Rosyjski dyskurs medialny: analiza językoznawcza i problemy przekładu I 3202-S2SMRD11z
Seminarium rozwija warsztat badawczy filologa i przygotowuje do samodzielnego prowadzenia badań naukowych. Na pierwszym etapie student wybiera temat pracy magisterskiej i wstępnie określa jej tytuł, rozpoznaje stan badań, dobiera literaturę przedmiotu i materiał egzemplifikacyjny oraz formułuje założenia metodologiczne. Praca obejmuje również zagadnienia etyki pracy naukowej, zasad dokumentowania źródeł i przygotowania bibliografii.
W części językoznawczej seminarium koncentruje się na analizie rosyjskiego dyskursu medialnego szeroko rozumianego. Uwzględniane są m.in. właściwości leksykalne, frazeologiczne, słowotwórcze, składniowe i stylistyczne tekstów medialnych, a także zagadnienia pragmatyczne i dyskursywne: wartościowanie, ekspresywność, perswazja, kolokwializacja, polifoniczność, strategie oddziaływania na odbiorcę oraz funkcje nagłówków. Studenci mogą samodzielnie zawężać przedmiot badań do wybranego gatunku, medium, okresu, zjawiska językowego lub problemu komunikacyjnego.
W części translatorycznej omawiane są problemy przekładu rosyjskich tekstów medialnych, przede wszystkim publicystycznych, na język polski. Analizie podlegają m.in. typy i poziomy ekwiwalencji, adekwatność i funkcjonalność przekładu, uwarunkowania językowe, pragmatyczne i kulturowe, strategie i techniki tłumaczeniowe, problemy związane z nazwami własnymi, neologizmami, terminologią, realiami, wieloznacznością, frazeologią i grą słów. Student może wybrać tekst do tłumaczenia i opracować analizę przekładową wraz z komentarzem translatorskim.
Seminarium dopuszcza dwa zasadnicze profile prac magisterskich: (1) pracę językoznawczą opartą na analizie rosyjskiego dyskursu medialnego, (2) pracę translatoryczną opartą na przekładzie wybranego tekstu publicystycznego oraz komentarzu przekładowym. W każdym przypadku praca powinna zawierać część teoretyczną opartą na literaturze przedmiotu oraz część analityczną przedstawiającą wyniki badań własnych.
|
W cyklu 2026Z:
Jak w części "Podstawowe informacje o przedmiocie (niezależne od cyklu)". |
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty uczenia się
Wiedza – student:
zna zasady prowadzenia badań naukowych oraz podstawowe zasady przygotowania pracy magisterskiej;
– zna podstawowe pojęcia i koncepcje związane z analizą rosyjskiego dyskursu medialnego;
– zna podstawowe pojęcia i zagadnienia z zakresu translatoryki, w szczególności w zakresie analizy tekstu i problemów przekładu;
– zna zasady doboru literatury przedmiotu, materiału badawczego oraz metod badawczych odpowiednich do podejmowanego problemu.
Umiejętności – student:
– potrafi dokonać wyboru i wstępnego sformułowania tematu pracy magisterskiej;
– potrafi określić przedmiot i zakres planowanych badań oraz sformułować wstępny problem badawczy;
– potrafi wyszukiwać, selekcjonować i analizować literaturę naukową dotyczącą wybranego zagadnienia;
– potrafi dokonać wstępnego wyboru i uzasadnić dobór materiału badawczego;
– potrafi dobrać wstępne metody i narzędzia badawcze odpowiednie do charakteru pracy;
– potrafi opracować wstępną bibliografię oraz plan pracy magisterskiej.
Kompetencje społeczne – student:
– jest gotów do samodzielnego i odpowiedzialnego planowania procesu badawczego;
– rozumie potrzebę systematycznej pracy nad przygotowaniem pracy magisterskiej;
– jest gotów do krytycznej oceny dostępnych źródeł i literatury;
– przestrzega podstawowych zasad rzetelności i etyki pracy naukowej.
Kryteria oceniania
Na zaliczenie składają się:
- ocena ciągła,
- ocena postępów nad przygotowaniem pracy magisterskiej.
Kryteria oceniania:
- OC, PM (Przygotowanie bibliografii. Wstępne określenie metody badawczej. Określenie i wstępne rozpoznanie kontekstów tematu).
Podstawą oceny jest systematyczna praca studenta nad przygotowaniem pracy magisterskiej, aktywny udział w seminarium, realizacja zadań przewidzianych dla poszczególnych etapów oraz prezentacja i dyskusja wyników badań. W kolejnych semestrach ocenie podlegają odpowiednio: koncepcja i metodologia pracy, dobór materiału i literatury, postęp w analizie, jakość prezentowanych wyników oraz kolejne partie pracy magisterskiej.
Student ma prawo do 2 nieusprawiedliwionych nieobecności, każda następna wymaga złożenia usprawiedliwienia. O uznaniu nieobecności decyduje wykładowca. Przekroczenie nieobecności usprawiedliwionych i nieusprawiedliwionych na 50% zajęć może być podstawą do niezaliczenia przedmiotu. Warunki zaliczenia przedmiotu w terminie poprawkowym są takie same jak w terminie I.
W przypadku braku możliwości prowadzenia zajęć w formie stacjonarnej zajęcia będą odbywać się przy użyciu narzędzi komunikacji na odległość, najprawdopodobniej Google Meet oraz in. zalecanych przez UW
Praktyki zawodowe
nie dotyczy
Literatura
Alekseeva I.S., Vvedenije v perevodovedenije, Moskva, 2004.
Âzyk i diskurs sredstvmassovoj informacii v XXI veke, pod red. M. N. Volodinoj, Moskva 2011.
