Podstawowe zagadnienia dwujęzyczności 3007-G1A3PO
Na zajęciach zostaną przedstawione następujące zagadnienia:
− dwujęzyczność (wielojęzyczność), rodzaje dwujęzyczności;
− akwizycja języków;
− język polski jako język obcy, drugi i odziedziczony;
− wpływ dwujęzyczności na sposoby uczenia się (przyswajania i rozwijania poszczególnych sprawności językowych) oraz rozwój poznawczy człowieka;
− transfer międzyjęzykowy oraz mieszanie, przełączanie języków, interjęzyk;
− język polski poza granicami kraju (język polonijny).
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Efekty kształcenia
Student zna i rozumie:
- podstawowe pojęcia z zakresu dwu- i wielojęzyczności oraz akwizycji języka
- sposoby uczenia się w warunkach dwu- i wielojęzyczności
- podstawowe zagadnienia związane z badaniami języka polonijnego
Student potrafi:
- pracować z uczniami wielojęzycznymi
- uwzględniać potrzeby uczniów, dla których język polski jest językiem obcym, drugim lub odziedziczonym
- szukać źródeł wiedzy, pracować samodzielnie i współpracować w grupie
Student jest gotów do:
- odpowiedzialnego wykorzystywania umiejętności zawodowych
- samokształcenia i zasięgania rady
Kryteria oceniania
Ocena końcowa obejmuje ocenę aktywności i przygotowania do zajęć (40%) i zaliczenia pisemnego (praca pisemna/projekt) (60%).
Podział punktów ECTS (3):
1 ECTS / 30 godz. – udział w zajęciach
1 ECTS / 30 godz. – przygotowanie do zajęć
1 ECTS / 30 godz. – przygotowanie do zaliczenia
Nieobecności:
1. Student ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze.
2. Jeśli student ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie otrzymuje zaliczenia z zajęć.
3. Jeśli student chce usprawiedliwić nieobecności, musi w ciągu tygodnia udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim).
4. Student ma obowiązek odrobić nadprogramowe usprawiedliwione nieobecności w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.
Podstawa: Regulamin studiów na Uniwersytecie Warszawskim: pkt. 17 par. 2, pkt. 5 par. 17, par. 33.
Wykorzystanie SI:
1. Jeśli student chce (na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych) skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi:
a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia,
b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji.
2. Student nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi.
3. Jeśli student wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji:
a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub
b. w sposób z nią nieuzgodniony,
osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14.
Podstawa: Uchwała nr 170 Rady Dydaktycznej z dnia 27 lutego 2024 r.; Uchwała nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 r.;
Uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r.
Literatura
J. Berko Gleason (red.), 2005, Psycholingwistyka, Gdańsk.
M. Błasiak-Tytuła, 2019, Mowa dzieci dwujęzycznych. Norma i zaburzenia, Kraków.
R. Dębski, 2009, Dwujęzyczność angielsko-polska w Australii, Kraków, s. 21-88.
S. Dubisz, 2012, Język – Historia – Kultura (wykłady, rozprawy, rozważania), t. III, Warszawa, s. 193-246.
S. Dubisz (red.), 1997, Język polski poza granicami kraju, Opole.
B. Janowska, J. Porayski-Pomsta (red.), 1997, Język polski w kraju i za granicą, Warszawa, t. I-II.
I. Kurcz, 2005, Psychologia języka i komunikacji, Warszawa.
I. Kurcz (red.), 2006, Psychologiczne aspekty dwujęzyczności, Gdańsk.
Lipińska E., 2003, Język ojczysty, język obcy, język drugi. Wstęp do badań dwujęzyczności, Kraków.
W. Miodunka, 2003, Bilingwizm polsko-portugalski w Brazylii. W stronę lingwistyki humanistycznej, Kraków, s. 158-222.
M. Rocłowska-Daniluk, 2020, Dwujęzyczność i wychowanie dwujęzyczne z perspektywy lingwistyki i logopedii, Gdańsk.
Wybrane artykuły.