Historia nowożytna XVI-XVIII w. 2900-MK1-HNOW-KL
Wykład z historii nowożytnej XVI – XVIII w. ma charakter wykładu „epokowego”. W jego trakcie zostaną poruszone zagadnienia podstawowe dla zrozumienia epoki, tak z zakresu historii politycznej, społecznej, gospodarczej, jak i kulturowej.
Przedmiot ogólnouniwersytecki/z grupy Doskonalenie kompetencji badacza epok i dziedzin historycznych
Bilans pracy studenta: 2 ECTS (30 godz. w kontakcie, 10 godz. bieżąca lektura, 20 godz. przygotowanie do zaliczenia)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty uczenia się
Po zakończeniu cyklu wykładów student:
• Zna faktografię z treści omawianych na wykładzie. Potrafi umieścić omawiane zagadnienia na osi czasu i mapie geograficzno - historycznej.
• Zna najważniejsze procesy historyczne, które wystąpiły w omawianym okresie i ich cechy charakterystyczne.
• Potrafi wskazać ciągi przyczynowo – skutkowe omawianych zdarzeń.
• Zna terminologię wykorzystywaną do opisu wybranych aspektów dziejów od XVI do XVIII w. i potrafi się nią posługiwać.
• Przedstawia w ujęciu chronologiczno – problemowym rozwój form działania, zakres kompetencji i przeobrażenia najważniejszych europejskich i polskich instytucji ustrojowych, uwzględniając uwarunkowania polityczne, społeczne, ekonomiczne i kulturowe.
Potrafi scharakteryzować panowania najważniejszych władców epoki i je porównać.
Odniesienia do kierunkowych efektów uczenia dla kierunku Historia II st.: K W01, K W02, K W03, K W04, K W07, K U01
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia jest obecność. Podstawą oceny jest praca pisemna. Dopuszczalna liczba nieobecności: 1 bez zaliczenia, max 3. 2 i 3 nieobecność do zaliczenia na dyżurze. Formą pisemną zaliczenia przedmiotu jest krótki sprawdzian przeprowadzany na ostatnim wykładzie. Ma on formę wypowiedzi pisemnej na pytanie/zagadnienie o charakterze otwartym. na temat odwołujący się do treści wykładu lecz wymagających także sformułowania samodzielnej opinii na zadany temat. Oceniane są: konstrukcja wypowiedzi, znajomość faktografii, poprawność używanej terminologii, sposób dowodzenia tez.
W trakcie sprawdzianu można posługiwać się notatkami wykonanymi na papierze lub wydrukowanymi z komputera. Korzystanie z urządzeń elektronicznych może skutkować przerwaniem zaliczenia i oceną negatywną.
Literatura
Zob. sylabus dla grupy zajęciowej