Podstawy konserwacji dla archeologów 2800-PL-MD0-SPEC-KON

Wiele zabytków archeologicznych ulega zniszczeniom nie w wyniku ich wieku czy długości
depozycji pod ziemią, lecz z powodu zaniedbań i/lub nieprawidłowych zabiegów
konserwatorskich przeprowadzonych po ich odkryciu oraz z powodu złych warunków
przechowywania.
Celem zajęć jest zapewnić studentowi archeologii podstawową wiedzę na temat procesów
niszczących zabytki archeologiczne (w czasie ich depozycji pod ziemią, w momencie i w
następstwie ich wydobycia) oraz w zakresie podstawowych metod ich zabezpieczania.
Zajęcia rozpoczną się od wprowadzenia obejmującego pojęcia stosowane w ochronie
zabytków (konserwacja, restauracja, rekonstrukcja, anastyloza itp.). Przedstawiony zostanie
krótki zarys kształtowania się konserwacji jako dziedziny zarówno praktycznej jak i naukowej
oraz omówione będą pryncypia etyczne i metodologiczne jakimi kieruje się współczesna
konserwacja zabytków.
Następnie przedstawione zostaną czynniki niszczące różne rodzaje materiałów odkrywanych
w toku wykopalisk archeologicznych (m.in. przedmioty z gliny, szkła, metalu, przedmioty
wykonane z materiałów organicznych, malowidła ścienne, mozaiki, elementy architektury
itp.). W szczególności omówione będą procesy natury fizycznej, chemicznej, biologicznej i
korelacje pomiędzy nimi oraz potencjalny wpływ techniki i technologii wykonania danego
typu obiektu na jego stan zachowania i szanse przetrwania. Dla każdego rodzaju materiału
omówione zostaną podstawowe sposoby zabezpieczeń oraz zabiegi i materiały, których
należy unikać.
Poruszona zostanie również problematyka zadaszeń i zabezpieczeń stanowisk
archeologicznych oraz losu stanowisk pozostawionych pod „otwartym niebem”.