Tradycje antyku grecko-rzymskiego w kulturze europejskiej 2800-DWTAGR-OG

Seminarium obejmuje szerokie spektrum tradycji antycznych
w kulturze europejskiej od późnego antyku po próg XXI
wieku, ale dotyczy głównie kultury artystycznej dawnej i
odrodzonej Rzeczypospolitej. Polska kultura 2. połowy
XVIII wieku i 1. połowy następnego stulecia należy do
najbardziej interesujących w całych dziejach państwa
Polskiego. Przyniosła ogromny rozwój sztuk wizualnych i
kolekcjonerstwa, ale także powstanie szkół (akademii)
artystycznych oraz zmianę w pozycji artysty w Polsce. Epoka
ta wydała nie tylko znakomitych mecenasów sztuki, na czele
ze Stanisławem Augustem Poniatowskim i Stanisławem
Kostką Potockim, jednym z fundatorów UW, ale także
znaczący w świecie udział Polaków nad badaniem antyku
(Smuglewicz, Potocki, Moszyński, Bieliński). Jednym ze
szczytowych osiągnięć tej opoki było powstanie wielkich
kolekcji odlewów gipsowych rzeźb antycznych, rysunków i
grafiki najlepszych mistrzów sztuki europejskiej, które dzięki
mądrości twórców Uniwersytetu Warszawskiego trafiły do
jego zbiorów. W XIX i XX wieku pojawiło się wielu
wybitnych polskich artystów, których twórczość i działalność
pedagogiczna, m.in. na Wydziale Sztuk Pięknych
Uniwersytetu Warszawskiego, przyniosła rozwój sztuki

2

prawdzie narodowej. Wbrew pozorom sztuki wizualne tego
właśnie czasu, a zwłaszcza ich ikonografia, w dużym stopniu
oparta na źródłach i wzorach z antyku, są dotąd tylko
częściowo opracowane. Zorganizowane w ostatnim
ćwierćwieczu wystawy oraz ich katalogi m.in. „W kręgu
wileńskiego klasycyzmu” (2000), „Et in Arcadia ego,”
(2001), “Grand Tour” (2006), „Złoty Dom Nerona” (2008),
„Fidiasz, Michał Anioł i inni” (2012), „Przebudzeni” (2023),
„Anatomia antyku” (2025), mogą posłużyć jako punkt
odniesienia i inspiracja do podjęcia tematyki nad formą i
ikonografią kultury artystycznej dawnej Polski, epoki
stanisławowskiej i czasów, które po niej nastąpiły.
Szczególnie mile widziane będą wszelkie interdyscyplinarne
tematy zgłaszane przez samych studentów oraz problematyka
związana ze Stanisławem K. Potockim (Wilanów, Natolin,
Gabinet Etruski, tworzenie zbiorów UW), Franciszkiem
Smuglewiczem (działalność w Rzymie – prace przy
publikacjach o Domus Aurea i grobach etruskich), Henrykiem
Siemiradzkim, Igorem Mitorajem. Koncepcja wspomnianego
wyżej atlasu tradycji antyku w polskiej kulturze artystycznej,
tworzonego w szerokim kontekście kultury europejskiej,
zostanie zaprezentowana na pierwszym seminarium.