Balcerzan E., Literatura z literatury. Strategie tłumaczy, Katowice, 1999 (nr 6 w serii pod red. P. Fasta „Studia o przekładzie”).
Barchudarov L.S., Jazyk i perevod, Moskva, 1975.
Bralczyk J., Język na sprzedaż, Warszawa 1996.
Bukowski P., Heydel M. (red.), Współczesne teorie przekładu. Antologia, Kraków, 2009.
Catford J.C., A Linguistic Theory of Translation, London, 1965 (fragmenty po rosyjsku Lingwističeskaja teorija perevoda [w:] Komissarov V.N. (red.), Voprosy teorii perevoda v zarubežnoj lingvistike, Moskva, 1978, s. 91-113.
Dąmbska-Prokop U. (red.), Mała encyklopedia przekładoznawstwa. Częstochowa: Educator, 2000.
Danilova A. A.,Manipulirovanie slovom v sredstvah massovoj informacii, Moskva 2011.
Duszak A., Tekst, dyskurs, komunikacja międzykulturowa, Warszawa 1998;
Duszak A., Fairclough N., Krytyczna analiza dyskursu. Interdyscyplinarne podejście do komunikacji społecznej. Kraków: Universitas, 2008
Fast P. (red.), Przekład artystyczny a współczesne teorie translatorskie, Katowice, 1998 (nr 8 w serii „Studia o przekładzie”).
Fiodorov A.V., Osnovy obščej teorii perevoda, Moskva, 1983.
Goban-Klas Tomasz, Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Warszawa 2008.
Grigorʹeva V. S.,Diskurs kak èlement kommunikativnogo processa: pragmalingvističeskij ikognitivnyj aspekty, Tambov, 2007.
Hejwowski K., Przekład: mity i rzeczywistość. Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, PWN, 2004.
Hejwowski K., Iluzja przekładu. Katowice: Śląsk, 2015.
Ilʹâsova S. V., Amiri L.P., Âzykovaâ igra v kommunikativnom prostranstve SMI i reklamy, Moskva 2012.
Jakobson R., O lingvističeskich aspektach perevoda, [w:] Kielar B.Z., Tłumaczenie i koncepcje translatoryczne, Ossolineum, 1988.
Język w mediach elektronicznych, pod red. J. Podrackiego i E. Wolańskiej, Warszawa 2008.
Język w mediach masowych, pod red. J. Bralczyka i K. Musiołek- Kłosińskiej, Warszawa 2000.
Kardumân M. S., Diskursmass-media: osnovnye priznaki, harakteristiki i funkcii / Âzyk. Tekst. Diskurs, vyp. 8,Stavropolʹ, 2010.
Kielar B.Z., Zarys translatoryki, Wyd. KJS UW, 2003.
Komissarov V.N., Obščaja teorija perevoda, Moskva, 1999.
Komissarov V.N., Sovremennoe perevodovedenije, Moskva, 2004.
Kubińscy O.i T. (red.), Przekładając nieprzekładalne, Gdańsk, 2000 (I), 2005 (II), 2008 (III).
Kultura i język mediów, pod red. M. Tanasia, Kraków 2007.
Legeżyńska A., Tłumacz i jego kompetencje autorskie, Warszawa, 1986.
Lewicki R., Obcość w odbiorze przekładu, Lublin, 2000.
Lewicki R. (red.), Przekład. Język. Kultura, Lublin, 2002.
Lukszyn J. (red.), Tezaurus terminologii translatorycznej, Warszawa, Wyd. UW, 1991, 1993.
Petrova N. E.,Raciburskaâ L. V., Âzyk sovremennyh SMI. Sredstva rečevoj agressii, Moskva 2013.
Pisarska A., Tomaszkiewicz T., Współczesne tendencje przekładoznawcze. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM w Poznaniu, 1996.
Rogova K. A.,Sintaksičeskie osobennosti publicističeskoj reči, Sankt-Peterburg 1975.
Sdobnikov V.V., Petrova O.V., Teorija perevoda, Moskva, 2006.
Steiner G., Po wieży Babel. Problemy języka i przekładu, Universitas, 2000.
Tabakowska E., O przekładzie na przykładzie. Rozprawa tłumacza z Europą Normana Daviesa, Kraków, 2003.
Tekst w mediach, pod red. K. Michalewskiego, Łódź 2002.
Tjulenev S.V., Teorija perevoda, Moskva, 2004.
Tomaszkiewicz T., Przekład audiowizualny, Warszawa, 2006.
Urbanek D., Pęknięte lustro. Tendencje w teorii i praktyce przekładu na tle myśli humanistycznej, Warszawa: Wyd. Trio, 2004.
Urbanek D., Dialektyka przekładu. Warszawa. Wyd. UW, 2011.
Voellnagel A., Jak nie tłumaczyć tekstów technicznych, 1998.
Wojtasiewicz O., Wstęp do teorii tłumaczenia, 1957 i nast.
van Dijk T. A., Dyskurs jako struktura i proces, Warszawa 2001.
Wojtak M., Gatunki prasowe, Lublin 2004 [Perspektywa badawcza i teoretyczne zaplecze analiz, s. 11; Informacja, publicystyka i formy pośrednie, s 29; Wzmianka. Minimalna informacja prasowa, s. 39; Notatka prasowa. Informacja poszerzona, s. 56; Wiadomość prasowa. Informacja pełna, s. 78; Felieton. Informacja zakamuflowana, s. 202; Wywiad prasowy. Informacja rozpisana na głosy, s. 238]
|
W cyklu 2026Z:
Jak w części "Podstawowe informacje o przedmiocie (niezależne od cyklu)". |