Zaburzenia mowy i języka 3007-L1A2ZA
Celem zajęć jest zapoznanie studenta z tematyką szeroko pojmowanych zaburzeń mowy. Oprócz wprowadzenia do dyslalii czy opóźnionego rozwoju mowy, omówione zostaną także te zaburzenia, które nie stanowią przedmiotu odrębnych zajęć na studiach I stopnia (są natomiast objęte programem studiów II stopnia): afazja, dyzartria, zaburzenia mowy u dzieci z wadą rozszczepową, niepłynność mówienia, zaburzenia mowy w autyzmie. Podczas zajęć student pozna również podstawy diagnozy i terapii logopedycznej poszczególnych typów zaburzeń mowy, a także do aktywnego odbywania praktyk logopedycznych.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty kształcenia
WIEDZA
Student:
- ma podstawową uporządkowaną wiedzę dotyczącą zaburzeń i opóźnień w rozwoju systemu językowego i mowy, zna podstawowe klasyfikacje zaburzeń mowy i opóźnień jej rozwoju.
- ma podstawową uporządkowaną wiedzę o zaburzeniach mowy tj.: afazja, dyzartria, niedokształcenie mowy – uwarunkowane: niedosłuchem, anatomicznym uszkodzeniem i/lub mózgową dysfunkcją, niepełnosprawnością intelektualną, spektrum autyzmu.
- zna podstawową terminologię logopedyczną, ma wiedzę o
jej pochodzeniu, uwarunkowaniach historycznych oraz metodologicznych.
- zna wyzwania stojące przed logopedami we współczesnym świecie, m.in: konieczność ciągłego doskonalenia umiejętności i uczenia się nowych technologii oraz metod terapeutycznych, potrzeba przystosowywania
terapii logopedycznej do specyficznych potrzeb pacjentów.
UMIEJĘTNOŚCI
Student
- umie komunikować się z otoczeniem z użyciem specjalistycznej terminologii (w tym ze specjalistami z innych dziedzin): w sposób zrozumiały dla odbiorcy przekazywać informacje na temat , objawów zaburzeń mowy i języka oraz ich diagnozy i terapii logopedycznej,
- umie przedstawiać i oceniać różne opinie i stanowiska oraz dyskutować o sprawach związanych z diagnozą, terapią i wspieraniem osób z zaburzeniami mowy i języka.
- umie systematycznie pogłębiać wiedzę na temat rozwoju komunikacji ustnej, pisanej oraz wspomagającej i alternatywnej
KOMPETENCJE
Student:
- nabywa kompetencji koniecznych do odpowiedzialnego pełnienia roli zawodowej logopedy i współpracy w zespole terapeutycznym.
Kryteria oceniania
- obecność na zajęciach (dopuszczalne są dwie nieobecności). Powyżej tej liczby (z wyłączeniem przypadków bezzwłocznie udokumentowanych, np. zwolnieniem lekarskim) – nie ma możliwości zaliczenia zajęć. Usprawiedliwione nadprogramowe nieobecności muszą zostać odrobione w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.
- aktywne uczestnictwo w zajęciach i bieżące przygotowywanie się do zajęć, w tym przygotowanie w grupach prezentacji na temat diagnozy i terapii wskazanego zaburzenia mowy
- pisemne zaliczenie na ocenę (test wyboru, próg 60%)
Niedopuszczalne jest korzystanie na przedmiocie z systemów SI podczas egzaminu pisemnego oraz innych form, w czasie których wiedza studenta podlega ocenie (np. kolokwium).
Podział punktów ECTS (3)
uczestniczenie w zajęciach 1 ECTS (30 h)
przygotowanie do zajęć: 1 ECTS (30 h)
przygotowanie do zaliczenia: 1 ECTS (30 h)
Literatura
Literatura obowiązkowa:
Czaplewska E., Milewski S. (red.) 2012, Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki. Sopot: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Domagała A., Mirecka U. (red.) 2018, Metody terapii logopedycznej. Gdańsk: Harmonia Universalis.
Grabias S., Kurkowski M. (red.) 2014, Logopedia. Teoria zaburzeń mowy. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.), 2015, Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Podręcznik akademicki. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Jauer-Niworowska O., Emiluta-Rozya E. (red.), 2021, Logopedyczne i psychologiczne aspekty diagnozowania zaburzeń mowy, Warszawa: Wydawnictwo APS.
Porayski-Pomsta J. (red.), 2008, Diagnoza i terapia w logopedii, Warszawa: Wydawnictwo Elipsa.
Literatura uzupełniająca:
Wskazana przez prowadzącego w zależności od wybranego zaburzenia mowy.