Harfa w muzyce XIX-XX wieku 3106-HARF-F
Bloki tematyczne:
1. Twórczość XIX-wiecznych harfistów-kompozytorów (Elias Parish-Alvars, Charles Oberthür).
2. Harfa w wybranych dziełach symfonicznych XIX wieku.
3. Harfa w wybranych dziełach scenicznych XIX wieku.
4. Twórczość harfistów-kompozytorów przełomu XIX i XX wieku (Franz Poenitz, Wilhelm Posse, Henriette Renié).
5. Harfa w twórczości kompozytorów II szkoły wiedeńskiej.
6. Harfa w repertuarze neoklasycznym (Paul Hindemith, Germaine Tailleferre, Darius Milhaud, Ernst Křenek).
7. Utwory na harfę kompozytorów polskiej awangardy (Bogusław Schäffer, Edward Bogusławski, Witold Szalonek).
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
Student po zaliczeniu przedmiotu:
1. zna najistotniejsze utwory na harfę należące do głównych stylów i nurtów muzyki XIX i XX wieku.
2. zna podstawowe techniki gry na harfie;
3. zna nowatorskie sposoby wydobycia dźwięku na harfie i ich niekonwencjonalną notację.
Kryteria oceniania
Zaliczenie odbywa się na podstawie aktywnego uczestnictwa w zajęciach i zaliczenia testu.
Literatura
Rensch Roslyn, Harps and Harpists, rev. ed. Indiana University Press, Bloomington 2007.
Salzedo Carlos, Modern Study of the Harp. L’Étude Moderne de la Harpe. G. Schrimer, New York 1921.
Sulumuna Temina Cadi, „Niezwykły mariaż muzyki i literatury – Ballada fantastyczna Henriette Renié według opowiadania Serce-oskarżycielem Edgara Allana Poe”, [w] Forum muzykologiczne 2014, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Paweł Gancarczyk. Sekcja Muzykologów Związku Kompozytorów Polskich, Warszawa 2015, s. 53-68.
Sulumuna Temina Cadi, „Nowatorskie sposoby generowania brzmienia oraz niekonwencjonalny ich zapis w cyklu Fünf kurze Stücke für Harfe Bogusława Schäffera”, [w] Między wschodem a zachodem: kultura muzyczna i jej tradycje, red. Alicja Gronau-Osińska. Wydawnictwo Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, Warszawa 2016, s. 157-176.