Podstawy audiologii 3007-L1A3PI
Przedmiot wprowadza studentów w podstawowe zagadnienia z zakresu audiologii, ze szczególnym uwzględnieniem budowy i funkcjonowania narządu słuchu oraz układu równowagi, a także znaczenia prawidłowego odbioru bodźców słuchowych dla rozwoju mowy, języka i komunikacji. W ramach wykładów studenci poznają podstawowe wiadomości dotyczące anatomii i fizjologii narządu słuchu, dróg słuchowych oraz mechanizmów odbioru i przetwarzania bodźców akustycznych, a także funkcjonowania układu przedsionkowego.
Omawiane są rodzaje i przyczyny zaburzeń słuchu, w tym niedosłuchów przewodzeniowych, odbiorczych i mieszanych, oraz ich wpływ na rozwój poznawczy, emocjonalny, społeczny i komunikacyjny człowieka. Szczególną uwagę poświęca się konsekwencjom niedosłuchu w okresie rozwoju dziecka, w tym jego wpływowi na rozwój mowy i języka, jakość komunikacji oraz funkcjonowanie dziecka w środowisku rodzinnym, edukacyjnym i społecznym. Studenci poznają również podstawowe zagadnienia dotyczące wad słuchu u osób dorosłych i ich wpływu na codzienne funkcjonowanie oraz jakość życia.
W ramach przedmiotu przedstawiane są podstawowe metody oceny słuchu stosowane w diagnostyce audiologicznej, zarówno subiektywne, jak i obiektywne. Studenci zapoznają się z zasadami wykonywania i interpretacji podstawowych badań słuchu, m.in. audiometrii tonalnej i słownej, tympanometrii, otoemisji akustycznych oraz potencjałów wywołanych. Omawiane są także zasady wczesnego wykrywania zaburzeń słuchu, w tym znaczenie badań przesiewowych słuchu u noworodków i dzieci.
Studenci poznają podstawowe zasady postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w przypadku zaburzeń słuchu oraz charakterystykę wybranych metod poprawy funkcji słuchowych, w szczególności aparatów słuchowych i implantów słuchowych. Przedstawione zostają również podstawowe zasady rehabilitacji słuchu i komunikacji osób z wadą słuchu oraz znaczenie współpracy interdyscyplinarnej w procesie diagnozy i terapii.
Istotnym elementem przedmiotu jest wskazanie związku pomiędzy funkcjonowaniem narządu słuchu a rozwojem i przebiegiem procesów komunikacyjnych oraz roli audiologii w pracy logopedy. Studenci zdobywają wiedzę umożliwiającą rozpoznawanie sytuacji, w których zaburzenia słuchu mogą stanowić przyczynę lub czynnik współwystępujący z trudnościami w rozwoju mowy i języka, a także poznają znaczenie wyników badań audiologicznych dla planowania i prowadzenia postępowania logopedycznego. Przedmiot przygotowuje studentów do świadomej współpracy z lekarzem audiologiem, otolaryngologiem, protetykiem słuchu oraz innymi specjalistami uczestniczącymi w diagnozie i terapii osób z zaburzeniami słuchu.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty uczenia się
Student/studentka zna i rozumie:
w zaawansowanym stopniu budowę i czynności organizmu pozwalające na zrozumienie procesów fizjologicznych i patologicznych zachodzących w narządach: głosu, mowy (w tym układu nerwowego) i słuchu w różnych okresach życia człowieka;
w zaawansowanym stopniu wybrane zagadnienia patofizjologii narządów głosu, mowy (w tym układu nerwowego) i słuchu z uwzględnieniem aspektów rozwojowych oraz wybranych rodzajów chorób i zaburzeń ważnych z punktu widzenia logopedii
w zaawansowanym stopniu budowę i funkcję narządu mowy, głosu i słuchu; układów: oddechowego, fonacyjnego, artykulacyjnego
W zaawansowanym stopniu budowę i czynności organizmu w zakresie narządu słuchu; ma wiedzę na temat diagnostyki i leczenia niedosłuchu przewodzeniowego i odbiorczego, a także jego wpływu na funkcję mowy i komunikację
W zaawansowanym stopniu zagadnienia anatomii i fizjologii narządu słuchu, typologię zaburzeń słuchu; ma wiedzę na temat przyczyn uszkodzeń słuchu, zna podstawowe schorzenia narządu słuchu; orientuje się w zakresie objawów i przyczyn wybranych zaburzeń zachodzących w narządach głosu, mowy i słuchu
Student/studentka potrafi:
wykorzystać zdobytą wiedzę dotyczącą zaburzeń i opóźnień w rozwoju systemu językowego i mowy, w szczególności zaburzonego rozwoju mowy (dyslalia) i opóźnionego rozwoju mowy, także zaburzeń czytania i pisania, wykorzystywać w planowaniu i organizacji procesu diagnozy i terapii logopedycznej; nieustannie rozwijać swoją wiedzę i kompetencje w tych zakresach;
wykorzystać już zdobytą wiedzę teoretyczną z dziedziny nauk medycznych i nauk o zdrowiu w diagnozowaniu zaburzeń mowy i języka, planowaniu terapii osób z zaburzeniami mowy i języka, a także w podejmowaniu działań profilaktycznych;
stale rozwijać swoją wiedzę w zakresie nauk medycznych i nauk o zdrowiu i dzięki temu skutecznie komunikować się ze specjalistami z różnych dziedzin.
