Podstawy metodologii historii 2900-LZ-PMH
Celem zajęć jest zapoznanie studentów z zagadnieniami dotyczącymi:
1. formułowanych w mijających dekadach przez historyków, teoretyków historii, a także filozofów koncepcji:
– możliwości poznania historycznego;
– istoty tworzonej przez historyka opowieści o przeszłości;
2. relacji między współczesnymi nurtami w filozofii a refleksją historyków;
3. relacji nauki historycznej XX i XXI i innych dyscyplin naukowych (geografia, ekonomia, kulturoznawstwo, językoznawstwo, socjologia i in.);
4. obszarów badawczego zainteresowania historyków w XX–XXI w.;
5. przedmiotu (przedmiotów) refleksji historyków XX–XXI w.;
6. oddziaływania doświadczeń, szczególnie XX w., na kształt zainteresowań badawczych współczesnych historyków.
Zajęcia odbywają się w trybie e-learningowym + dwa spotkania w sali.
Bilans pracy studenta: 2 ECTS (30 godz. kontaktowych, 15 godz. bieżąca lektura na zajęcia, 15 godz. przygotowanie do zaliczenia)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty uczenia się
Po zakończeniu zajęć student:
– potrafi prawidłowo posługiwać się pojęciami: metodologia historii, historiografia, mit historiograficzny, historiografia klasyczna, historiografia nieklasyczna, historia socjologizująca, historia kulturowa, historia strukturalna, historia totalna, historia globalna, „historia przeplątana” (entangled history), „wielka narracja” (grand narrative), makrohistoria, mikrohistoria, materializm historyczny, metodologia marksistowska, marksizm sowiecki, modernizm, postmodernizm, metahistoria, perspektywa postkolonialna, narratywizm, historia narracyjna, historia organizacyjna, psychohistoria, gender, perspektywa konstruktywistyczna, paradygmat, relatywizm, semiotyka;
– rozumie przyczyny narodzin na przełomie XIX i XX w. dyskusji nad istotą poznania historycznego i zna kluczowe dla nauki historycznej XX–XXI w. ujęcia zagadnienia prawdy;
– zna istotne nurty myśli historycznej XX–XXI w.;
– wskazuje nowe obszary badań nad przeszłością i narzędzia ich prowadzenia;
– potrafi objaśnić związek między nowymi ujęciami metodologicznymi w nauce historycznej i przemianami zachodzącymi w naukach humanistycznych i społecznych;
– dostrzega wpływ rzeczywistości politycznej, społecznej, ekonomicznej na kształt refleksji historycznej.
Odniesienia do efektów kierunkowych: K_W04, K_W08, K_W13, K_W14, K_U05, K_K02
Kryteria oceniania
Oceniane jest opanowanie terminologii specjalistycznej oraz rozumienie wskazanych pojęć. Podstawą do wystawienia oceny jest zaliczenie testu pisemnego.
Warunkiem zaliczenia zajęć jest obecność. Szczegółowe kryteria zaliczenia określone są w sylabusach grup zajęciowych.
Literatura
– Burke P., Historia i teoria społeczna, Warszawa-Kraków 2000.
– Burke P., Historia kulturowa. Wprowadzenie, tłum. J. Hunia, Kraków 2012
− Domańska E., Historie niekonwencjonalne, Poznań 2006.
– Iggers G.G., Historiografia XX wieku. Przegląd kierunków badawczych, tłum. A. Gadzała, Warszawa 2010.
− Topolski J., Teoretyczne problemy wiedzy historycznej. Antologia tekstów, Poznań 2016.
− Werner W., Wprowadzenie do historii. Warszawa 2012.