Etnoarcheologia 2800-ZOGETNO
Wykład ukazuje szerokie spektrum możliwości płynących z zastosowania metody
etnoarcheologicznej. Ukazuję rolę teorii antropologicznych w budowaniu interpretacji
materiałów archeologicznych. W swojej pierwszej części prowadzi studenta przez historię
etnologii/antropologii kulturowej od czasów krystalizacji tej dyscypliny naukowej po czasy
współczesne, ukazując miejsca styczne z rozwojem archeologii. Wykład jest przeglądem
teorii antropologicznych od ewolucjonizmu, przez szkoły funkcjonalistyczne,
strukturalistyczne i postmodernistyczne. W drugiej części zaprezentowane zostaną wybrane
subdyscypliny badań antropologicznych takich jak język, rzecz, religia, rytuał, obraz,
przestrzeń, ciało i śmierć. Celem kursu jest zaprezentowanie najważniejszych metod i pojęć
stosowanych w analizach antropologicznych ze wskazaniem ich możliwych implikacji w
badaniach archeologicznych, oraz perspektywy etnoarcheologicznej jako szerokiego
spojrzenia na badanie przeszłości.
Wykład 1 – Etnografia, etnologia, antropologia kulturowa, etnoarcheologia. Problemy
definicyjne oraz wprowadzenie do problematyki zajęć. Pojęcie kultury w różnych systemach
antropologicznych.
Wykład 2 – Antropologia kulturowa i archeologia, czy etnoarcheologia? Dwa nurty badań nad
przeszłością człowieka i jego kultur.
Wykład 3 – Perspektywa brytyjska. Od ewolucjonizmu do funkcjonalizmu i stworzenia
programu akademickich badań terenowych (Edward Tylor, Henry Morgan, James George
Frazer, Bronisław Malinowski, Alfred Radcliffe-Brown)
Wykład 4 – Perspektywa niemiecka. Od etnografii i Volkskunde do dyfuzjonizmu – narodziny
szkoły kulturowo-historycznej (Adolf Bastian, Bernhard Ankermann, Fritz Grabner, Wilhelm
Schmidt)
Wykład 5 – Perspektywa francuska. Socjologia i antropologia – w kierunku badań
strukturalistycznych (Emil Durkheim, Lucien Lévy-Bruhl, Marcel Mauss, Claude Lévi-
Strauss)
Wykład 6 – Perspektywa amerykańska. W poszukiwaniu “wzorów kultury” (Franz Boas,
Ruth Benedict, Margaret Mead, Clifford Geertz)
Wykład 7 – Antropologia języka. Prezentacja badań językoznawczych w badaniach
kulturoznawczych. Na wykładzie przedstawiona zostanie teoria Ferdinanda de Saussure’a
oraz językowy obraz świata Sapira – Whorfa.
Wykład 8 – Antropologia rzeczy. Wykład przedstawia historię badań kultury materialnej z
perspektywy antropologicznej oraz prezentuje współczesne nurty związane z tzw. „zwrotem
ku rzeczom”.
Wykład 9 – Antropologia religii. Wykład przedstawia badania religii jako jeden z elementów
zainteresowania nauk antropologicznych z uwzględnieniem jej materialnych pozostałości
obserwowanych i badanych archeologicznie. Przedstawione zostaną możliwości i problemy
związane z identyfikacją miejsc sakralnych oraz rekonstrukcji minionych religii.
Wykład 10 – Antropologia rytuału. Wykład przedstawia teorię rytuału oraz daru w badaniach
antropologicznych oraz w archeologicznych analizach znalezisk wykopaliskowych, ukazując
możliwości i problemy związane z identyfikacją znalezisk związanych z działaniami
rytualnymi, oraz tzw. przedmiotów kultu i przedmiotów świętych.
Wykład 11 – Antropologia obrazu. Wykład przedstawia badania nad obrazami po tzw.
„zwrocie wizualnym”, „piktoralnym”, „ikonicznym”, ukazując aktywną rolę obrazów oraz ich
kult oraz walkę z wizerunkami jako ważny element kultury.
Wykład 12 – Antropologia przestrzeni. Wykład przedstawia sposoby interpretacji przestrzeni
jako elementu życia i funkcjonowania badanych kultur. Na wykładzie przedstawione zostaną
ujęcie strukturalistyczne, fenomenologiczne oraz hermeneutyczne służące zarówno do analizy
krajobrazu jak i niewielkich przestrzeni takich jak dom.
Wykład 13 – Antropologia ciała. Wykład przedstawia rozwój namysłu nad cielesnością,
tożsamością płciową, oraz „sposobami posługiwania się ciałem” zarówno tym żywym jak i
martwym.
