Płeć i seksualność w perspektywie kultury wizualnej 3000-PISB2-S2-IK
Zajęcia proponują perspektywę badania kultury wizualnej – opierającej się na wytworach wizualnych (artystycznych i nieartystycznych) i praktykach nie/widzenia. W tym ujęciu tożsamość współczesnego podmiotu – podmiotu kultury po/nowoczesnej jako kultury wizualnej – jest foto-tożsamością, również w tym jej podstawowym wymiarze, jakim jest płeć i seksualność.
Na tym etapie głównym przedmiotem zajęć jest wspólny namysł nad powstającymi pracami magisterskimi. Z jednej strony będzie on obejmował kwestie warsztatowe, związane ze strukturą, stylem i aparatem poszczególnych części i planowanej całości; z drugiej dyskusję o analizowanym w pracach materiale i ich kontekstach teoretycznych – proponowanych przez osoby uczestniczące w seminarium i przez prowadzącą.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Ogólnie: seminaria magisterskie | W cyklu 2026: seminaria magisterskie obowiązkowe |
Tryb prowadzenia
Efekty kształcenia
Po zaliczeniu zajęć osoba uczestnicząca w nich:
(1) w zakresie wiedzy
– zna i rozumie swoistość badań kultury w perspektywie kultury wizualnej i jej rozległe związki z innymi naukami humanistycznymi i społecznymi, także w perspektywie historycznej;
– zna i rozumie w stopniu pogłębionym metodologie nauk o kulturze, zwłaszcza w wymiarze badania kultury wizualnej, i powiązane z nimi metody badawcze oraz zasady etyczne;
– zna i rozumie zasady prawa autorskiego i ochrony własności intelektualnej oraz ich implikacje praktyczne;
– rozumie związki pomiędzy badaniami w perspektywie kultury wizualnej i w perspektywie gender;
(2) w zakresie umiejętności
– potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę, by samodzielnie wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować, integrować informacje z różnorodnych źródeł (również za pomocą zaawansowanych technik informacyjno-komunikacyjnych);
– potrafi wykorzystywać je w samodzielnych projektach badawczych oraz właściwie i twórczo prezentować ich wyniki;
– potrafi wykorzystywać metodologię badawczą oraz narzędzia (także cyfrowe) nauk humanistycznych oraz prezentować i syntetyzować uzyskane tymi metodami dane;
– potrafi przygotować rozprawę naukową, samodzielnie formułując problem badawczy, dobierając źródła i literaturę naukową oraz odpowiednią metodologię; poprawnie w mowie i na piśmie formułować wypowiedzi i sądy;
– potrafi zabierać głos w dyskusji wobec różnorodnych odbiorców, mówiąc zrozumiale i poprawnie; samodzielnie poprowadzić debatę naukową lub dyskusję publiczną;
(3) w zakresie kompetencji społecznych
– jest gotowa do przyjęcia postawy szacunku i badawczej ciekawości wobec różnorodnych zjawisk kultury, w tym używania zdobytej wiedzy do rozwiązywania zaobserwowanych problemów oraz zasięgania opinii osób eksperckich;
– jest gotowa do dążenia do upowszechniania oraz do dostrzegania wagi refleksji kulturoznawczej dla życia społecznego i dostrzegania konieczności jej rozwoju;
– jest gotowa do zaangażowania w dialog społeczny i międzykulturowy ze zrozumieniem i empatią.
Kryteria oceniania
Warunki zaliczenia:
– uczestnictwo w zajęciach: osoba studiująca ma prawo do dwóch nieobecności w semestrze. Kolejne wymagają zaliczenia w postaci pisemnej. Opuszczenie ponad 1/3 zajęć skutkuje niezaliczeniem;
– prezentacja fragmentu pracy lub kontekstów do niej – co najmniej raz w semestrze;
– napisanie pracy magisterskiej.
Sposób wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji (AI) w pracach dyplomowych, pisemnych pracach zaliczeniowych i prezentacjach określają zapisy § 3 i 4 Uchwały nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia. Zasady możliwego wykorzystania narzędzi AI zostaną omówione na zajęciach.
Praktyki zawodowe
nd.
Literatura
Ostateczny zestaw lektur będzie zależał od przygotowania i zainteresowań osób uczestniczących w zajęciach. Lektury obejmują zarówno teksty analizowane na zajęciach, jak i wprowadzające w badania własne.
Wszystkie materiały będą udostępniane w postaci cyfrowej w Google Classroom.