Monastycyzm od późnej starożytności do późnego średniowiecza 2900-MK1-MONS
Zajęcia poświęcone są różnym aspektom funkcjonowania grup prowadzących życie religijne w chrześcijaństwie łacińskim. Zakres chronologiczny zajęć obejmuje okres od późnej starożytności do późniejszego średniowiecza. Zajęcia mają układ chronologiczno-problemowy. Obejmują zatem początki monastycyzmu i życia wspólnego kleru, rozwój ruchu na Zachodzie, funkcjonowanie w epoce karolińskiej i ottońskiej, ruchy reformy monastycznej, wreszcie problem kanonikatu regularnego oraz powstania zakonów mendykanckich. Uczestnicy zajęć zapoznają się z jednej strony z wewnętrznym funkcjonowaniem wspólnot – tak ideami, jakie im przyświecały, jak i praktyce życia – z drugiej zaś z ich relacjami z otoczeniem, w tym z innymi instytucjami kościelnymi (biskupi, papiestwo itp.) i osobami świeckimi (tu kwestia fundacji, patronatu czy przywilejów). W tym celu wykorzystane zostaną rozmaite rodzaje źródeł związanymi z tytułowym zjawiskiem takie jak hagiografia, teksty normatywne, formularze, dokumenty, nekrologi czy teksty polemiczne, co pozwoli uczestnikom lepiej poznać specyfikę pracy z materiałem dotyczącym funkcjonowania wspólnot religijnych w omawianym okresie. Zajęcia pozwolą lepiej zrozumieć przemiany średniowiecznego monastycyzmu (w szerokim sensie tego słowa), a więc zjawiska mającego w omawianym okresie kluczowe znaczenie nie tylko dla życia religijnego, kultury czy piśmienności, ale także istotnego z punktu widzenia przemian gospodarczych, społecznych i politycznych Europy tego czasu.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
Po skończonym kursie jego uczestnicy będą potrafili wskazać główne hipotezy dotyczące narodzin i rozwoju ruchu monastycznego we wczesnym i pełnym średniowieczu, a także najważniejsze źródła o nim opowiadające. Będą rozpoznawać różnorodne formy religijnego życia wspólnego w średniowieczu oraz zjawiska, które o tej różnorodności zaważyły. Studenci będą potrafili wskazać elementy religijności średniowiecznej i szerzej historii społecznej średniowiecza, na które monastycyzm wywarł wpływ. rozwoju gatunku hagiograficznego i cechy charakterystyczne dla twórczości danej epoki. Zostaną też przygotowani do krytycznej analizy różnego rodzaju źródeł historycznych charakterystycznych dla epoki średniowiecznej i związanych z omawianym zjawiskiem.
Kryteria oceniania
O ocenie końcowej decyduje aktywny i kompetentny udział w analizie tekstów oraz dyskusji na zajęciach, z wykorzystaniem wiedzy zdobytej na podstawie lektury wskazanych opracowań i źródeł.