Podstawy dydaktyki 2900-L-SN22-PD
Tematyką zajęć będą zagadnienia związane z podstawową wiedzą z zakresu nauczania historii i wiedzy o społeczeństwie; pojęcia związane z dydaktyką nauczania, lekcja - jej rodzaje i funkcje, cele kształcenia i umiejętność ich formułowania do wybranej lekcji, metody nauczania i umiejętność ich zaplanowania i zastosowania, prawo oświatowe i zasady awansu zawodowego nauczycieli. Zajęcia mają przygotować studentów do udziału w ćwiczeniach z dydaktyk przedmiotowych.
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza: student zna i rozumie:
- podstawy filozofii wychowania i aksjologii pedagogicznej, specyfikę głównych środowisk wychowawczych i procesów w nich zachodzących;
- zagadnienie klasy szkolnej jako środowiska edukacyjnego: style kierowania klasą, problem ładu i dyscypliny, procesy społeczne w klasie, integrację klasy szkolnej, tworzenie środowiska sprzyjającego postępom w nauce oraz sposób nauczania w klasie zróżnicowanej pod względem poznawczym, kulturowym, statusu społecznego lub materialnego;
- współczesne koncepcje nauczania i cele kształcenia – źródła, sposoby ich formułowania oraz ich rodzaje; zasady dydaktyki, metody nauczania, treści nauczania i organizację procesu kształcenia oraz pracy uczniów;
- zagadnienie lekcji jako jednostki dydaktycznej oraz jej budowę, modele lekcji i sztukę prowadzenia lekcji, a także style i techniki pracy z uczniami; interakcje w klasie; środki dydaktyczne;
- konieczność projektowania działań edukacyjnych dostosowanych do zróżnicowanych potrzeb i możliwości uczniów, w szczególności możliwości psychofizycznych oraz tempa uczenia się, a także potrzebę i sposoby wyrównywania szans edukacyjnych, znaczenie odkrywania oraz rozwijania predyspozycji i uzdolnień oraz zagadnienia związane z przygotowaniem uczniów do udziału w konkursach i olimpiadach przedmiotowych; autonomię dydaktyczną nauczyciela.
W zakresie umiejętności absolwent potrafi:
- zidentyfikować potrzeby dostosowania metod pracy do klasy zróżnicowanej pod względem poznawczym, kulturowym, statusu społecznego lub materialnego;
- zaprojektować działania służące integracji klasy szkolnej;
- dobierać metody nauczania do nauczanych treści i zorganizować pracę uczniów;
- wybrać model lekcji i zaprojektować jej strukturę.
W zakresie kompetencji społecznych absolwent jest gotów do:
- twórczego poszukiwania najlepszych rozwiązań dydaktycznych sprzyjających postępom uczniów.
Kryteria oceniania
1. Podstawowym warunkiem zaliczenia zajęć jest obecność na nich i aktywny udział w dyskusjach.
- dopuszczalna jest nieobecność na jednych zajęciach. Każda nieobecność powyżej tej liczby wymaga jej odrobienia na spotkaniu z prowadzącym (online, po uprzednim umówieniu się, w terminie nie późniejszym niż termin kolejnego zjazdu). Odrabianie ma formę rozmowy na podstawie lektur przypisanych do danych zajęć, na których student/ka był/a nieobecny/a.
2. Pozostałe kryteria oceniania
Pod uwagę będą brane następujące obszary:
- aktywny udział w zajęciach (dyskusja, praca w grupach/parach), rozumiany jako przygotowanie się do nich i udział w dyskusji/pracach na zajęciach
- wykonanie indywidualnych/grupowych zadań w postaci przygotowania i omówienia podczas zajęć wybranych publikacji.
- wykonanie na zaliczenie zajęć pracy: przygotowanie planu części lekcji z wykorzystaniem metody aktywizującej oraz sformułowaniem celów i kryteriów sukcesu tego działania. Kryteria zaliczenia tego zadania zostaną stworzenie wspólnie podczas zajęć.
Metody oceniania:
- w czasie zajęć prowadzący będzie na bieżąco monitorował i oceniał pracę i zaangażowanie studentów/ek. Efektem tej procedury będą oceny cząstkowe, na podstawie których prowadzący przedstawi propozycję oceny zajęć.
- oddzielnie oceniana będzie każda praca zadana na kolejne zajęcia.
- elementem oceny z zajęć jest ocena wykonanej pracy zaliczeniowej z wykorzystaniem metody aktywizującej.
- każdy uczestnik zajęć na koniec semestru przedstawi uargumentowaną propozycję swojej oceny z przedmiotu (warunkiem jest przedstawienie dwóch argumentów zawierających dowody je popierające).
Literatura
- Adele F., Elaine M., Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i szkole, Poznań 2002
- Bąbel P., Wiśniak M., 12 zasad skutecznej edukacji, czyli jak uczyć, żeby nauczyć, Sopot 2015
- Bieniek M., Dydaktyka historii. Wybrane zagadnienia, Olsztyn 2007
- Brudnik E., Moszyńska A., Owczarska B., Ja i mój uczeń pracujemy aktywnie. Przewodnik po metodach aktywizujących, Kielce 2011.
- Chorąży E., Konieczka-Śliwińska D. , Roszak S., Edukacja historyczna w szkole. Teoria i praktyka, Warszawa 2008.
- Marzano R., Sztuka i teoria skutecznego nauczania, Warszawa 2012
- Moss C. M., Brookhart S. M., Cele uczenia się. Jak pomóc uczniom zrozumieć każdą lekcję, Warszawa 2014 (https://sus.ceo.org.pl/wp-content/uploads/sites/4/2022/11/cele-uczenia-sie_moss_brookhart-1.pdf - dostęp 2.12.2022)
- Sterna D., Uczę (się) w szkole, Warszawa 2014
- Szulc A., Nowa szkoła: zmianę warto zacząć przy tablicy, Rybna 2019
- Wójcik A., Podstawy dydaktyki dla studentów przygotowujących się do zawodu nauczyciela : podręcznik akademicki do wykładów i ćwiczeń, Lublin 2019
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: