Dydaktyczny warsztat polonisty z elementami edukacji medialnej 3007-N1A2DW
Podczas zajęć poruszone zostaną następujące zagadnienia: szkoła tradycyjna a współczesne jej koncepcje; cele nauczania i ich formułowanie; program nauczania i jego realizacja, planowanie pracy dydaktycznej oraz budowanie rozkładu treści nauczania; metody nauczania, w tym metody aktywizujące oraz uczenie się kooperacyjne; podręczniki szkolne i ich wykorzystanie w nauczaniu-uczeniu się; technologie informacyjne i ich wykorzystanie w pracy nauczyciela; programy edukacyjne oraz zasoby internetowe wspomagające nauczanie-uczenie się; projektowanie lekcji szkolnej i zasady pisania scenariuszy zajęć; innowacje metodyczne i organizacyjne w pracy nauczyciela; organizacja działań edukacyjnych w pracy z dzieckiem o specjalnych potrzebach edukacyjnych; proces komunikacji w klasie szkolnej i jego znaczenie dla dobrej edukacji; język nauczyciela jako narzędzie dydaktyczne; techniki budowania wykładu i zadawania pytań; proces oceniania uczniów w szkole; zasady i metody oceniania; nauczycielskie narzędzia diagnozy procesu i efektów uczenia się; zadania „refleksyjnego praktyka”; ocena efektywności pracy szkoły; pojęcie edukacyjnej wartości dodanej.
Szczególna uwaga zostanie zwrócona na wagę edukacji medialnej, jako że edukacja medialna stanowi jedną z treści programowych wpisanych do podstawy programowej na wszystkich szczeblach kształcenia i obejmuje szereg zagadnień związanych z radiem, telewizją, prasą, internetem, a także z wykorzystaniem technologii multimedialnych na lekcji. W związku z tym przed współczesnym polonistą staje trudne zadanie, które nie polega w tym wypadku na przekazywaniu wiedzy, ale przede wszystkim na wychowywaniu aktywnego i mądrego odbiorcy oraz na kształceniu umiejętności korzystania ze współczesnych mediów.
|
W cyklu 2026Z:
Dydaktyczny warsztat polonisty z elementami edukacji medialnej to obowiązkowe zajęcia uzupełniające dla osób studiujących specjalizację nauczycielską. Istotne cele zajęć to: Zajęcia, zgodnie z formułą zawartą w ich tytule, będą miały charakter warsztatowy - wymagający interakcji w grupie oraz pomiędzy grupą a osobą prowadzącą. W miarę możliwości organizacyjnych przynajmniej jedno ze spotkań zaproponowane zostanie jako wspólne wyjście do galerii sztuki oraz/lub teatru w Warszawie. |
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025Z: | W cyklu 2024L: | W cyklu 2026Z: |
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
W zakresie wiedzy Student/Studentka zna i rozumie:
- podstawowe zagadnienia i definicje z zakresu dydaktyki ogólnej i dydaktyk szczegółowych, także dotyczące tożsamości dydaktyki polonistycznej i jej integracyjnego charakteru;
- współczesne koncepcje nauczania, znaczenie różnorodnych środków dydaktycznych (ze szczególnym uwzględnieniem narzędzi cyfrowych);
- konteksty istotne dla zrozumienia epok w dziejach kultury/zjawisk/zagadnień/problemów poruszanych na lekcjach polonistycznych w kontekście korelacji wewnątrz i międzyprzedmiotowej;
- metody nauczania oraz mechanizmy kształtowania pojęć w zakresie kształcenia literackiego i językowego oraz wynikające z nich interakcje w klasie;
- konieczność projektowania działań edukacyjnych dostosowanych do zróżnicowanych potrzeb i możliwości uczniów;
- sposoby i znaczenie oceniania osiągnięć szkolnych uczniów.
