Warsztat choreograficzny 3002-2K1CH-APS3

Zajęcia mają na celu wyposażenie osób studiujących w wiedzę o historii kształtowania się
dominujących w Europie nurtów tańca scenicznego (uzupełniająco opatrzoną podstawowymi
informacjami na temat innych form), jak również wsparcie osób studiujących w
rozpoznawaniu obecności tańca i choreografii na scenie i w życiu codziennym oraz w
opisywaniu i klasyfikowaniu obserwowanych zjawisk. Osoby studiujące otrzymają podczas
zajęć zestaw narzędzi do budowania samodzielnej refleksji na temat obserwowanych zjawisk
z obszaru tańca i choreografii (z uwzględnieniem istniejących ustaleń i propozycji
choreologicznych), zostaną uwrażliwione na istotność ciała jako materii i podmiotu działania,
a także wzmocnione w umiejętności prezentacji materiału teoretycznego w sposób adekwatny
do jego charakteru i do potrzeb publiczności.
Wśród poruszanych zagadnień znajdą się: funkcje tańca jako możliwe kryteria klasyfikacyjne,
języki opisu tańca; relacje między tańcem a choreografią, relacje między zjawiskami w
funkcji artystycznej a ich formami obserwowalnymi na scenie codzienności; zarys historii
dominujących w Europie form tańca scenicznego (form baletowych, formy teatru tańca, nurtu
choreografii eksperymentalnej); wybrane pogranicza form scenicznych dominujących, fuzje,
rozmycie gatunkowe, wybrane formy sceniczne niedominujące; percepcja tańca i
choreografii, kanały komunikacji; zarys historii badań nad tańcem w Polsce; podejścia
badawcze: paradygmat choreocentryczny a ikonocentryczny, koncepcja policentryczności
mapy tańca a koncepcja x-centryczności, propozycja równoległych historii tańca a propozycja
ewolucjonistyczna, badanie tańca i choreografii z perspektywy kulturoznawstwa a z
perspektywy badań sztuki, ujęcie tańca i choreografii jako kodów kulturowych a ujęcie
uniwersalizujące.
Cel zajęć:
 Wyposażenie osób studiujących w wiedzę o historii kształtowania się dominujących w
Europie nurtów tańca scenicznego (balet, teatr tańca, choreografia eksperymentalna),
uzupełniająco opatrzoną podstawowymi informacjami na temat innych nurtów.

 Wsparcie osób studiujących w umiejętności rozpoznawania obecności tańca i
choreografii w działaniach artystycznych i na scenie codzienności oraz klasyfikowania
obserwowanych zjawisk z obszaru tańca i choreografii.
 Wsparcie osób studiujących w umiejętności opisywania obserwowanych zjawisk z
obszaru tańca i choreografii w różnych ich formach i funkcjach.
 Wsparcie osób studiujących w umiejętności budowania samodzielnej refleksji na
temat obserwowanych zjawisk z obszaru tańca i choreografii z uwzględnieniem
istniejących ustaleń i propozycji choreologicznych.
 Uwrażliwienie osób studiujących na istotność ciała jako materii i podmiotu działania.
 Wzmocnienie osób studiujących w umiejętności przemyślanego doboru oraz
swobodnego konstruowania standardowych i niestandardowych form prezentacji
materiału teoretycznego adekwatnych do jego charakteru, a także wsparcie
umiejętności projektowania doświadczeń publiczności tego rodzaju wystąpień.

Zagadnienia:
 funkcje tańca jako możliwe kryteria klasyfikacyjne
 języki opisu tańca
 relacje między tańcem a choreografią, relacje między zjawiskami w funkcji
artystycznej a ich formami obserwowalnymi w życiu codziennym
 zarys historii dominujących w Europie form tańca scenicznego: form baletowych,
formy teatru tańca, nurtu choreografii eksperymentalnej
 wybrane pogranicza form scenicznych dominujących, fuzje, rozmycie gatunkowe,
wybrane formy sceniczne niedominujące
 percepcja tańca i choreografii, kanały komunikacji
 zarys historii badań nad tańcem w Polsce
 podejścia badawcze: paradygmat choreocentryczny a ikonocentryczny, koncepcja
policentryczności mapy tańca a koncepcja x-centryczności, propozycja równoległych
historii tańca a propozycja ewolucjonistyczna, badanie tańca i choreografii z
perspektywy kulturoznawstwa a z perspektywy badań sztuki, ujęcie tańca i
choreografii jako kodów kulturowych a ujęcie uniwersalizujące

Tryb pracy:
 Podczas pierwszych 6 spotkań dominować będzie tryb opowieści osoby prowadzącej,
miejscami z zaproszeniem osób studiujących do konwersacji. Dalszych 8 spotkań
opartych będzie o pracę własną osób studiujących, polegającą na (1) przygotowaniu
na zajęcia lektury choreologicznej (wybranej w uzgodnieniu z prowadzącą – zależnie
od liczebności grupy na pierwszych zajęciach zostaną ustalone możliwości: solo lub w
duetach), (2) przedstawieniu jej w 20–25-minutowej formie (wybranej wg własnych
preferencji z następujących: prezentacja, referat, performans o autorskim charakterze;
z towarzyszeniem materiałów wizualnych lub bez) i (3) zainicjowania dyskusji
grupowej. Na ostatnich zajęciach odbędą się indywidualne 5-minutowe prezentacje

„Choreologia: moje naj” oparte na doświadczeniach całego semestru (zob. sekcja
„metody i kryteria oceniania”).
 Każde zajęcia będą rozpoczynać się i kończyć ok. 10-minutowym tzw. skanem –
autorską metodą prowadzącej, mającą na celu wprowadzenie ciał osób studiujących w
tryb zajęć i wyprowadzenie z niego. Każdy skan, prowadzony głosowo, będzie
polegać na skierowaniu uwagi ku własnemu ciału przez każdą osobę studiującą i
wyczuciu jego stanu, oraz na wyregulowaniu napięć i wyostrzeniu koncentracji.
Podczas skanu prowadząca będzie proponować proste działania ruchowe,
niewymagające żadnego przygotowania czy specjalnej odzieży, z alternatywnymi
wariantami zapewniającymi dostępność dla wszystkich rodzajów ciał znajdujących się
w sali. W ten sposób zanurzanie się w myślenie i rozmawianie o cudzych ciałach w
ruchu będzie klamrowo ujęte w skomunikowanie się z ciałem własnym; dzięki temu
refleksja teoretyczna będzie wyrastać z materii praktycznej.
 Dokładny harmonogram zajęć zostanie przedstawiony na drugich zajęciach.