Nauczanie systemów i sprawności językowych języka B/C - włoski 3200-M1-NSSJBW
Podczas kursu studenci poznają szczegółowe reguły planowania lekcji językowych na danym etapie edukacyjnym i poznają właściwe dla tej grupy wiekowej metody i techniki prezentacji i ćwiczenia słownictwa, gramatyki, funkcji językowych, zasad organizacji dyskursu i wymowy języka B lub C, a także zagadnień związanych z kulturą danego obszaru językowego. Ponadto, omawiane są sposoby rozwijania sprawności mówienia, pisania, czytania i rozumienia ze słuchu w języku B lub C. Studenci zapoznają się z materiałami dydaktycznymi oraz formami działań dydaktycznych dostosowanymi do potrzeb uczniów szkół. Podczas kursu studenci poznają także egzaminy biegłości w języku B lub C kierowane do tej grupy wiekowej, zarówno polskie jak i zagraniczne.
Nakład pracy studenta:
Uczestnictwo w zajęciach: 30 godzin
Przygotowanie do zajęć i egzaminu końcowego: 20 godzin
Przygotowanie projektu: 10 godzin
Razem 60 godzin
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
uprawnienia pedagogiczne
języki obce
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie:
D.1/W4. kompetencje merytoryczne, dydaktyczne i wychowawcze nauczyciela, w tym potrzebę zawodowego rozwoju, także z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnej, oraz dostosowywania sposobu komunikowania się do poziomu rozwoju uczniów i stymulowania aktywności poznawczej uczniów, w tym kreowania sytuacji dydaktycznych; znaczenie autorytetu nauczyciela oraz zasady interakcji ucznia i nauczyciela w toku lekcji; moderowanie interakcji między uczniami; rolę nauczyciela jako popularyzatora wiedzy oraz znaczenie współpracy nauczyciela w procesie dydaktycznym z rodzicami lub opiekunami uczniów, pracownikami szkoły i środowiskiem pozaszkolnym;
D.1/W5. konwencjonalne i niekonwencjonalne metody nauczania, w tym metody aktywizujące i metodę projektów, proces uczenia się przez działanie, odkrywanie lub dociekanie naukowe oraz pracę badawczą ucznia, a także zasady doboru metod nauczania typowych dla danego przedmiotu lub rodzaju zajęć;
D.1/W6. metodykę realizacji poszczególnych treści kształcenia w obrębie przedmiotu lub zajęć – rozwiązania merytoryczne i metodyczne, dobre praktyki, dostosowanie oddziaływań do potrzeb i możliwości uczniów lub grup uczniowskich o różnym potencjale i stylu uczenia się, typowe dla przedmiotu lub rodzaju zajęć błędy uczniowskie, ich rolę i sposoby wykorzystania w procesie dydaktycznym;
D.1/W8. sposoby organizowania przestrzeni klasy szkolnej, z uwzględnieniem zasad projektowania uniwersalnego: środki dydaktyczne (podręczniki i pakiety edukacyjne), pomoce dydaktyczne – dobór i wykorzystanie zasobów edukacyjnych, w tym elektronicznych i obcojęzycznych, edukacyjne zastosowania mediów i technologii informacyjno-komunikacyjnej; myślenie komputacyjne w rozwiązywaniu problemów w zakresie nauczanego przedmiotu lub prowadzonych zajęć; potrzebę wyszukiwania, adaptacji i tworzenia elektronicznych zasobów edukacyjnych i projektowania multimediów;
D.1/W9. metody kształcenia w odniesieniu do nauczanego przedmiotu lub prowadzonych zajęć, a także znaczenie kształtowania postawy odpowiedzialnego i krytycznego wykorzystywania mediów cyfrowych oraz poszanowania praw własności intelektualnej;
D.1/W10. rolę diagnozy, kontroli i oceniania w pracy dydaktycznej; ocenianie i jego rodzaje: ocenianie bieżące, semestralne i roczne, ocenianie wewnętrzne i zewnętrzne; funkcje oceny;
D.1/W11. egzaminy kończące etap edukacyjny i sposoby konstruowania testów, sprawdzianów oraz innych narzędzi przydatnych w procesie oceniania uczniów w ramach nauczanego przedmiotu;
W zakresie umiejętności absolwent potrafi:
D.1/U5. kreować sytuacje dydaktyczne służące aktywności i rozwojowi zainteresowań uczniów oraz popularyzacji wiedzy;
D.1/U7. dobierać metody pracy klasy oraz środki dydaktyczne, w tym z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnej, aktywizujące uczniów i uwzględniające ich zróżnicowane potrzeby edukacyjne;
D.1/U8. merytorycznie, profesjonalnie i rzetelnie oceniać pracę uczniów wykonywaną w klasie i w domu;
D.1/U9. skonstruować sprawdzian służący ocenie danych umiejętności uczniów;
D.1/U10. rozpoznać typowe dla nauczanego przedmiotu lub prowadzonych zajęć błędy uczniowskie i wykorzystać je w procesie dydaktycznym;
D.1/U11. przeprowadzić wstępną diagnozę umiejętności ucznia.