Wykorzystywać wiedzę na temat anatomii i fizjologii narządu słuchu, typologii zaburzeń słuchu, przyczyn i rodzajów uszkodzeń słuchu do planowania i prowadzenia diagnozy i terapii logopedycznej
Student/studentka jest gotów/gotowa:
świadomego postrzegania złożoności anatomii i fizjologii człowieka, w tym złożoności zjawiska głosu, mowy i słuchu; krytycznej oceny własnej wiedzy w tym zakresie i dostrzegania zarówno jej bogactwa w porównaniu z przedstawicielami innych dziedzin humanistyki, jak i własnych ograniczeń w tym zakresie; dzięki temu potrafi skutecznie współpracować ze specjalistami zajmującymi się tymi zagadnieniami;
Nawiązywania empatycznego kontaktu z pacjentem, przybierania pozytywnej postawy w stosunku do osób przewlekle chorych; dostrzega kontekst emocjonalno-społeczny pacjenta i jego rodziny.
Kryteria oceniania
Ćwiczenia: obecności, maksymalnie 2h nieobecności, do zaliczenia po uzgodnieniu z osobą prowadząca dany blok zajęć; zaliczenie ćwiczeń stanowi podstawę dopuszczenia do egzaminu pisemnego; nie ma możliwości zaliczenia ćwiczeń w przypadku braku obecności na więcej niż dwóch blokach zajęć
egzamin pisemny - czas trwania zaliczenia: 30 minut, test 30 pytań, ocenianie pytań- każde pytanie oceniane w skali od 0 lub1 punkt, 0 punktów dla nieprawidłowej odpowiedzi, 1 punkt- prawidłowa odpowiedź;
Egzamin: maksymalna liczba punktów - 30; min. 16 punktów wymagane do zaliczenia
Literatura
„Audiologia Kliniczna” red. Mariola Śliwińska- Kowalska, Mediton Łódź, wyd. dowolne;
„Otolaryngologia Kliniczna” red. Kazimierz Niemczyk, Dariusz Jurkiewicz, Jacek Składzień,
Czesław Stankiewicz, Witold Szyfter; Medipage, Warszawa, wyd. dowolne, Tom 2
„Surdologopedia. Teoria i praktyka’” red. Ewa Muzyka-Furtak, Gańsk, wyd. dowolne
Uwagi
|
W cyklu 2025Z:
Imię i nazwisko koordynatora przedmiotu |
W cyklu 2026Z:
Imię i nazwisko koordynatora przedmiotu Ćwiczenia odbywają się w pracowniach Ośrodka Implantów Słuchowych (Pracownia Surdologopedyczna, Pracownia Implantów Słuchowych) oraz w pracowniach badań słuchu i równowagi. Studenci zaznajamiają się z funkcjonowaniem sprzętów do badań, kontroli implantów słuchowych, etc., wykonują zadane ćwiczenia, niejednokrotnie uczestniczą w badaniach pacjentów. Z tych względów ćwiczenia te MUSZĄ odbywać się w Pracowniach klinicznych, a nie na salach seminaryjnych; takie rozplanowanie ćwiczeń wymaga podziału na jak najmniejsze grupy studenckie (maksymalnie 8 osób). Wykłady odbywają się on-line oraz stacjonarnie, poszczególne daty dla danej formy wykładów będą uzgodnione z wykładowcami |