Nauki pomocnicze historii nowożytnej 2900-L-NPHNW
Podczas ćwiczeń studenci poznają rodzaje, metody, i narzędzia nauk pomocniczych historii nowożytnej oraz ich praktyczne zastosowanie w krytyce zewnętrznej i wewnętrznej różnych typów źródeł nowożytnych, specyfikę wybranych typów źródeł do badania epoki nowożytnej i przyczyny ich zmienności w czasie; związki nauk pomocniczych historii nowożytnej z innymi naukami; wybrane instytucje kultury i ochrony dziedzictwa zajmujące się zabezpieczaniem i udostępnianiem źródeł służących do badania historii nowożytnej oraz wybrane kolekcje i zbiory źródeł nowożytnych; specjalistyczną terminologię nauk pomocniczych historii nowożytnej; rozpoznają i klasyfikują różne typy źródeł historycznych właściwe do badania dziejów nowożytnych.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Student ma wiedzę na temat specyfiki nauk pomocniczych historii nowożytnej, metod badawczych i terminologii NPH, problemów źródłoznawczych właściwych dla epoki nowożytnej; potrafi posługiwać się wybranymi narzędziami nauk pomocniczych historii nowożytnej, dobierać je i wykorzystywać do samodzielnego rozwiązywania problemów badawczych.
Kryteria oceniania
Podstawą oceny jest aktywny udział w dyskusji nad poruszanymi zagadnieniami, w której student wykazuje się wiedzą pozaźródłową z zakresu literatury wskazanej przez prowadzącego; oceniana jest znajomość specjalistycznej terminologii nauk pomocniczych historii i jej poprawne użycie w wypowiedziach, umiejętność zastosowania wybranych narzędzi NPH do analizy źródeł i samodzielnego rozwiązywania problemów.
Literatura
Literatura znajduje się w sylabusach poszczególnych zajęć prowadzonych w ramach przedmiotu.