Historia muzyki XX i XXI wieku 3106-HMXXiXXI
Tematyka wykładu obejmuje główne tendencje i zjawiska w muzyce XX wieku i współczesnej, w układzie chronologiczno-systematycznym. Zarysowane są charakterystyczne nurty, w tym modernizm, awangardy, neoklasycyzm i różne przejawy postmodernizmu, uwzględnione są również style indywidualne i przemiany w różnych etapach twórczości poszczególnych kompozytorów, a także przemiany w podejściu do systemu tonalnego.
Ćwiczenia uzupełniają treść wykładu, podejmując zagadnienia charakterystyczne dla muzyki XX wieku i współczesności w układzie problemowym. Każdy z omawianych tematów ilustrowany jest szczegółowym przedstawieniem wybranych utworów trzech różnych kompozytorów. Zadaniem studentów jest przygotowywanie wprowadzeń do wysłuchania tych utworów oraz opracowanie playlisty z utworami kompozytorów omawianych na zajęciach.
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Nabycie i systematyzacja wiedzy związanej z historią muzyki XX wieku i najnowszą; studenci poszerzają spektrum wiedzy o różnych zjawiskach historycznych i przejawach dźwiękowości i nabywają znajomość terminologii.
Kryteria oceniania
Wykład: egzamin końcowy sprawdzający poziom i usystematyzowanie nabytej wiedzy.
Ćwiczenia: na ocenę z ćwiczeń składają się trzy elementy:
1. Obecność – warunek konieczny (dopuszczalne 2 nieobecności)
2. Prezentacje (wprowadzenia do słuchania wybranych utworów) (60%),
3. Playlista (40%)
Pozytywna ocena z ćwiczeń jest warunkiem koniecznym do przystąpienia do egzaminu.
Ocena z przedmiotu jest średnią ważoną oceny z ćwiczeń (40%) i egzaminu (60%).
Praktyki zawodowe
–
Literatura
- Elliott Antokoletz, Muzyka XX wieku, Inowrocław (Wydawnictwo Pozkal) 2009.
- Christoph Cox, Daniel Warner (red.), Kultura dźwięku. Teksty o muzyce nowoczesnej, Warszawa (Wydawnictwo „Słowo, obraz, terytoria”) 2010.
- Maciej Gołąb, Dodekafonia. Studia nad teorią i kompozycją I połowy XX wieku. Bydgoszcz, 1987; Muzyczna moderna w XX wieku. Między kontynuacją, nowością a zmianą fonosystemu, Wrocław (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego) 2011.
- Maria Piotrowska, Neoklasycyzm w muzyce XX wieku. Warszawa (Akademia Teologii Katolickiej) 1982.
- Bryan R. Simms Music of the Twentieth Century. Style and Structure. Belmont, CA (Schirmer; Thomson Learning) 1996.
- Zbigniew Skowron, Teoria i estetyka awangardy muzycznej, Warszawa (Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego) 1989.
- Z. Skowron: Nowa muzyka amerykańska, Kraków (Musica Iagellonica) 1995.
- Alicja Jarzębska, Spór o piękno muzyki. Wprowadzenie do kultury muzycznej XX i XXI wieku, Kraków 2018.
- Marcin Trzęsiok, Spór o dziedzictwo XX wieku, w: idem, Muzyka doświadczenia, Kraków 2022, s. 191–216.
- Alex Ross, Reszta jest hałasem. Słuchając XX wieku, tłum. Aleksander Laskowski, Warszawa 2011.
- Bogusław Schaeffer, Muzyka XX wieku. Twórcy i problemy, Kraków 1975.
- Tomasz Baranowski, Estetyka ekspresjonizmu w muzyce XX wieku, Białystok 2006.
- Luigi Rognoni, Wiedeńska szkoła muzyczna: ekspresjonizm i dodekafonia, tłum. Henryk Krzeczkowski, Kraków 1978.
- Maciej Gołąb, Muzyczna moderna XX wieku. Między kontynuacją, nowością a zmianą fonosystemu, Wrocław 2011.
- Justyna Humięcka-Jakubowska, Intuicja czy scjentyzm: Stockhausen - Ligeti - Nono - Berio - Xenakis - Grisey, Poznań 2013.
- Makis Solomos, From Music to Sound. The Emergence of Sound in 20th and 21st century Music, Routledge, Thames 2023.
- Richard Taruskin, Music in the Early Twentieth Century, Oxford 2010.
- Richard Taruskin, Music in the Late Twentieth Century, Oxford 2010.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: