Wstęp do językoznawstwa Ip/Iz 3304-1DX1O-WDJ-01
Opis przedmiotu w punktach według zagadnień:
I. Strukturalne i funkcjonalne definicje języka
II. Funkcje mowy
1. Schemat komunikacji językowej według R. Jakobsona
2. Funkcje języka według R. Jakobsona
III. Znak językowy a inne rodzaje znaków
1. Semiotyka i semiologia
2. Teoria znaku Ch. Peirce'a
IV. Teoria znaku językowego F. de Saussure'a
V. Język naturalny i jego cechy
1. Języki naturalne a języki sztuczne
2. Cechy definicyjne języka naturalnego
3. Klasyfikacja historyczna i typologiczna języków
VI. Zróżnicowanie terytorialne i społeczne języka narodowego
1. Język ogólnonarodowy
2. Dialekty, dialektologia
3. Socjolekty, socjolingwistyka
4. Norma językowa
VII. System semantyczny języka
1. Różne definicje znaczenia (m.in. denotacja i konotacja)
2. Trójkąt semiologiczny
3. Podstawowe relacje semantyczne: synonimia, antonimia, polisemia, homonimia.
VIII. System morfo-syntaktyczny: morfem i wyraz
1. Podwójna artykulacja języka w ujęciu A. Martineta
2. Definicja morfemu i wyrazu
3. Klasyfikacja morfemów
4. Podstawowe procesy słowotwórcze: derywacje, złożenia, związki frazeologiczne.
IX. System morfo-syntaktyczny: syntagma i zdanie
1. Definicja syntagmy i zdania
2. Strukturalizm amerykański
- Dystrybucjonalizm
- Gramatyka generatywno-transformacyjna (N. Chomsky)
X. Językoznawstwo jako nauka
1. Językoznawstwo przednaukowe i naukowe
2. Główne działy językoznawstwa
3. Najważniejsze kierunki badań w językoznawstwie w XX w.
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2026Z: | W cyklu 2025Z: |
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Student/studentka zna i rozumie:
- w zaawansowanym stopniu przedmiot badań i specyfikę językoznawstwa jako dyscypliny wiedzy (K_W01);
- w zaawansowanym stopniu główne pojęcia i odpowiadające im terminy używane do opisu języka (K_W02);
- w zaawansowanym stopniu główne kierunki i metody badań językoznawczych w XX w. (K_W04);
- najważniejsze zagadnienia z zakresu budowy, funkcji, typologii i odmian języka (K_W06).
Student/studentka potrafi:
- dokonać analizy wybranych zjawisk językowych z punktu widzenia poznanych teorii językoznawczych, stosując adekwatną terminologię i metodologię (K_U03, K_U12);
- pracować w zespole nad rozwiązaniem prostych zadań językoznawczych (K_U10).
Student/studentka jest gotów/gotowa do:
- krytycznej oceny własnej wiedzy o języku i umiejętności jej zastosowania w analizie zjawisk językowych i w komunikacji (K_K01).
Kryteria oceniania
Kryteria zaliczenia przedmiotu:
- obecność na zajęciach: dopuszczalne 2 nieobecności,
- zaliczony jeden sprawdzian pisemny śródsemestralny,
- zaliczona karta pracy wykonana w zespole dwuosobowym,
- egzamin pisemny w sesji zimowej. Egzamin ma formę testu pytań otwartych (2/3 zadań) oraz jednokrotnego lub wielokrotnego wyboru (1/3 zadań).
Na ocenę końcową z przedmiotu składa się ocena z egzaminu (70%) oraz ocena uzyskana ze sprawdzianu (20%) i karty pracy (10%).
Szczegółowe warunki zaliczenia przedmiotu zostaną przedstawione przez prowadzącego na pierwszych zajęciach.
W zakresie stosowania narzędzi sztucznej inteligencji (SI) na zajęciach oraz w przygotowywaniu każdej pracy pisemnej obowiązują zasady określone w uchwale nr 42 Rady Dydaktycznej dla kierunku studiów filologia romańska z dnia 15.04.2024.
Uchwała: https://romanistyka.wn.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2024/04/RD_uchwala_42_15-kwietnia-2024_wytyczne_SI_.pdf
Literatura
1. Bartmiński, J. (2001), Współczesny język polski, Lublin, Wyd. UMCS
2. Grzegorczykowa, R. (2007), Wstęp do językoznawstwa, Warszawa, WN PWN.
3. Izert, M., Pachocińska, E. (1998), Wstęp do językoznawstwa ogólnego, Warszawa, Wyd. Inst. Romanistyki.
4. Łuczyński, E., Maćkiewicz, J. (2006), Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, Gdańsk, Wyd. Uniwersytetu Gdańskiego.
5. Milewski, T. (2004), Językoznawstwo, Warszawa, WN PWN.
6. Paveau, M.-A., Sarfati, G.-E. (2009), Wielkie teorie językoznawcze. Od językoznawstwa historyczno-porównawczego do pragmatyki, tłum. I. Piechnik, Kraków, Avalon, Flair.
7. Polański, K. (red.) (1993), Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław, Zakł. Narodowy im. Ossolińskich.
8. Saussure, F. (1961) Kurs językoznawstwa ogólnego, PWN, Warszawa.
9. Tabakowska, E. (2001), Kognitywne podstawy językoznawstwa, Kraków, Universitas.
Uwagi
|
W cyklu 2026Z:
W zakresie stosowania narzędzi sztucznej inteligencji (SI) na zajęciach oraz w przygotowywaniu każdej pracy pisemnej obowiązują zasady określone w uchwale nr 42 Rady Dydaktycznej dla kierunku studiów filologia romańska z dnia 15.04.2024. |