Historia wizualna. Wiek XX w. 3105-KW-KK
Już ponad dekadę temu Dorota Skotarczak definiowała historię wizualną (visual history) jako „zorientowaną multidyscyplinarnie subdyscyplinę badawczą zajmującą się analizą przedstawień (audio)- wizualnych w kontekście historycznym. W tym rozumieniu historia wizualna obejmuje swym zasięgiem wszystkie te sfery, które występują na styku historii/ historiografii, fotografii, filmu, sztuk plastycznych, nowych mediów i wszelkiej wizualizacji przeszłości i wiedzy historycznej. Do jej zadań należy zaś z jednej strony – wskazanie na rolę, jaką przedstawienia (audio)wizualne odgrywają w tworzeniu przedstawień historycznych (wyobrażeń o przeszłości), stając się swoistą alternatywą dla akademickiej historiografii”. Historia wizualna daje jednak narzędzie nie tylko historykom, ale również historykom sztuki, otwierając przed nimi nowe przestrzenie interpretacyjne.
To w dużej mierze otaczające nas wizualizacje przeszłości – filmy, fotografia, malarstwo, karykatury, sztuka użytkowa etc. - kształtują naszą pamięć, prywatną i zbiorową, o przeszłości. Dotyczy to również (a może przede wszystkim) XX wieku, zarówno z racji jego historycznej bliskości, kumulacji wydarzeń (w tym dwóch traumatycznych wojen), jak i rewolucji technologicznej, radykalnie zmieniającej i globalizującej również przekaz wizualny. W ramach jednych, trwających semestr zajęć nie jest oczywiście możliwe pokazanie i przeanalizowanie wszystkich nośników, zjawisk i tematów związanych z historią wizualną XX wieku. Konieczne było ograniczenie do najbardziej charakterystycznych problemów (np. wojny, systemy autorytarne/totalitarne, modernizacja etc.), ale pokazanych na możliwie szerokiej palecie przykładów wizualnych (fotografia, malarstwo, karykatura…).
W ramach wcześniejszych zajęć o historii wizualnej, przeprowadzonych w latach (2023/24 i 2024/25) studenci zapoznali się m.in. z wystawami fotograficznymi w Muzeum Narodowym w Warszawie, Zachęcie i Domu Spotkań z Historią. Nie wątpię, że w lutym-czerwcu 2027 r. nie zabraknie interesujących ekspozycji, trudno je jednak w tym momencie przewidzieć.
1.Zajęcia wstępne: ustalenie listy uczestników, omówienie poszczególnych tematów, form pracy (m.in. prezentacje przygotowywane przez uczestniczki i uczestników zajęć), źródeł i literatury.
2. Historia wizualna XX wieku – nieco teorii.
3-4. Ikony wizualne XX wieku: dyskusja nad zaproponowanymi przez uczestniczki/ków zajęć najbardziej symbolicznymi dla XX w. przykładami wizualnymi.
5-6. Propaganda wizualna w Polsce XX/XXI w. na przykładzie przedstawień Józefa Piłsudskiego, Bolesława Bieruta i jednej postaci zaproponowanej przez uczestników zajęć.
7-8. Propaganda wizualna w USA XX/XXI w. na przykładzie prezydentów F.D. Roosevelta, R. Reagana i D. Trumpa.
9. Historia wizualna w kieszeni I., czyli jak banknoty ilustrują przeszłość (i teraźniejszość).
10. Historia wizualna w kieszeni II., czyli propagandowe i dydaktyczne zadania opakowań papierosów i zapałek (zajęcia z udziałem mgr Katarzyny Ożgi i mgr. Mikołaja Stachery).
11-12. Reklama wizualna – jak informuje, przekonuje i kłamie.
13. Obrazy wędrujące, czyli co można wydobyć z dawnych pocztówek.
14. Wizualizacja „innych” – brytyjska ikonografia antysufrażystowska na początku XX w. (zajęcia z udziałem mgr Magdaleny Karczewskiej).
15. Obrazy wokół nas, czyli co możemy znaleźć koło domu.
Metody prowadzenia zajęć:
praca z tekstem
praca z przekazem audiowizualnym
praca w grupie
burza mózgów/dyskusja
referaty z prezentacją multimedialną
zajęcia terenowe
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
Po ukończeniu kursu absolwent zna i rozumie:
K_W10
w zaawansowanym stopniu zagadnienia z zakresu wiedzy ogólnej o głównych kierunkach rozwoju oraz o najważniejszych osiągnięciach w zakresie dyscyplin nauk humanistycznych.
Absolwent potrafi:
K_U07 – komunikować się z otoczeniem z wykorzystaniem specjalistycznej terminologii, poglądów różnych badaczy historii sztuki i historii kultury
K_U11 – planować i organizować pracę indywidualną oraz w zespole (także o charakterze interdyscyplinarnym)
absolwent jest gotów do:
K_K02 – uznawania znaczenia wiedzy we właściwym określeniu priorytetów służących realizacji zadań, sformułowanych problemowo przez siebie i innych, w tym ekspertów
Kryteria oceniania
Forma zaliczenia:
Krótka prezentacja (7-10 minut) oparta na własnych obserwacjach terenowych (zajęcia nr 3-4). Obowiązuje wszystkich uczestników zajęć.
Prezentacja z referatem przygotowana zależnie od tematu indywidualnie lub w zespołach (zajęcia 5-9, 11-13); tematy zostaną przydzielone podczas dwóch pierwszych zajęć. Obowiązuje wszystkich uczestników zajęć.
Kryteria oceniania:
Ocena końcowa jest średnią ważoną aktywności na zajęciach (35%), krótkiej prezentacji indywidualnej (25%) i prezentacji z referatem tematycznym (40%).
Ocenie podlega: poprawność merytoryczna, struktura wypowiedzi i logika wywodu, umiejętność syntezy, sposób prezentacji, wykorzystanie literatury/źródeł, poprawność językowa.
Praca uczestników zajęć musi być wynikiem wyłącznie ich własnej aktywności intelektualnej, opartej na analizie dzieł, źródeł i literaturze przedmiotu wskazanej w sylabusie lub samodzielnie wyszukanej w bibliotekach, archiwach cyfrowych repozytoriach lub na własnych obserwacjach.
Dopuszczalna liczba nieobecności w semestrze: 3 (przypadki większej liczby nieobecności rozpatrywane będą indywidualnie)
Literatura
Podstawowa literatura (lektury do poszczególnych tematów
zostaną podane podczas zajęć):
Daniela Bleichmar, Vanessa R. Schwartz, Visual History: The
Past in Pictures, Representations (2019) 145 (1): 1–31.
Peter Burke , Naoczność. Materiały wizualne jako świadectwa
historyczne, Kraków 2012.
Magdalena Saryusz-Wolska (red.), Historia wizualna. Obrazy w
dyskusjach niemieckich historyków, Warszawa 2020.
Dorota Skotarczak, Historia wizualna, Poznań 2012
Dorota Skotarczak, Kilka uwag o historii wizualnej, KLIO
POLSKA Studia i Materiały z Dziejów Historiografii Polskiej,
t. 8, 2016, s. 117-130.
Piotr Witek, Metodologiczne problemy historii wizualnej, RES
HISTORICA 37, 2014, s. 159-176.
Piotr Witek, Andrzej Wajda jako historyk. Metodologiczne
studium z historii wizualnej, Lublin 2016.