Rosyjski dyskurs medialny: analiza językoznawcza i problemy przekładu II 3202-S2SMRD12z

Wiedza – student:
– zna pogłębione zagadnienia teoretyczne związane z wybranym tematem pracy magisterskiej;
– zna metody i narzędzia analizy właściwe dla wybranego problemu badawczego;
– zna zasady organizacji i interpretacji materiału badawczego;
– w przypadku prac translatorycznych zna podstawowe kategorie analizy przekładu, w szczególności pojęcie ekwiwalencji oraz wybrane strategie i techniki tłumaczeniowe.

Umiejętności – student:
– potrafi ostatecznie sprecyzować temat, cel i zakres pracy magisterskiej oraz sformułować pytania badawcze;
– potrafi ostatecznie dobrać i uporządkować materiał badawczy oraz literaturę przedmiotu;
– potrafi samodzielnie rozpocząć analizę i interpretację zgromadzonego materiału;
– potrafi zastosować wybrane metody badawcze do analizy rosyjskiego dyskursu medialnego;
– potrafi formułować pierwsze wnioski na podstawie przeprowadzonej analizy;
– potrafi przygotować i zaprezentować wyniki częściowych badań;
– potrafi przygotować około 30% tekstu pracy magisterskiej;
– w przypadku pracy translatorycznej potrafi rozpoznać podstawowe problemy przekładowe i wskazać możliwe sposoby ich rozwiązania.

Kompetencje społeczne – student:
– jest gotów do krytycznej oceny własnych założeń i wyników badań oraz ich modyfikowania w razie potrzeby;
– jest gotów do przyjmowania uwag i wykorzystywania ich w doskonaleniu przygotowywanej pracy;
– rozumie potrzebę systematycznego rozwijania własnego warsztatu badawczego;
– zachowuje rzetelność i odpowiedzialność w gromadzeniu, analizowaniu i dokumentowaniu materiału badawczego.

Na zaliczenie składają się:
- ocena ciągła,
- ocena postępów nad przygotowaniem pracy magisterskiej.

Kryteria oceniania:
- OC, PM (Ostateczne określenie struktury pracy, przygotowanie 30% tekstu pracy magisterskiej).
Podstawą oceny jest systematyczna praca studenta nad przygotowaniem pracy magisterskiej, aktywny udział w seminarium, realizacja zadań przewidzianych dla poszczególnych etapów oraz prezentacja i dyskusja wyników badań. W kolejnych semestrach ocenie podlegają odpowiednio: koncepcja i metodologia pracy, dobór materiału i literatury, postęp w analizie, jakość prezentowanych wyników oraz kolejne partie pracy magisterskiej.

Student ma prawo do 2 nieusprawiedliwionych nieobecności, każda następna wymaga złożenia usprawiedliwienia. O uznaniu nieobecności decyduje wykładowca. Przekroczenie nieobecności usprawiedliwionych i nieusprawiedliwionych na 50% zajęć może być podstawą do niezaliczenia przedmiotu. Warunki zaliczenia przedmiotu w terminie poprawkowym są takie same jak w terminie I.

W przypadku braku możliwości prowadzenia zajęć w formie stacjonarnej zajęcia będą odbywać się przy użyciu narzędzi komunikacji na odległość, najprawdopodobniej Google Meet oraz in. zalecanych przez UW.

