Seminarium magisterskie (XX w.) 2900-H-MZ-SD-XX
Tematyka zajęć zależy od kompetencji i zainteresowań prowadzącego. W ich trakcie studenci analizują wskazane teksty źródłowe oraz przedstawiają własne projekty badawcze, prowadzące do przygotowania pracy magisterskiej. W ramach seminarium studenci zgłębiają wybrane zagadnienia badanej epoki, złożone uwarunkowania wybranych zjawisk i procesów historycznych. Doskonalą umiejętności z zakresu krytyki źródeł i wykorzystania nauk pomocniczych historii na różnym stopniu zaawansowania. Uczą się wnioskowania historycznego oraz poszczególnych etapów postępowania badawczego właściwego dla danej epoki i problemu badawczego. Uczą się poszukiwać, gromadzić, przeprowadzać selekcję i porządkowanie źródeł historycznych i opracowań właściwych dla wybranej epoki, definiować problemy badawcze, dobierać narzędzia i metody służące rozwiązaniu tych problemów oraz zdobywać umiejętność ich innowacyjnego modyfikowania w zmieniających się warunkach. Studenci uczą się opracowywać wnioski z własnych badań w postaci ustnej i pisemnej, z wykorzystaniem specjalistycznej terminologii. Uczą się rozwiązywać problemy etyczne związane z badaniem danego zagadnienia, a także poznają metody samodzielnego rozszerzania wiedzy. Studenci pogłębiają znajomość specyfiki przedmiotowej i metodologicznej historii oraz poznają związany z nimi dorobek historiografii i aktualny stan badań dla wybranych zagadnień z danej epoki. Uczą się prowadzenia i podsumowywania dyskusji naukowej; recenzowania prac naukowych i jego roli w komunikacji naukowej. Poznają standardy obowiązujące w pracy naukowej, w tym zasady ochrony własności intelektualnej; metody samodzielnego poszerzania wiedzy; rolę relacji mistrz-uczeń. Poznają uwarunkowania własnej postawy badawczej i postaw badawczych innych osób. Uczą się wykorzystywać wiedzę historyczną w projektach na rzecz otoczenia społecznego.
Przedmiot kierunkowy do wyboru.
4 ECTS (30 godz. kontaktowych, 60 godz. przygotowanie do zajęć, 30 godz. przygotowanie referatu/prezentacji).
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
seminaria magisterskie
Efekty uczenia się
Student zna:
- w stopniu pogłębionym wybrane zagadnienia badanej epoki
- złożone uwarunkowania wybranych zjawisk i procesów historycznych
- specyfikę przedmiotową i metodologiczną historii oraz związany z nimi dorobek historiografii i aktualny stan badań dla wybranych zagadnień z danej epoki
- standardy obowiązujące w pracy naukowej, w tym zasady ochrony własności intelektualnej
- metody samodzielnego poszerzania wiedzy.
Student potrafi:
- pracować w zespole badawczym
- przeprowadzić krytykę źródeł przy wykorzystaniu metodologii i nauk pomocniczych historii na różnym stopniu zaawansowania
- przeprowadzić wnioskowanie historyczne oraz zrealizować poszczególne etapy postępowania badawczego właściwego dla danej epoki i problemu badawczego
- poszukiwać, gromadzić, przeprowadzać selekcję i porządkowanie źródeł historycznych i opracowań właściwych dla wybranej epoki
- definiować problemy badawcze, dobierać narzędzia i metody służące rozwiązaniu tych problemów oraz zdobywać umiejętność ich innowacyjnego modyfikowania w zmieniających się warunkach
- opracowywać wnioski z własnych badań w postaci ustnej i pisemnej, z wykorzystaniem specjalistycznej terminologii
- prowadzić i podsumowywać dyskusję naukową
- recenzować prace naukowe.
Student rozumie:
-problemy etyczne związane z badaniem danego zagadnienia
- konieczność samodzielnego rozszerzania wiedzy
- rolę relacji mistrz-uczeń
- uwarunkowania własnej postawy badawczej i postaw badawczych innych osób
- konieczność wykorzystania wiedzy historycznej w projektach na rzecz otoczenia społecznego.
Odniesienia do kierunkowych efektów uczenia: K_W01, K_W02, K_W03, K_W8, K_W11, K_U01, K_U02, K U03, K U04, K_U06, K_U08, K_U09 , K_K01, K_K02, K_K05, K_K06
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia jest pozytywna ocena ciągłej aktywności studenta oraz wywiązanie się przez studenta z przewidzianych przez prowadzącego zadań w realizacji projektów seminaryjnych; złożenie przez studenta pracy dyplomowej i zatwierdzenie jej przez promotora, w przypadku ostatniego semestru seminarium, na którym student przygotowuje pracę. Ocena aktywności obejmuje umiejętność udziału w dyskusji, z wykorzystaniem wiedzy ze wskazanych opracowań, głębia argumentacji, poprawność wnioskowania.
Literatura
Zob. sylabus dla grupy zajęciowej.