Narracja. Opowieści w sztuce 1300-1520 3105-NOWSZ-K
Podczas zajęć studenci zapoznają się ze sposobami kreowania narracji w sztuce. Podejmując analizę cykli przedstawień legend świętych i innych opowieści sakralnych oraz świeckich, studenci będą stawiać pytania o istotę różnych form ujęć narracyjnych. Jaka była intencja tworzenia tych przedstawień? Jakie są źródła treści i formy? Jakie tematy preferowano? Jaki był kontekst historyczno-kulturowy, w których powstawały? Jaka jest relacja rozległych opowieści z przestrzenią, do której ich przeznaczono? Przykłady będą pochodziły z najlepszych realizacji artystycznych w sztuce europejskiej.
Metody prowadzenia zajęć:
konwersatorium, konwersatorium z elementami wykładu wprowadzającego, ćwiczenia
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty uczenia się
Po ukończeniu kursu
absolwent zna i rozumie:
K_W02 – w zaawansowanym stopniu terminologię historyczno-artystyczną dotyczącą dzieł sztuki, w szczególności w zakresie technik, materiałów, funkcji, datowania, warunków przechowywania, sposobów inwentaryzacji
K_W04 – szczegółowe zagadnienia z zakresu historii sztuki w ujęciu chronologicznym, tematycznym i problemowym, w zakresie najważniejszych stylów artystycznych, kierunków, ruchów, tendencji, środowisk, epok historyczno-artystycznych
absolwent potrafi:
K_U04 – wykorzystywać posiadaną wiedzę w zakresie rozpoznawania różnych rodzajów obiektów sztuki (pod względem techniki, typologii, chronologii, stylistyki, genezy, atrybucji) oraz przeprowadzenia ich krytycznej analizy i interpretacji z zastosowaniem typowych metod, w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego i miejsca w procesie historyczno-kulturowym
K_U07 – komunikować się z otoczeniem z wykorzystaniem specjalistycznej terminologii, poglądów różnych badaczy historii sztuki i historii kultury
K_U11 – planować i organizować pracę indywidualną oraz w zespole (także o charakterze interdyscyplinarnym)
absolwent jest gotów do:
K_K01 – krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odbieranych treści, dostępnych poprzez wszystkie kanały wykorzystywane w naukach o sztuce
K_K02 – uznawania znaczenia wiedzy we właściwym określeniu priorytetów służących realizacji zadań, sformułowanych problemowo przez siebie i innych, w tym ekspertów
Kryteria oceniania
Forma zaliczenia:
referat, prezentacja, praca na zajęciach
Kryteria oceniania:
Zaliczenie na podstawie referatu przedstawionego na jednym z zajęć.
Kryteria oceny:
Staranność przygotowania i przedstawienia tematu, aktywność na zajęciach. Prezentacja tematu ma formę referatu, który jest przedstawiony w formie ustnej, na podstawie konspektu, bez czytania tekstu. Opracowanie tematu powinna cechować poprawność zastosowania metod badawczych w krytycznej analizie i interpretacji dzieła oraz używanie prawidłowej terminologii.
Wygłoszenie referatu jest warunkiem do zaliczenia i stanowi minimum do uzyskania pozytywnej oceny. Aktywność na zajęciach, sprawność w prowadzeniu dyskusji i wyciąganiu logicznych wniosków w interakcji z grupą dopełnia ocenę i ma istotny wpływ na jej wartość ostateczną.
Dozwolone jest korzystanie z narzędzi AI dostępnych w domenie @student.uw.edu.pl w ramach pakietu Google Workspace for Education, wyłącznie do wstępnego wyszukiwania informacji, które jednak muszą być potwierdzone w istniejącej literaturze naukowej i samodzielnie zweryfikowane przez osoby studenckie oraz do weryfikacji tłumaczeń tekstów obcojęzycznych, a także porządkowania bibliografii zgodnie z przyjętym na zajęciach systemem. Finalny proces zbierania literatury i prowadzonych analiz musi być wynikiem własnej aktywności intelektualnej.
Użycie AI nie zwalnia osób studiujących z odpowiedzialności za błędy.
Literatura
M. Skubiszewska, Malarstwo Italii w latach 1250–1400, Warszawa 1981.
- J. Białostocki, Sztuka XV wieku. Od Parlerów do Dürera, Warszawa 2010.
- Antoni Ziemba, Sztuka Burgundii i Niderlandów 1380–1500, tom I-III, Warszawa 2008-2015.
- B. Zs. Szakács, The visual world of the Hungarian Angevin Legendary, Budapest 2016.
Dodatkowe pozycje literatury naukowej będą podawane na bieżąco.