Wprowadzenie do tłumaczenia specjalistycznego z j. polskiego na j. włoski (C) 3200-L2-2WTSCW

Po zakończeniu przedmiotu student:

Wiedza:
- zna strukturę języka jako systemu, ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu terminologii oraz translatoryki w zakresie tłumaczeń specjalistycznych, a także rozumie specyfikę przedmiotową tych dziedzin (S1.2_W01),

- zna podstawową terminologię z zakresu translatoryki, metod translatorskich, komunikacji specjalistycznej (S1.2_W01),

- zna i rozumie typową terminologię gramatyczną, posiada wiedzę na temat wybranych uwarunkowań pragmatycznych w obrębie języka polskiego i dwóch studiowanych języków obcych, rozpoznaje charakterystyczne struktury tekstu specjalistycznego i rozumie potrzebę zastosowania odpowiednich strategii translatorskich w celu przetłumaczenia tego typu tekstów (S1.2_W04),

- rozumie, czym jest układ translatoryczny i ekwiwalencja przekładowa, zna różne typy tłumaczeń, zna i rozumie zasady i strategie przekładu międzyjęzykowego, szczególnie w obrębie dwóch studiowanych języków obcych oraz języka polskiego (S1.2_W06),

- zna i rozumie terminologię wybranych dziedzin wiedzy i działalności zawodowej, ma podstawową wiedzę o tworzeniu baz i innych zasobów terminologicznych, zna ośrodki zajmujące się działalnością terminologiczną w Polsce i krajach obszarów dwóch studiowanych języków obcych (S1.2_W10),

- zna i rozumie paradygmaty i metody analizy tekstu specjalistycznego i/lub literackiego, ma uporządkowaną wiedzę ogólną w zakresie teorii i metodologii analizy tekstu, orientuje się w możliwościach zastosowania teorii przekładu w pracy tłumacza tekstów specjalistycznych i/lub tekstów literackich w zakresie dwóch studiowanych języków obcych (S1.2_W12),

Umiejętności:

- potrafi rozwiązywać problemy i realizować zadania w zakresie tłumaczeń specjalistycznych, dokonując analizy procesów zachodzących w układzie komunikacji zawodowej oraz czynników wpływających na te procesy (S1.2_U01),

- potrafi odpowiednio dobrać metody translatorskie lub strategie językowe umożliwiające rozwiązywanie problemów przekładowych w zakresie dwóch studiowanych języków (S1.2_U02),

- potrafi tłumaczyć na studiowany język obcy teksty specjalistyczne, unikając błędów interferencyjnych oraz stosując strategie
i techniki przekładowe odpowiednie do rodzaju tłumaczenia, potrafi zastosować ekwiwalentne konstrukcje składniowe, terminologię oraz środki łączliwości w tłumaczeniu tekstów specjalistycznych z języka polskiego na studiowany język (S1.2_U03),

- potrafi rozpoznawać elementy kulturowe obecne w tekstach specjalistycznych; potrafi właściwie interpretować dane zjawiska kulturowe dotyczące komunikacji specjalistycznej (S1.2_U04),

- potrafi wyszukiwać i krytycznie oceniać formy ekwiwalentne w różnego rodzaju dziełach leksykograficznych, w tym w korpusach tekstowych, w zakresie języka polskiego i dwóch studiowanych języków (S1.2_U07),

- potrafi wykorzystać ogólnodostępne bazy i inne zasoby terminologiczne do pracy z tekstami specjalistycznymi, potrafi krytycznie ocenić zgromadzone dane terminologiczne wybranej dziedziny wiedzy i działalności zawodowej (S1.2_U08),

- potrafi odpowiednio interpretować dane leksykograficzne i terminologiczne, właściwie interpretuje cechy danego języka specjalistycznego, określa jego stopień terminologizacji (S1.2_U10),

- potrafi przeprowadzić analizę tekstu specjalistycznego na poziomie mikrotekstualnym i makrotekstualnym, potrafi omówić cechy stylistyczne danego tekstu, właściwie je zinterpretować oraz wskazać jego funkcję kulturową w obrębie dwóch studiowanych języków obcych (S1.2_U12).

Kompetencje społeczne:
- jest gotów do właściwego identyfikowania i rozstrzygania dylematów komunikacji specjalistycznej, spowodowanych asymetrią różnych systemów językowych i różnicami kulturowymi, przestrzegając wzorców zachowań etycznych i zasięgając opinii ekspertów (S1.2_K01),

- jest gotów do pośredniczenia między kulturami obszarów dwóch studiowanych języków obcych oraz do uczestnictwa w życiu kulturalnym danych krajów, korzystając z tradycyjnych, jak i najnowszych środków przekazu (S1.2_K02),

- jest gotów do współdziałania w zespole lub kierowania nim, jeśli wymaga tego realizacja danego zadania tłumaczeniowego, dbając przy tym o przestrzeganie zasad etyki zawodowej (S1.2_K03),

- jest gotów do przyjmowania projektów tłumaczeniowych, właściwego określania nakładu pracy oraz poszukiwania danych językowych i kulturowych potrzebnych do wykonania określonego projektu (S1.2_K04),

- jest gotów do pośredniczenia w międzyjęzykowej komunikacji specjalistycznej z zakresu wybranych dziedzin wiedzy i działalności zawodowej jako profesjonalny pośrednik językowy i kulturowy (S1.2_K05),

- jest gotów do współpracy w projektach terminologicznych zarówno dla potrzeb systematyzacji wiedzy wybranej dziedziny, jak i dla potrzeb tłumaczenia wybranych tekstów specjalistycznych (S1.2_K06).

kryteria oceniania:
Metody oceniania pracy studenta:

● ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i wykonywanie zadań podczas zajęć)

● końcowe zaliczenie pisemne

● test środsemestralny

Ocena z przedmiotu obejmuje:

- 50% ocena ciągła, czyli bieżące przygotowanie do zajęć oraz ewentualny test śródsemestralny;

- 50% końcowe zaliczenie pisemne.

Skala ocen:

96%-100% – 5!

90%-95% – 5

85%-89% – 4+

80%-84% – 4

70%-79% – 3+

60%-69% – 3

• Nieobecności – dopuszczalne 2 nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze. Konsekwencje przekroczenia dopuszczalnego limitu nieobecności - jeśli jest ich więcej niż 2, łącznie z usprawiedliwionymi, student powinien zwrócić się do wykładowcy z prośbą o wyznaczenie formy zaliczenia materiału z zajęć; powyżej 50% nieobecności stanowi podstawę do niezaliczenia przedmiotu.

•Student może zgłosić do 3 nieprzygotowań w semestrze (np. nieprzeczytanie tekstów, brak materiałów itp.).

•Do końcowego zaliczenia można podejść po zaliczeniu wszystkich sprawdzianów. Student ma prawo do dwukrotnego przystąpienia do każdego sprawdzianu pisemnego.

Balboni P.E.. 2000, Le microlingue scientifico-professionali. Natura e insegnamento, Petrini.
Dąmbska-Prokop, U. (red.), 2000. Mała encyklopedia przekładoznawstwa, Częstochowa.
Kozłowska, Z. 2007. O przekładzie tekstu naukowego (na materiale tekstów językoznawczych). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
Pieńkoś, J. 2003. Podstawy Przekładoznawstwa – od teorii do praktyki. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.
Tabakowska, E., 2003, O przekładzie na przykładzie, Kraków.
Tabakowska, E., 2009, Tłumacząc się z tłumaczenia, Kraków.
Literatura zostaje uzupełniona o materiały własne przygotowane przez prowadzącego.