Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi 3007-L1K2HB1
Podczas zajęć słuchacze zapoznają się z podstawowymi dokumentami oświatowymi dotyczącymi uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SPE). W trakcie kursu zostają omówione i poddane refleksjom wyzwania współczesnego pracownika pedagogicznego, m.in.: nauczyciela, psychologa, pedagoga, logopedy. Podstawowym celem zajęć jest poznanie wybranych dysfunkcji, zaburzeń rozwojowych oraz niepełnosprawności, a także wymiana doświadczeń dotyczących wykorzystywanych metod pracy i prowadzonych terapii.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty kształcenia
W zakresie wiedzy Student/Studentka zna i rozumie:
- wyzwania współczesnego pracownika pedagogicznego,
- podstawy prawne i dokumenty oświatowe dotyczące uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SPE).
W zakresie umiejętności Student/Studentka potrafi:
- wstępnie rozpoznać charakterystyczne zachowania, potrzeby i możliwości uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,
- sklasyfikować symptomy dysfunkcji i zaburzeń rozwojowych uczniów,
- zaplanować pracę dydaktyczną służącą rozwijaniu sfery emocjonalnej, społecznej i poznawczej (m.in. selekcjonować cele dydaktyczne i terapeutyczne, dobrać i dostosować odpowiednie formy, metody pracy, pomoce dydaktyczne).
W zakresie kompetencji społecznych Student/Studentka jest gotów/gotowa do:
- połączenia celów edukacyjnych i terapeutycznych wspomagających rozwój psychofizyczny ucznia,
- krytycznej refleksji na temat roli kształcenia kompetencji komunikacyjnych w całościowej edukacji uczniów z SPE
Symbol efektów uczenia się dla programu studiów: K_W01, K_W02, K_W05, K_W06, K_U01, K_U04, K_U07, K_K01, K_K04, K_K05, K_K07
Kryteria oceniania
Nakład pracy:
Udział w zajęciach: 30 godzin = 1 ECTS
Przygotowanie do zajęć (w tym czytanie wskazanej literatury): 30 godzin = 1 ECTS
Przygotowanie pracy zaliczeniowej: 30 godzin = 1 ECTS
Warunki zaliczenia:
1. Obecności na zajęciach konwersatoryjnych
a. osoba studiująca ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze;
b. jeśli osoba studiująca ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie otrzymuje zaliczenia z zajęć;
c. jeśli osoba studiująca chce usprawiedliwić nieobecności, musi w ciągu tygodnia udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim);
d. osoba studiująca ma obowiązek odrobić nadprogramowe usprawiedliwione nieobecności w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.
2. Aktywnego udziału w zajęciach (ocenie podlegają: treść wypowiedzi, rozwiązywanie zadań problemowych, udział w dyskusjach, obserwacje i ocena wiedzy merytorycznej, etyczność zachowania, umiejętność przekazywania informacji – również zwrotnych).
3. Wygłoszenia referatu (ocenie podlegają: wartość merytoryczna, forma i sposób przedstawienia, wartość dydaktyczna).
Zasady korzystania z narzędzi SI:
1. Jeśli osoba studiująca chce (na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych) skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi:
a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia,
b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji.
2. Osoba studiująca nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi.
3. Jeśli osoba studiująca wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji:
a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub
b. w sposób z nią nieuzgodniony,
osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14.
Podstawa:
1. Uchwała nr 170 Rady Dydaktycznej dla kierunków studiów: filologia bałtycka, filologia klasyczna i studia śródziemnomorskie, filologia polska, filologia polskiego języka migowego, kulturoznawstwo – wiedza o kulturze, logopedia ogólna i kliniczna, slawistyka, sztuka pisania, sztuki społeczne z dnia 27 lutego 2024 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Wydziale Polonistyki
2. Uchwała nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia
3. Uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wytycznych dotyczących standardów i procedur postępowania w przypadku przygotowywania prac zaliczeniowych i dyplomowych z naruszeniem prawa na Uniwersytecie Warszawskim.
Literatura
1. Publikacje naukowe:
- Balcerek H., O koncepcji kształcenia polonistycznego w klasach integracyjnych szkoły podstawowej [w:] Język a edukacja 5. Uczenie języka ojczystego w czasach ponowoczensych, (red.) Tabisz A., Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2017.
- Całek G. (red.), Dziecko w spektrum autyzmu. Aktualne badania i refleksje naukowe, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2024.
- Cieszyńska J., Możliwości edukacyjne dzieci z zaburzeniami komunikacji językowej, [w:] Język a Edukacja 1: Świadomość językowa, (red.) Nocoń J., Skowronek B., Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2012.
- Przybyla O., Kompetencje tekstotwórcze uczniów klas początkowych w świetle sensoryczno-motorycznego kształcenia dla mowy i języka, [w:] Twórczość w szkole. Rzeczywiste i możliwe aspekty zagadnienia, (red.) Myrdzik B., M. Karwatowska M., Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2011.
- Szwajda U., O mówieniu bez komunikowania, czyli dyskurs i interakcja w autyzmie. Charakterystyka trudności, „Socjolingwistyka” t. XXVIII, 2014.
- Wearmauth J., Reid G., Dysleksja. Teoria i praktyka, Gdańskie Wydawnictwo Pedagogiczne, 2006.
2.Dokumenty oświatowe:
- Edukacja włączająca, https://www.gov.pl/web/edukacja/edukacja-wlaczajaca (dostęp:07.07.2025).
- Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 17 listopada 2010 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz ośrodkach (Dz. U. z 2014 r. poz. 392).
- Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. poz. 1591).
- Uczniowie z SPE w systemie edukacji wedle nowych przepisów oświatowych, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa 2017.
3. Literatura uzupełniająca:
- Lemańska A., Model pracy z uczniem z autyzmem, static.scholaris.pl/resource-files/103/001/7.pdf, [dostęp: 19.05.2018r.]
- Balcerek H., Gra RPG w kształceniu kompetencji komunikacyjnych uczniów z ASD, ,,Kwartalnik Pedagogiczny”, T. 272, nr 2., Warszawa 2024.
- Grandin T., Panek R., Mózg autystyczny. Podróż w głąb niezwykłych umysłów, Copernicus Center Press Sp. z o.o., Kraków 2017.
- Mountstephen M., Jak wykryć zaburzenia rozwojowe u dzieci i co dalej? Praktyczne rozwiązania do pracy z dziećmi w domu i w szkole, Fraszka Edukacyjna, Warszawa 2011.
- Pisula E., Autyzm u dzieci. Diagnostyka, klasyfikacja, etiologia, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2001.
- Sadowska E., Zachowania komunikacyjne dzieci z autyzmem. Wpływ deficytów kompetencji komunikacyjnej na sposób porozumiewania się dzieci z autyzmem, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2020.
- Sundberg M.L., VB-MAPP. Ocena osiągania kamieni milowych rozwoju i planowanie terapii. Program do oceny umiejętności językowych i społecznych dzieci z autyzmem i innymi zaburzeniami rozwoju – Podręcznik, Scolaris, Warszawa 2015.
- Szymańska M. Między nauką o języku a rozwijaniem języka. Koncepcje kształcenia językowego na przełomie XX i XXI wieku, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2016.