Fonetyka i fonologia języka C-szwedzki 3200-L1-FFCS
Celem kursu jest zapoznanie studentów między innymi z następującymi zagadnieniami teoretycznymi z szczególnym uwzględnieniem języka szwedzkiego:
• wstęp do fonetyki jako dyscypliny językoznawczej
• system fonologiczny języka
• relacja między ortografią a wymową
• historyczny rozwój szwedzkich dźwięków mowy
• narządy mowy i terminologia polska i szwedzka
• samogłoski i spółgłoski i ich opis i funkcja w wyrazów
• sylaba, akcent
• prozodia i intonacja
• transkrypcja fonetyczna
• oprogramowanie komputerowe jako narzędzie do analizy mowy
Chociaż zajęcia prowadzone są w formie wykładów, ważną częścią są również ćwiczenia prawidłowej wymowy i prozodii.
Nakład pracy studenta:
Łączna wartość punktów ECTS = 2
Godziny kontaktowe (w sali): 30h = 1 ECTS
Samodzielna praca studenta poza salą zajęciową:
Bieżące przygotowanie do zajęć (zapoznanie się z literaturą przedmiotu, wykonywanie prac domowych) = 20h
Przygotowanie do testów zaliczeniowych: 10h
20h + 10h = 30h = 1ECTS
W przypadku braku możliwości prowadzenia zajęć w formie stacjonarnej zajęcia będą się odbywać przy użyciu narzędzi komunikacji na odległość, najprawdopodobniej Google Meet oraz innych zalecanych przez UW.
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb prowadzenia
Ogólnie: w sali | W cyklu 2024Z: mieszany: w sali i zdalnie |
Efekty kształcenia
WIEDZA
Po ukończeniu kursu student:
- zna i rozumie strukturę fonologiczną języka jako systemu, ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu fonetyki i fonologii w systemie nauk, zna i rozumie związki pomiędzy fonetyką i fonologią a innymi działami lingwistyki, a także rozumie ich specyfikę przedmiotową (K1_W01),
- zna i rozumie podstawową terminologię językoznawczą z dziedziny fonetyki i fonologii (K1_W02)
- zna i rozumie charakterystykę systemu fonetycznego języka szwedzkiego, ma uporządkowaną wiedzę ogólną w zakresie klasyfikacji jego elementów fonemicznych oraz głównych aspektów suprasegmentalnych (K1_W05)
- posiada usystematyzowaną wiedzę z zakresu fonetyki i fonologii języka szwedzkiego oraz fonetyki kontrastywnej polsko-szwedzkiej, a także zna różnice pomiędzy systemami fonetycznymi standardowej szwedzkiej i standardowej fenno-szwedzkiej odmiany języka szwedzkiego (K1_W08)
UMIEJĘTNOŚCI
Po ukończeniu kursu student:
- potrafi rozpoznać i opisać specyfikę błędów w wymowie języka szwedzkiego typowych dla polskiego ucznia (K1_U05)
- potrafi rozróżnić podstawowe odmiany j. szwedzkiego (szwedzką i fińską) w wymowie (K1_U09)
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Po ukończeniu kursu student:
- demonstruje świadomość istnienia różnic w systemach dźwiękowych różnych języków, w szczególności polskim i szwedzkim (K1_K01)
- rozumie i docenia wagę prawidłowej wymowy w komunikacji i pracy zawodowej, a także potrzebę dalszego doskonalenia wymowy i jest do tego przygotowany (K1_K02)
Kryteria oceniania
Metody i kryteria oceniania pracy studenta:
- ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i wykonywanie zadań podczas
zajęć): 20%
- test śródsemestralny: 20%
- zadania domowe, np. z cyfrowej analizy wypowiedzi: 20%
- końcowe zaliczenie pisemne: 40%
Skala ocen dla testów pisemnych:
pow. 98% - 5!
88%-98% – 5
80%-88% – 4+
75%-80% – 4
68%-75% – 3+
60%-68% – 3
Ocena z poprawności czytania zależy od liczby popełnionych błędów w zakresie: (1) wymowy głosek, (2) prozodii (akcent wyrazowy, akcent zdaniowy i intonacja), (3) płynności mowy (zmiany głoskowe, asymilacje, redukcje)
Nieobecności:
Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze. W przypadku większej liczby nieobecności student zalicza materiał w formie ustalonej z wykładowcą. Jeśli liczba nieobecności przekroczy 50% godzin kursu, student nie zalicza kursu.
Uzyskanie oceny niedostatecznej w sesji właściwej skutkuje wpisaniem oceny negatywnej do systemu USOS w pierwszym terminie i koniecznością poprawy w sesji poprawkowej. Zaliczenie poprawkowe odbywa się na tych samych zasadach i w tej samej formie co zaliczenie w pierwszym terminie.
Literatura
Bergman, G., 2013, Kortfattad svensk språkhistoria, Lund.
Bruce, G., 2010, Vår fonetiska geografi, Lund.
Długosz-Kurczabowa, K., Dubisz, S., 2001, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa.
Elert, Claes-Christian, 2014, Allmän och svensk fonetik, 9. uppl., Studentlitteratur, Lund.
Engstrand, Olle, 2004, Fonetikens grunder, Studentlitteratur, Lund.
Garlén, C., 1988, Svenskans fonologi, Lund.
Garlén, C., 2003, Svenska språknämndens uttalsordbok.
Jönsson, A., 2019, Fonetyka i fonologia języka szwedzkiego, Warszawa. (https://depot.ceon.pl/handle/123456789/17956)
Larsson, L., 2005, Skepp ohoj! Övningsmaterial i svenskt uttal, Uppsala.
Littman, C., 2007, Så ska det låta. Uttalsövningar i svenska, Vällingby.
Ostaszewska, D., Tambor, J., 2000, Fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego, Warszawa.
Riad, T., 2014, The phonology of Swedish, Oxford, OUP
Rosenqvist, H., 2007. Uttalsboken: svenskt uttal i praktik och teori, Stockholm.
Thorén, B., 2014, Svensk fonetik för andraspråksundervisningen, Umeå.
Widmark, M., Hofling, K., 2004, Dialoger med tryck!
Wiśniewski, M., 2007, Zarys fonetyki i fonologii współczesnego języka polskiego, Toruń.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: