Logopedyczna diagnoza i terapia dzieci i młodzieży z zaburzeniami mowy i języka 3007-L1S1MK2

WIEDZA, student:
- pogłębia wiedzę merytoryczną i metodologiczną na temat różnych zaburzeń rozwoju mowy

UMIEJĘTNOŚCI, student:
- potrafi samodzielnie stawiać hipotezy badawcze i je weryfikować poprzez dobór właściwych narzędzi badawczych
- potrafi samodzielnie opisywać, analizować objawy językowe i pozajęzykowe zaburzonego rozwoju mowy
- potrafi w sposób logiczny i uporządkowany przedstawić przebieg działań badawczych
- używa technik informacyjno-komunikacyjnych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE, student:
- rozumie konieczność rzetelnego prowadzenia badań
- kształtuje umiejętność współpracy z innymi specjalistami w celu przeprowadzenia rzetelnego procesu diagnozowania i tworzenia skutecznego procesu usprawniania
-poznaje prawne i etyczne uwarunkowania działalności naukowej i zawodowej w obrębie logopedii oraz reguły zarządzania zasadami własności intelektualnej

Obecność na zajęciach - dwie dopuszczalne nieobecności podlegające usprawiedliwieniu umożliwiającemu zaliczenie zajęć; uczestnictwo w zajęciach, realizacja zadań praktycznych, prezentacja wykonanych badań - analiza i interpretacja.

Dopuszczalne są 2 nieobecności w semestrze. Powyżej tej liczby (z wyłączeniem przypadków bezzwłocznie udokumentowanych, np. zwolnieniem lekarskim) – nie ma możliwości zaliczenia zajęć. Usprawiedliwione nadprogramowe nieobecności muszą zostać odrobione w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.

Niedopuszczalne jest korzystanie na przedmiocie z systemów SI podczas egzaminu pisemnego oraz innych form, w czasie których wiedza studenta podlega ocenie (np. kolokwium).

Podział punktów ECTS (6)
uczestniczenie w zajęciach 2 ECTS (60 h)
przygotowanie do zajęć: 3 ECTS (90 h)
przygotowanie do zaliczenia: 1 ECTS (30 h)

Czaplewska E., Milewski S. (red.), 2011, Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki, Gdańsk.
Emiluta – Rozya D., 2002, „Projekt „Badania mowy” Ireny Styczek jako pierwowzór logopedycznego postępowania diagnostycznego, Szkoła Specjalna nr 3.
Emiluta – Rozya D. (1994) „Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym” CMPP-P MEN 1994
Emiluta – Rozya D. (2008) „Modyfikacja zestawienia form zaburzeń mowy” H. Mierzejewskiej i D. Emiluty-Rozya [w:] Diagnoza i Terapia w Logopedii (red.) Porayski-Pomsta J., Elipsa, Warszawa
Emiluta – Rozya D. (1998) „Diagnoza logopedyczna dzieci z wadami wymowy” [w:] Wybrane problemy psychologicznej diagnozy zaburzeń rozwoju mowy (red.) Rola J., WSPS, Warszawa
Emiluta-Rozya D. (2013) "Całościowe badanie logopedyczne z materiałem obrazkowym". Wydawnictwo Akademii Padagogiki Specjalnej, Warszawa.
Fabiszewska-Jaruzelska F. (1991) „Etiologia zaburzeń w obrębie narządu żucia”. [w:] (red.) B. Rocławski „Opieka logopedyczna od poczęcia”. Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk
Gałkowski T. i Jastrzębowska G. (red.) (1999) „Logopedia. Pytania i odpowiedzi.” Podręcznik akademicki, Uniwersytet Opolski, Opole
Gałkowski T., Szeląg E., Jastrzębowska G., (red.), 2005, Podstawy neurologopedii, Opole.
Haman E. i wsp. Obrazkowy test słownikowy -Rozumienie, PTPiP, 2012
Kania J. (2001) „Szkice logopedyczne”, Polskie Towarzystwo Logopedyczne, Lublin
Krasowcz-Kupis G. (2004) „Rozwój świadomości językowej dziecka. Teoria i praktyka.” UMCS, Lublin
Paluch A., Drewniak-Wołosz E., Mikosza L. (2003) „Afa-Skala. Jak badać mowę dziecka afatycznego?”, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
Rocławski B. (1995) „ Słuch fonemowy i fonetyczny”. Teoria i praktyka. Glottispol. Gdańsk
Rocławski B. (red.) (1991) „Opieka logopedyczna od poczęcia”. Uniwersytet Gdański. Gdańsk
Smoczyńska M. i wsp. Test rozwoju językowego TRJ, IBE, 2015
Sołtys-Chmielowicz A. (2008) „Zaburzenia artykulacji. Teoria i praktyka.”, Impuls, Kraków
Styczek I. (1982), „Badanie i kształtowanie słuchu fonematycznego”. WSiP, Warszawa