W zakresie kompetencji społecznych absolwent jest gotów do:
D.1/K1. adaptowania metod pracy do potrzeb i różnych stylów uczenia się uczniów;
D.1/K4. promowania odpowiedzialnego i krytycznego wykorzystywania mediów cyfrowych oraz poszanowania praw własności intelektualnej;
D.1/K5. kształtowania umiejętności współpracy uczniów, w tym grupowego rozwiązywania problemów;
D.1/K7. rozwijania u uczniów ciekawości, aktywności i samodzielności poznawczej oraz logicznego i krytycznego myślenia;
D.1/K8. kształtowania nawyku systematycznego uczenia się i korzystania z różnych źródeł wiedzy, w tym z Internetu;
D.1/K9. stymulowania uczniów do uczenia się przez całe życie przez samodzielną pracę.
Kryteria oceniania
Przedmiot kończy się egzaminem, do którego przystąpienie wymaga wcześniejszego spełnienia wymagań określonych przez prowadzącego (np. wykonania mini-projektu/przygotowania i przeprowadzenia na zajęciach mini-lekcji dla uczniów szkół ponadpodstawowych). Po pozytywnym zaliczeniu egzaminu student otrzymuje 2 punkty ECTS.
Ocena końcowa jest wypadkową ocen z zadań wykonywanych na bieżąco 40% i egzaminu 60%.
Skala oceny:
60%–70% = 3
71%–76% = 3+
77%–83% = 4
84%–89% = 4+
90%–100% = 5
Praktyki zawodowe
Do kursu przypisane są praktyki zawodowe:
60 godzin dla języka włoskiego jako przedmiotu pierwszego
lub
45 godzin dla języka włoskiego jako przedmiotu drugiego.
Literatura
Balboni P. E. (2012). Le sfide di Babele, Insegnare le lingue nelle società complesse, Torino: UTET.
Balboni P. E. (2023). Le “nuove” sfide di Babele. Insegnare le lingue nelle società “liquide”: manuale di (auto)formazione per insegnanti di lingue straniere. Torino: UTET.
De Marco A. (2007). Manuale di glottodidattica: insegnare una lingua straniera, Firenze: Carocci.
Diadori P. (red.) (2015). Insegnare italiano a stranieri, Milano: Le Monnier
Diadori P., Palermo M., Troncarelli D. (2025). Insegnare italiano come seconda lingua. Contesti di apprendimento e metodologie di insegnamento. Roma: Carocci
Komorowska H. (2001). Metodyka Nauczania Języków Obcych. Warszawa: Fraszka Edukacyjna
Komorowska H. (ed.) (2011). Nauka języka obcego w perspektywie ucznia. Warszawa: Łośgraf. (123-139).
Szpotowicz, M. (2011). Wyzwania związane z ocenianiem umiejętności językowych dzieci. Języki Obce w Szkole nr 4/2011. Warszawa: Ośrodek RoReilly,
Strony internetowe:
1. https://cke.gov.pl/egzamin-maturalny/
2. https://rm.coe.int/quadro-comune-europeo-di-riferimento-per-le-lingue-apprendimento-inseg/1680a52d52
3. https://issuu.com/loeschereditore/docs/quaderno_della_ricerca_85?fr=sYWY3NDYyOTYwMDg
4. https://www.ditals.com/ditals/
5. https://cvcl.unistrapg.it/pagine/esami-celi-generici
6. https://cils.unistrasi.it/
7. https://plida.dante.global/en/plida-exams