Wykład 14 – Antropologia śmierci. Wykład dotyczy badań nad martwym ciałem, wprowadza
nas w rozważania dotyczące eschatologii, wierzeń dotyczących zaświatów, a także rytuałów
pogrzebowych będących przedmiotem zainteresowania archeologów.
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Student ma wiedzę o związkach antropologii kulturowej z innymi naukami humanistycznymi
i relacji z archeologią. Student ma podstawową wiedzę o historii i rozwoju teorii i metod
etnologii/antropologii kulturowej. Student ma uporządkowaną wiedzę, obejmującą
terminologię i metodologię z zakresu antropologii kulturowej i społecznej oraz
etnoarcheologii. Widzi związki pomiędzy poszczególnymi metodami nauk szczegółowych
zajmujących się przeszłością ze wskazaniem miejsca etnoarcheologii jako metody
analitycznej łączącej perspektywę archeologiczną i etnologiczną.
Umiejętności:
Student potrafi wybrać pojęcie, metodę, teorię z zakresu etnologii/antropologii kulturowej
przydatne do analizy źródeł archeologicznych w realizowanym przez niego projekcie
badawczym (np. dyplomowym). Dostrzega potencjał w wykorzystaniu dokonań antropologii
kulturowej w analizach archeologicznych. Zna zaplecze teoretyczne, z którego pochodzą
konkretne pojęcia i potrafi zastosować ją do analizy źródeł we własnym projekcie
badawczym.
Kompetencje społeczne:
Student potrafi współpracować z grupą w celu wskazania głównych problemów omawianych
na zajęciach, przedyskutowania ich, oraz ustnego i pisemnego zaprezentowania efektów pracy
zespołowej.
Kryteria oceniania
Zajęcie będą miały formę zdalną, z wyjątkiem pierwszych zajęć, które będą miały formę
stacjonarną. Wykłady będą odbywały się on-line w terminach zjazdów studentów
niestacjonarnych, lub w terminie ustalonym na początku zajęć.
Zajęcia będą realizowane poprzez komunikator Google Meet, Classroom lub inny dostępny
dla wszystkich uczestników zajęć. Każdy z uczestników powinien przygotować pisemną
pracę dotyczącą jednego wybranego zagadnienia – metody badawczej, teorii, w kontekście
analiz materiałów archeologicznych prowadzonych przez Studenta.
Ocena końcowa wynika z oceny sumarycznej pracy pisemnej i egzaminu końcowego.
Literatura
Literatura podstawowa:
W. J. Burszta, Antropologia kultury. Tematy, teorie, interpretacje, Poznań 1998.
W. J. Burszta, K. Piątkowski, O czym opowiada antropologiczna opowieść, Warszawa 1994.
F. Barth, A. Gingrich, R. Parkin, S. Silverman, Antropologia. Jedna dyscyplina, cztery
tradycje: brytyjska, niemiecka, francuska i amerykańska, Kraków 2007.
S. Tabaczyński, A. Marciniak, D. Cyngot, A. Zalewska, Przeszłość społeczna. Próba
konceptualizacji, Poznań 2012.
N. David, C. Kramer, Etnoarchaeology in Action, Cambridge 2001.
Wybór literatury uzupełniającej:
A. Posern-Zieliński, J. Ostoja-Zagórski, Etnologiczne interpretacje i analogie etnograficzne w
postępowaniu badawczym archeologii i prahistorii, „Slavia Antiqua”,1977, 24: 39-72.
K. Przewoźna-Armon, Interpretacje archeologiczne a etnologiczne koncepcje kultury, Toruń
1991.
G. Godlewski, A. Mencwel, R. Sulima, Antropologia słowa. Zagadnienia i wybór tekstów,
Warszawa 2004.
F. Bowie, Antropologia religii. Wprowadzenia, Kraków 2008.
M. Eliade, Sacrum i profanum. O istocie religijności, Warszawa 2008.
R. Otto, Świętość. Elementy irracjonalne w poję cieciu bóstwa i ich stosunek do elementów
racjonalnych, Warszawa 1999.
A. Szyjewski, Etnologia religii, Kraków 2008.
D. Freedberg, Potęga wizerunków. Studia z historii i teorii oddziaływania, Kraków 2005.
H. Belting, Antropologia obrazu. Szkice do nauki o obrazie, Kraków 2012.
J. Kowalewski, W. Piasek, M. Śliwa, Rzeczy i ludzie. Humanistyka wobec materialności,
Olsztyn 2008.
S. Cichowicz, J. M. Godzimirski, Antropologia śmierci. Myśl francuska, Warszawa 1993.
E. Domańska, Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała, Warszawa 2017.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: