langue aux langues : une approche phénoménologique de l'empathie. Énaction et apprentissage des langues.
Arnold, J. (Éd.). (2006). Affectivité et apprentissage des langues. Cambridge University Press (wersja fr: fld / CLE International).
Coelho, M., & Mroz, M. (2022). Inkluzywność w klasie językowej: teoria i praktyka edukacji włączającej. Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
Gaudreau, N. (2023). Développer le bien-être à l'école : Stratégies pour les enseignants et les élèves. Presses de l'Université du Québec.
MacIntyre, P. D., Gregersen, T., & Mercer, S. (Eds.). (2016). Positive Psychology in SLA. Multilingual Matters.
Mercer, S., & Gregersen, T. (2020). Teacher Well-Being. Oxford University Press.
Oxford, R. L. (2016). Teaching and Researching Language Learning Strategies: Self-Regulation in Context. Routledge.
OECD (2017). PISA 2015 Results (Volume III): Students' Well-Being. OECD Publishing.
Hofstadler, N., Babic, S., Lämmerer, A., Mercer, S., & Oberdorfer, M. (2021). The well-being of language teachers: Quantitative and qualitative perspectives. System, 98, 102471.
Szulc-Kurpaska, M. ( 2021), Foreign Language Teacher Wellbeing, [w:] M. Jedynak (red.),Insights from Foreign Language Learning and Teaching, Wrocław: Oficyna Wydawnicza ATUT, s. 161–194.