Odniesienie do szczegółowych efektów uczenia się z rozporządzenia MNiSW z 25 lipca 2019 r.:
C.W1, C.W.2, C.W3, C.W4, C.W5, C.W6, C.W7, D.1/E.1.W8, D.1/E.1.W9
W zakresie umiejętności Student/Studentka potrafi:
- rozpoznać konieczność dostosowywania metod do zróżnicowanych potrzeb uczniów;
- zaprojektować lekcję z wykorzystaniem różnych środków, w tym narzędzi cyfrowych;
- dobierać odpowiednie metody nauczania i organizować pracę uczniów w zależności od nauczanych treści i wykorzystywanych środków;
- adekwatnie i w różnej formie dokonać oceny pracy ucznia.
Odniesienie do szczegółowych efektów uczenia się z rozporządzenia MNiSW z 25 lipca 2019 r.:
C.U1, C.U2, C.U3, C.U4, C.U5, C.U6, C.U8, D.1/E.1.U7
W zakresie kompetencji społecznych Student/Studentka jest gotów/gotowa do :
- twórczego poszukiwania najlepszych rozwiązań dydaktycznych sprzyjających postępom uczniów;
- prowadzenia efektywnego i etycznego dialogu zarówno z jednostką, jak i grupą;
- kształtowania nawyku systematycznego i ustawicznego uczenia się i korzystania z różnych źródeł wiedzy;
- promowania odpowiedzialnego i krytycznego wykorzystywania mediów cyfrowych oraz poszanowania praw własności intelektualnej.
- Odniesienie do szczegółowych efektów uczenia się z rozporządzenia MNiSW z 25 lipca 2019 r.:
C.K1, C.K2, D.1/E.1.K.1, D.1/E.1.K.4, D.1/E.1.K.8, D.1/E.1.K.9
Grupa zajęć z rozporządzenia MNiSW w sprawie standardu kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela z 25 lipca 2019 r.: C.
Kryteria oceniania
Nakład pracy:
- udział w zajęciach – 30 godzin = 1 ECTS
- przygotowanie do zajęć (w tym czytanie zadawanych tekstów, wykonywanie prac cząstkowych) – 20 godzin = 0,7 ECTS
- przygotowanie pracy pisemnej – 10 godzin = 0,3 ECTS
Metody i kryteria oceniania:
1. Obecność na zajęciach
a. osoba studiująca ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze;
b. jeśli osoba studiująca ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie otrzymuje zaliczenia z zajęć;
c. jeśli osoba studiująca chce usprawiedliwić nieobecności, musi w ciągu tygodnia udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim);
d. osoba studiująca ma obowiązek odrobić nadprogramowe usprawiedliwione nieobecności w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.
2. Aktywność podczas zajęć (ocenie podlegają: treść wypowiedzi, umiejętność pracy w grupie, umiejętność pracy indywidualnej, etyczność zachowania, umiejętność przekazywania informacji – również zwrotnych).
3. Praca pisemna wykonana w trakcie ostatnich zajęć – do wyboru:
- pisemna interpretacja wybranego dzieła literackiego lub filmowego;
- scenariusz lekcji polonistycznej z wykorzystaniem metod opracowanych/omawianych w trakcie zajęć.
Zasady korzystania z narzędzi SI:
1. Jeśli osoba studiująca chce (na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych) skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi:
a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia,
b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji.
2. Osoba studiująca nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi.
3. Jeśli osoba studiująca wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji:
a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub
b. w sposób z nią nieuzgodniony, osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14.
Podstawa:
1. Uchwała nr 170 Rady Dydaktycznej dla kierunków studiów: filologia bałtycka, filologia klasyczna i studia śródziemnomorskie, filologia polska, filologia polskiego języka migowego, kulturoznawstwo – wiedza o kulturze, logopedia ogólna i kliniczna, slawistyka, sztuka pisania, sztuki społeczne z dnia 27 lutego 2024 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Wydziale Polonistyki
2. Uchwała nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia
3. Uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wytycznych dotyczących standardów i procedur postępowania w przypadku przygotowywania prac zaliczeniowych i dyplomowych z naruszeniem prawa na Uniwersytecie Warszawskim.
Przystąpienie do zaliczenia przedmiotu równoznaczne jest z akceptacją powyższych zasad.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy.
