Zajęcia „Miasto w transformacji: architektura i urbanistyka Warszawy w latach 1795-1914” skierowane są do studentów zainteresowanych historią miasta, historią architektury oraz przemianami urbanistycznymi Warszawy w XIX i na początku XX wieku. Przedmiot adresowany jest do osób studiujących historię oraz kierunki pokrewne, a jego formuła konwersatoryjno-warsztatowa nie wymaga wcześniejszego przygotowania specjalistycznego z zakresu historii architektury.
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z kluczowymi procesami kształtującymi przestrzeń architektoniczną i urbanistyczną Warszawy w okresie zaborów, ze szczególnym uwzględnieniem relacji pomiędzy zmianami politycznymi, społecznymi i gospodarczymi a formą i funkcją miasta. Zajęcia umożliwiają zrozumienie specyfiki rozwoju Warszawy w „długim XIX wieku” oraz roli, jaką architektura i urbanistyka odgrywały w kształtowaniu codziennego doświadczenia jej mieszkańców.
Zakres tematyczny zajęć obejmuje zagadnienia związane z organizacją administracyjną miasta, rozwojem infrastruktury i urządzeń komunalnych, przemianami zabudowy mieszkaniowej i przemysłowej, a także ewolucją stylów architektonicznych obecnych w XIX-wiecznej Warszawie (m.in. klasycyzmu, historyzmu, secesji oraz nurtu inżynieryjnego). Szczególna uwaga poświęcona jest wybranym dzielnicom miasta, które w poszczególnych okresach odgrywały istotną rolę w jego rozwoju, oraz postaciom mającym znaczący wpływ na kształtowanie nowoczesnej Warszawy.
W ramach przedmiotu studenci pracują z różnorodnymi typami źródeł historycznych, w tym materiałami ikonograficznymi, kartograficznymi, fotografiami archiwalnymi, planami urbanistycznymi oraz tekstami źródłowymi i wspomnieniowymi. Istotnym elementem zajęć są metody pracy warsztatowej i konwersatoryjnej, obejmujące analizę wizualną budowli, interpretację przestrzeni miejskiej, pracę w grupach oraz dyskusję nad przygotowanymi przez studentów referatami wprowadzającymi do poszczególnych zagadnień. W miarę możliwości organizowane są również zajęcia terenowe, umożliwiające bezpośrednią obserwację i analizę XIX-wiecznego dziedzictwa architektonicznego Warszawy.
Uczestnictwo w zajęciach pozwala studentom na zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu historii architektury i urbanistyki Warszawy, opanowanie elementarnych pojęć architektonicznych oraz rozwinięcie umiejętności rozpoznawania stylów architektonicznych i dokonywania wstępnej analizy budowli i przestrzeni miejskiej w ich kontekście historycznym. Przedmiot sprzyja także rozwijaniu kompetencji analitycznych, krytycznego myślenia oraz wrażliwości na materialne dziedzictwo miasta i jego znaczenie dla współczesnego rozumienia historii Warszawy.