nie dotyczy

Alekseeva I.S., Vvedenije v perevodovedenije, Moskva, 2004.
Âzyk i diskurs sredstvmassovoj informacii v XXI veke, pod red. M. N. Volodinoj, Moskva 2011.
Balcerzan E., Literatura z literatury. Strategie tłumaczy, Katowice, 1999 (nr 6 w serii pod red. P. Fasta „Studia o przekładzie”).
Barchudarov L.S., Jazyk i perevod, Moskva, 1975.
Bralczyk J., Język na sprzedaż, Warszawa 1996.
Bukowski P., Heydel M. (red.), Współczesne teorie przekładu. Antologia, Kraków, 2009.
Catford J.C., A Linguistic Theory of Translation, London, 1965 (fragmenty po rosyjsku Lingwističeskaja teorija perevoda [w:] Komissarov V.N. (red.), Voprosy teorii perevoda v zarubežnoj lingvistike, Moskva, 1978, s. 91-113.
Dąmbska-Prokop U. (red.), Mała encyklopedia przekładoznawstwa. Częstochowa: Educator, 2000.
Danilova A. A.,Manipulirovanie slovom v sredstvah massovoj informacii, Moskva 2011.
Duszak A., Tekst, dyskurs, komunikacja międzykulturowa, Warszawa 1998;
Duszak A., Fairclough N., Krytyczna analiza dyskursu. Interdyscyplinarne podejście do komunikacji społecznej. Kraków: Universitas, 2008
Fast P. (red.), Przekład artystyczny a współczesne teorie translatorskie, Katowice, 1998 (nr 8 w serii „Studia o przekładzie”).
Fiodorov A.V., Osnovy obščej teorii perevoda, Moskva, 1983.
Goban-Klas Tomasz, Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Warszawa 2008.
Grigorʹeva V. S.,Diskurs kak èlement kommunikativnogo processa: pragmalingvističeskij ikognitivnyj aspekty, Tambov, 2007.
Hejwowski K., Przekład: mity i rzeczywistość. Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, PWN, 2004.
Hejwowski K., Iluzja przekładu. Katowice: Śląsk, 2015.
Ilʹâsova S. V., Amiri L.P., Âzykovaâ igra v kommunikativnom prostranstve SMI i reklamy, Moskva 2012.
Jakobson R., O lingvističeskich aspektach perevoda, [w:] Kielar B.Z., Tłumaczenie i koncepcje translatoryczne, Ossolineum, 1988.
Język w mediach elektronicznych, pod red. J. Podrackiego i E. Wolańskiej, Warszawa 2008.
Język w mediach masowych, pod red. J. Bralczyka i K. Musiołek- Kłosińskiej, Warszawa 2000.
Kardumân M. S., Diskursmass-media: osnovnye priznaki, harakteristiki i funkcii / Âzyk. Tekst. Diskurs, vyp. 8,Stavropolʹ, 2010.
Kielar B.Z., Zarys translatoryki, Wyd. KJS UW, 2003.
Komissarov V.N., Obščaja teorija perevoda, Moskva, 1999.
Komissarov V.N., Sovremennoe perevodovedenije, Moskva, 2004.
Kubińscy O.i T. (red.), Przekładając nieprzekładalne, Gdańsk, 2000 (I), 2005 (II), 2008 (III).
Kultura i język mediów, pod red. M. Tanasia, Kraków 2007.
Legeżyńska A., Tłumacz i jego kompetencje autorskie, Warszawa, 1986.
Lewicki R., Obcość w odbiorze przekładu, Lublin, 2000.
Lewicki R. (red.), Przekład. Język. Kultura, Lublin, 2002.
Lukszyn J. (red.), Tezaurus terminologii translatorycznej, Warszawa, Wyd. UW, 1991, 1993.
Petrova N. E.,Raciburskaâ L. V., Âzyk sovremennyh SMI. Sredstva rečevoj agressii, Moskva 2013.
Pisarska A., Tomaszkiewicz T., Współczesne tendencje przekładoznawcze. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM w Poznaniu, 1996.
Rogova K. A.,Sintaksičeskie osobennosti publicističeskoj reči, Sankt-Peterburg 1975.
Sdobnikov V.V., Petrova O.V., Teorija perevoda, Moskva, 2006.
Steiner G., Po wieży Babel. Problemy języka i przekładu, Universitas, 2000.
Tabakowska E., O przekładzie na przykładzie. Rozprawa tłumacza z Europą Normana Daviesa, Kraków, 2003.
Tekst w mediach, pod red. K. Michalewskiego, Łódź 2002.
Tjulenev S.V., Teorija perevoda, Moskva, 2004.
Tomaszkiewicz T., Przekład audiowizualny, Warszawa, 2006.
Urbanek D., Pęknięte lustro. Tendencje w teorii i praktyce przekładu na tle myśli humanistycznej, Warszawa: Wyd. Trio, 2004.
Urbanek D., Dialektyka przekładu. Warszawa. Wyd. UW, 2011.
Voellnagel A., Jak nie tłumaczyć tekstów technicznych, 1998.
Wojtasiewicz O., Wstęp do teorii tłumaczenia, 1957 i nast.
van Dijk T. A., Dyskurs jako struktura i proces, Warszawa 2001.
Wojtak M., Gatunki prasowe, Lublin 2004 [Perspektywa badawcza i teoretyczne zaplecze analiz, s. 11; Informacja, publicystyka i formy pośrednie, s 29; Wzmianka. Minimalna informacja prasowa, s. 39; Notatka prasowa. Informacja poszerzona, s. 56; Wiadomość prasowa. Informacja pełna, s. 78; Felieton. Informacja zakamuflowana, s. 202; Wywiad prasowy. Informacja rozpisana na głosy, s. 238]