Literatura
Bobiński W., Teksty w lustrze ekranu. Okołofilmowa strategia kształcenia literacko-kulturowego, Kraków 2011.
Bobiński W., Wykształcić widza. Sztuka oglądania w edukacji polonistycznej, Kraków 2016.
Bortnowski S., Metody w stanie podejrzenia, [w:] tegoż Przewodnik po sztuce uczenia literatury, Warszawa: Wydawnictwo Stentor [2005], s. 179-226.
Briggs M., Telewizja i jej odbiorcy w życiu codziennym, przeł. B. Radwan, Kraków 2012.
Brown P.C., Roediger III H.L., McDaniel M. A., Harwardzki poradnik skutecznego uczenia się, Warszawa 2022.
Burgess J., Green J., YouTube. Wideo online a kultura uczestnictwa, przeł. T. Płudowski, Warszawa 2011.
Jachimek A., Sketchnoting. Kompletnie inny sposób notowania, Kraków 2022.
Kamińska M., Niecne memy. Dwanaście wykładów o kulturze Internetu, Poznań 2011.
Maciejak K., YouTube w edukacji. Strategie nadawcze wideoblogerów, Kraków 2018.
Media audiowizualne, red. W. Godzic, Warszawa 2010.
Petty G., Nowoczesne nauczanie. Praktyczne wskazówki i techniki dla nauczycieli, wykładowców i szkoleniowców, wyd.3., Sopot 2013, GWP.
Rusek M., Lekcje polskiego – typy i struktura, [w:] Polonista w szkole. Podstawy kształcenia nauczyciela polonisty, red. Anna Janus-Sitarz, Kraków 2004, s. 27-54.
Stachyra G., Podcasting jako technologia audio. Perspektywy rozwoju, "Studia Medioznawcze", Warszawa 2017.
Strawa E., Metoda projektu w edukacji polonistycznej, Kraków 2015.
Szoska M., Trudna obecność. Film w edukacji polonistycznej a interpretacja, Gdańsk 2019.
|
W cyklu 2026Z:
Zajęcia dra Michała Friedricha: 1. Eurypides, Medea (dowolne wydanie). 2. Wiersze Zuzanny Ginczanki, Stanisława Grochowiaka, Julii Fiedroczuk, Jerzego Harasymowicza, Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego. 3. Stanisław Lem, Maska. Fragmenty filmów: Maska, reż. Stephen Quay, Timothy Quay (2010) oraz Ex Machina, reż. Alex Garland (2014/15). 4. Andrea Lundgren, Fauna Północy (fragment). 5. William Golding, Władca much. 6. Zbigniew Mikołejko, Brzuch wielkiego miasta (wersja eseju z "Tygodnika Powszechnego"). 7. Wojciech Tochman, Mojżeszowy krzak. 8. Paweł Huelle, Dlaczego boją się „Ferdydurke”? oraz współczesny felieton prasowy. 9. Jasmila Žbanić, Grbavica (2006). 10. Wybrane wideoklipy z XX i XXI wieku. 11. Analiza i interpretacja spektaklu teatralnego (po wizycie w Teatrze Studio im. S.I. Witkiewicza). 12. Analiza i interpretacja dzieł malarskich, refleksja wokół pracy nauczyciela z młodzieżą w galerii sztuki (po Wizycie w Muzeum Andrzeja Struga). 13. Analiza wybranych reklam (komercyjnych i społecznych) prasowych, radiowych, telewizyjnych oraz internetowych z ostatnich lat. Zajęcia dr Anny Kujawskiej-Kot: Pracy z poszczególnymi tekstami towarzyszyć będą wybierane na bieżąco fragmenty tekstów historycznoliterackich, teoretycznoliterackich, krytycznoliterackich oraz metodycznych - poświęconych nauczaniu języka polskiego w nowoczesnej szkole (zob. "Literatura" w części "Podstawowe informacje o przedmiocie (niezależne od cyklu)". |
Uwagi
|
W cyklu 2026Z:
Brak uwag. |